Tuvalet Eğitimini Savaşa Dönüştürmeyin

Önce Bizim Tuvalet Eğitimi Maceramızı okuyun..:)

Çocuklar büyürken bana göre en zorlu aşama tuvalet terbiyesiydi. Bu alışkanlığa başladığım zaman 2 hafta boyunca dışarı çıkmıyor, evde çok zaruri işleri yapıyor, misafir kabul etmiyor, tamamen çocukların tuvaletini takip ediyordum. Çünkü bu süreçte yaptığınız bir hata, bu eğitimi en az bir kaç ay geciktirebiliyor.

Tuvalet eğitimine başladığım günden itibaren gece ve gündüz bez bağlamayı kesin olarak  bıraktım. 

Başlamadan önce mutlaka çocuğa özel bir lazımlık aldım. Lazımlığın çok abartılı olmasını doğru bulmuyorum. Lazımlığı aldıktan sonra, “Bak bu senin tuvaletin. Bundan sonra çişini buraya yapacaksın. Tamam mı bebeğim” gibi yumuşak ve kararlı sözlerle çocukları lazımlığa alıştırdım. Bu sürede çocuk lazımlığa oturur, araba gibi sürer, içine legoları koyar, hatta kafasına geçirebilir..:)

Bir kaç günün sonunda, çocuk sabah uykudan uyanır uyanmaz, güzel ve yüreklendirici sözler eşliğinde lazımlığa oturtup ilk çişini yapana kadar bekledim. İlk çişi 6 saat kadar beklediğimi bilirim…:) Çünkü çocukta ister istemez bir tedirginlik oluyor. Bekleme esnasında asla sinirlenmeyeceksiniz. Neşeli ve rahat olduğunuzu çocuğunuza hissettireceksiniz.  DEVAMINI OKU>>>

<span>%d</span> blogcu bunu beğendi: