Çocuklar mı Yaramaz, Yoksa Biz mi Çekilmeziz?

Çocuk eğitiminde dayağın yerini konuştuk uzunca. Pişmanlıklarımız, kırgınlıklarımız, vazgeçemediklerimiz olmuş hepimizin. Çocuklar çok masum ve günahsızlar. Bu yüzden ben biraz daha onların tarafındayım. Konuya ben de başka bir açıdan yaklaşmak istedim. Yani çocukların açısından…

Çocuklar mı Yaramaz, Yoksa Biz mi Çekilmeziz?

Çocuklarımızın sahip oldukları onca imkâna rağmen, çok zor zamanlara doğduklarını düşünüyorum. Artık hiç bir şey eskisi gibi değil. Her evde bir iki bilgisayar, mp4ler çeşit çeşit çizgi film kanalları, istemedikleri kadar oyuncaklar… Herşeyin en alâsı, en çeşitlisine sahipler. Fakat yemyeşil kırlar, ağaçlar, börtü böcekle haşır neşirliklere sahip değil çocuklarımız. En önemlisi de anne babalarda eskiye göre çok değişti.

Artık çocukların eskiye nazaran çok daha eğitimli, her konuda fikir sahibi(!) anne babaları var. Özellikle annelerin çocuklarını eğitirken gösterdikleri insanüstü çaba takdire şayan! Eğiteceğim diye çocukları öyle bir cendereye sokuyoruz ki, çocuklara hareket alanı bırakmıyoruz.

Herkesin çocuğu yaramaz, herkesin çocuğu hiperaktif, laf anlamaz, dağınık… Daha ne yaftalara layık görülür çocuklar.
Eskiden çocuklar sokağa, kırlara bayırlara çıkardı, ip atlar, ağaca tırmanır, sek sek oynardı. Oynarken yemeği bile unutan çocuklar, eve gelince yemeğini yer yatağa zor atardı kendini. Şimdi çocuklarımız evde oturuyor, tek eğlencesi televizyon veya bilgisayar, okula servisle gidiyor, sokak arkadaşı nedir bilmiyor, ağaca tırmanamıyor, toprağa dokunamıyor…

Eskiden anneler de çok karışmazdı sanki çocuklara. Her şeyi laf edip büyütmezdi. Daha doğal daha rahat annelerimiz vardı bizim…
Çevremdeki anneleri dışarıdan bir göz gibi seyrediyorum. Nasıl bilmiş, nasıl dominant, tahammülsüz ve çok çekilmez anneleriz biz…

Eski bir komşum 1,5 yaşındaki kızının çekmece karıştırma merakından yakınırken ” biri gelip çekmeceleri bozuk görecek diye çekmecelere elletmiyorum” diyor, anladığım kadarıyla çocuğu bu yüzden bir dövmediği kalıyordu.

Uzun zaman önce  misafirim olan öğretmen bir hanım ise yine 1.5 yaşlarında ki oğluna yaramazlıkları(!) yüzünden arada vurduğunu söylüyordu…:(

O daha bebek, nasıl elin varıyor da vuruyorsun?” diye sorunca, ” Ama her şeyden anlıyor, yaramazlık yaparken gözlerime bakıyor” diyordu. Evet, çocuk herşeyden anlıyor ama annesi hiçbir şeyden anlamıyordu! Yorgun argın işten geliyormuş, çocuk kucağına gelmek istiyor ama o yorgunluktan çocuğu kucağına alamıyormuş! Halıları yeni ve çok açık renkliymiş, çocuk halıları kirletmesin diye azami gayret gösteriyormuş!

Haklı mı bu anneler? Çocuklar gerçekten çok mu yaramaz? Gümüşlükler, eskitme sehpalar ellenmesin mi? Beyaz halılara kirli eller sürülmesin mi? Çekmeceler dağılmasın, süs adına köşe başlarını işgal eden bir dolu saçma sapan ıvır zıvır ellenmesin, kırılıp dökülmesin mi? Aslında tek amacı içeriyi göstermemek olan,  perdelerin ucunda asılı duran, benim bile görünce ellemek istediğim şıkır şıkır boncuklar çekiştirilmesin mi?

Ne zannediyorduk? Çocuk olunca sessiz sakin oturur, dağınıklık yapmaz, bir lafımızı iki etmez mi sanıyorduk? Biz çocuğu nasıl bir varlık diye hayal ediyorduk? Yoksa o çocuğu da sırf birilerinin ağzını kapamak için mi istemiştik? Eşyalarımız kırılmasın, dağılmasın, kirlenmesin diye çabalayıp dururken, aslında sahip olduğumuz en değerli varlığın o minicik kalbini nasıl kırıp döküyoruz, nasıl dağıtıyoruz farkında bile değiliz!

Hayır, yaramaz değil bu çocuklar! Asıl biz karşı konulamaz ihtiraslarımız, saçma sapan “el ne der” söylemlerimiz, her şeyi laf etmelerimiz, tahammülsüzlüklerimiz, anlayışsızlıklarımız, bir anne olarak erişilmezliğimiz, hoşnutsuzluklarımızla çok daha yaramaz, üstüne üslük çok ta çekilmeziz!

Çocuğumuzun en güzel yıllarını çalışma hayatımıza, kariyer sevdamıza, iş aşkımıza kurban ettik. En tatlı en masum hallerini komşuların, akrabaların laflarına, bitmek bilmeyen temizlik fasıllarına, arkadaş toplantılarına, kabul günlerine harcadık…

Çok şey istemiyor çocuklar bizden, oyuncaklar hep göz önünde dursun, istediği yerlere rahatça dokunabilsin, orta sehpa olmadan evin içinde özgürce koşturabilsin, eşyalar bu kadar dokunulmaz olmasın, annesi erişilmez olmasın, eğitilecek diye hayatı burnundan getirilmesin…

Kardeşsiz bırakılmasın, ömrü boyu yalnızlığa mahkûm edilmesin. Annesi olur olmaz her şeye bağırıp çağırmasın, kendisiyle oynamasa bile en azından onun nasıl oynadığını seyretsin, bir ufak hata yüzünden sonu gelmeyen yıpratıcı sözler söylemesin, bazı yaramazlıklarına gülüp geçsin, lavaboda sabundan köpükler yaparken kirlenen yerleri biraz olsun görmesin, ama kararlı olsun, sözünün eri olsun, sahip olduğu en değerli varlığının çocuğu olduğunu belli etsin…

Birileri bir çocuğa sahip olmak için çırpınıp dururken, birçoğumuz hiç bir ücret vermeden sahip olduğumuz evlatlarımızın kıymetini bilemiyoruz. Kaprislerimiz, sabırsızlıklarımızla hem çocuğa hem kendimize hayatı zindan ediyoruz.

Öyle çabuk büyüyor ki çocuklar. Onları hiç büyümez sanırsınız, bir bakarsınız liseye gidiyorlar, küçüklük fotoğraflarına bakıp duygulanırsınız. Keşke daha çok sevseydim, daha çok ilgilenseydim dersiniz. “Az mı öpüp kokladım, kırdım mı kalplerini?” diye sorar durursunuz kendinize…

Onlar bizim misafirlerimiz, çok kalmıyorlar bizimle. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan, bir gün yuvadan uçup gidiyor çocuklar.

Onların ardından, o lanet olası eşyalarınızla başbaşa kalırsınız!

Eşyalar tozlanmaya, siz silmeye devam edersiniz…

Ama bir daha çocuğunuzun o sevimli halleri geçmez elinize. Misafirlerimize iyi bakalım. Olur, olmaz her şey için kırmayalım onları. Sakin ama kararlı olalım, istikrarsız tavırlar, bir öyle bir böyle olmalar çocukların karakterini  olumsuz etkileyecektir.

Her şeye evet demeyelim elbet. Ama “Hayır” deyişlerimiz de güzel ve etkili olsun. Anlayabilsin çocuklar bizi. Hep güzelliklerle, hayırla yâd edilen anne babalar olalım. Gülümseyen bir bakış, beraber oynanmış bir evcilik hatırası, basit bir şey için beraberce yerlere yatıp kahkahalar attığımız unutulmaz günler kalsın akıllarında…

Cahide Sultan

İlgili yazı:

Onu en çok uyuyunca seviyorsun!

142 Yanıt to “Çocuklar mı Yaramaz, Yoksa Biz mi Çekilmeziz?”

  1. Seval Says:

    İnanın çocuğumu çok rahat bırakıyorum her yeri yıkıp döküyor mahvediyor yine de seslenmiyorm antalyada olduğumuz için havalar genelde güzel sokaktan da gelmiyorz Fazlasıyla özgür yani eee niye yaramaz bu çocuk sabahtan akşama kadar mız mız ağlayan bir çocuk bunu da açıklayın

  2. Kutsal Çocuklar! | FİKR-İ EKADİM Says:

    […] önceki yazımda çocuklara tahammül etmemiz, alabildiğine sabır ve sevgi göstermemiz gerektiğinden […]

  3. muhammed adsan Says:

    evde çok yaramaz dışarıda çok korkak biriyim ne yapmalıyım

  4. Saliha Says:

    Çok haklısın sevgili Cahide abla. Bu yazın, biz annelerin kulağına küpe olsun.
    Son noktasına kadar katılıyorum. Allah razı olsun.

  5. ücüzlerin annesi Says:

    rumuzumda anlasilacagi gibi benimde ücüz kuzucuklarim var.cocuk sabir isi vesselam ama bende o sabir ne kadar var tartisilir.cocuklarla ilgili bir konu bir yazi olunca hic kacirmam.herkese adem gunesi dinlemesini tavsiye ediyorum bu arada.cahide hanim sizinde cocuklarla olan bütün yazilarinizi okudum insallah.hepside cok etkilemistir beni yazi diliniz cok guzel zaten masallah.bu cocuklar konusunu daha genis bir bicimde ,ele alsaniz mesela bir gun cocuklarla yapabildigimiz aktiviteler konulu bir yazi mesela hem sayfadaki arkadaslar birbirlerinden fikir almis olurlar.cocuklarla oyun oynamak bana göre zor bir is.yani ne nasil oynanir bilmem pek fazla ve cabuk bunalirim ama degisik fikirler vererek bu konuda birbirimize yardimci oluruz belki.bu cocuk konularini daha fazla ele almak lazim.bu arada daha sabir sahibi olabilmem icin dua istiyorum sizlerden ins.bide unutmadan sunu sorayim cocuklar birbirine ciddi manada zarar vererek oyun oynuyorlar güya kendilerince yada bazen gercekten ciddi kavga ediyorlar bu durumda ne yapmak lazim sizlerce

  6. Yasemin Says:

    Merhaba Allahımın bize en büyük emaneti olan çocuklarımıza değer verirsek hayatımıza ortak edersek sorun kalmıyor inanın. Cevaplarınızı üstünkörü okudum. Fazla vaktim yok ama iki kelime yazmak istedim. Anne ne kadar rahat ne kadar huzurlu olursa çocuk da rahat oluyor. Yaramazlıklar karıştırmalar bir yere kadar sürüyor. Dayak ve ağır cezaların hiç bir sorunu çözeceğini düşünmüyorum. Çok karıştıran devamlı kucak isteyen yemeyen büyük oğlum şu an 10 yaşında hepsi bitti. Oğlum kucağımda yemek yapardım. Çok şükür ki akıllı kendine güvenen örnek bir çocuk. Asla dövmedim ve ağır cezalar vermedim. Hep sabrettim. Çok bunaldığımda çocuğu bırakıp başka bir odaya geçtim.
    Zaman ve sabır herşeyin ilacı. Allahım çocuklarımızın acısını bize yaşatmasın. Onlara sağlık versin.
    Hayırlı akşamlar.

    • Seza Says:

      Cevap icin gonderdiginiz maile cok sevindim tesekurler.yukarida okudugum bi yaziya yorum yapmak istiyorum yazan kisinin affina siginarak kaynanamdan gordugum siddetten dolayi sinirleniyordum demis benimde oyle aman aman bi evliligim yok ama cocuguma bunu yansitmiyorum onunla huzuru buluyorum bende cok sey gecirdim yasadim o an herseyi unutup kendimizi cocugumuza verdigimizde tum sostun ortadan kalkiyor ben oyle tapiyorum saygilarimla

  7. Seza Says:

    2 bucuk yasinda bir kizim var ve yazinizi cok begendim aynen boyle dusunuyorum bende kuzmiyorum ustunu batirdi bi yerleri kirletti diye simdi bana verseler yaparmiyim yapmam burakiyorum doya doya yasiyor herseyi o kirletiyor ben kuzmadan bide onu operek temizliyorum ev hergun batiyor hergun bulasik cikiyor ama yavrumun bensiz gecen bur saniyesi geri gelmiyor.is yaparken beni cagirdiginda kosarak yanina gidiyorum birakiyorum isi sonrada yaparim ve annem bana hic kizmaz diyor soranlara iste o zaman kendimi huzurlu ve mutlu hissediyorum ANNEM BANA KIZMAZ.. Konusarak birseyin kotu oldugunu yapmamasi gerektigini anlatiyorum anliyor biliyorum ayni seyi ni daha yapsin yine konusuyorum olsun o benim bitanem bebegim yazinizi okuyunca ne kadar dogru davrandigimi bi kere daha anladim tesekurler…

  8. murevva Says:

    selamun aleykum çocuklar benim her zaman ilgimi celbetmişrir.

  9. canan Says:

    merhaba komsum :))) sıze komsum dıyorum cunku komsum gıbı oldunuz:)) sıtenızı cok uzun zamandır takıp edıyorum bırcok tarıfı yaptım ve sonuc mukemmel benım allah bagıslarsa 3 yasında kızım var (bugun dogum gunu):))) ben kızım dogdugundan berı hıcbırseyıne karısmadım necekmece karıstırmasına nede evı dagıtmasına allahıma bın sukurkı kızım suanda oyuncaklarını kendı topluyor cekmecelerıde hıc acmıyor bence hayır kelımesı cocuklara cok cazıp gelıyor ve hayır dendıgınde ınadına yapıyorlar cevremde ve akrabalarım arasında bı cok cocuk var ama annelerını bı gorsenız sankı cocuklar sus esyası hıc bıryerı karıstırmıcak hıc bır seyle oynamıcak butun gun cocuk koltukta otursun ıstıyorlar ben cok uzuluyorum boyle cocuklara eyıtım adı altında cocugun cekmedıgı ezıt kalmıyor

  10. murevva Says:

    selamun aleykum.çocuklar har zaman ilgimi celbetmiştir. ne zaman çocuk eğitimi ile ilgili bir yazı görsem veya konuşma duysam hemen pürdikkat kesilirim. çocuğum olmamasına rağmen bu konu ile bu kadar alakadar olmam çocukluk döneminin insanın hayatında ki en önemli dönem olduğu bilincinde olduğumdan da olabilir. bilmiyorum toplum olarak ne kadar farkındayız ama bu çağa yaralı çocuklar yetiştirdik. gönlü yaralı,kişiliği yaralı, ahlakı yaralı, karakteri yaralı çocuklar yetiştirdik. oyuncaklar içinde, her türlü teknolojik alet içinde, her şeye sahip fakat sevgiden yoksun çocuklar yetiştirdik. unuttuk! onlarında şahsiyetleri olduğunu unuttuk! duygularının ihtiyaçlarını (manevi) olduğunu unuttuk! sevgimize ihtiyaçları vardı en çok. onları önemsediğimizi bilmeleri gerekiyordu. değerli olduklarını hissettmeye ihtiyaçları vardı. hayatın cenderesine sikıştırılıp köşede biblo gibi süsleyip onlara duygusu olmayan göstermelik eşya muamelesi yaptığımızın ne zaman farkına varırsak toplumun kanayan bir yarasınıda kapatmış oluruz. çünkü işlenen her suçun altında tamamlanamamış bir çocukluk yatmaktadır!sevgisiz kalmış önemsenmemiş her çocuk toolumun ortasına atılmış canlı bir bombadan farksızdır.hiç bir anne babaya çocuğunu sevmiyor diyemezsiniz. allah en vahşi hayvanın içine dahi yavrusuna karşı bir merhamet duygusu yerleştirmiştir. burada önemli olan bu sevgiyi onlara iletebiliyormuuyz. onu bilmek zorundayız. bazen bir kelimeyle sevgimizi iletebiliyorken bazende dünyaları feda etmek kar etmiyordur. önemli olan onlara bakış açımızı düzelttebilmek. artık görelim onlrı. sevgimize olan ihtiyaçlarını görelim.koltuğumuzdan sehpamızdan daha az değerli değiller öyle değilmi? bırakalım çocuklarımız incinip kırılacağına eşyalarımız kırılsın.

  11. hatice kübra Says:

    Cahide Ablacım uzun bir ayrılıktan sonra size tekrar yazıyorum.Benimde Rabbim bağışlarsa ikitane kızım var.Kızlarımın evde çok rahat hareket etmesinden yanayım fakat misfirliğe gittigimizde ise gayet terbiyeli kibar hanım efendi kızlar olmaları gerektiğini anlatıyorum.Yaoıyorlarmı diye soracak olursanız büyük kızım yapıyor fakat 3 yaşındaki hala bilmiyor bende onu hoş görüyorum.Aslında en başta yazacagımı en sona kaldı bende daha önce çok çekilmez,herşeye kızan ,şiddet uygulayan çevresine kızıp çocuklarından çıkaratan kendi tabirimle hastaydım.Ben kkkkendi ilacımı kendim buldum.Sabrettim çocuklarımın benim özellerim olduklarını farkettim ben onlara ne yaparsam yapıyım beni içten karşılıksız ne kadar çok sevdiklerini fark ettim.Biz anneler herşeyi yapabiliriz inanın bana onları kırmaya üzmeye değmiyor sorunlar çözülmüyor geriye kocaman pişmanlıklar kaalıyor çocukların hafızasında hiç unutulmayan kötü hatıralar.BIRAKIN SİZİ İYİ HATIRLASINLAR.RAHMETLİK ANNEM BEN ÇOCUKLARIMA KIZINCA BANA ŞÖYLE DERDİ,BEN SANA BÖYLEMİ DAVRANDIM Kİ SEN BÖYLE YAPIYORSUN BÖYLE YAPARSAN BİR DAHA EVİNE GELMEM DERDİ.BEN ARTIK ANNEMİN BANA DAVRANDIGI GİBİ DAVRANIYORUM VE ÇOK MUTLUYUZ

  12. murevva Says:

    selamun aleykum

  13. aarslan54 Says:

    Bende başka bir eve misafirliğe gideyim ev sahibi sanki tiken üstünde duruyor gibime geliyor.Oysaki çocuğumun peşini asla bırakmam,başkasının eşyasına zarar versin istemem.Banada gelen misafirin çocuğunla ilgilenmesini isterim.Dün çat kapı misafirim geldi gelende eşimin yengesi ellibeş yaşlarında falan.Bende namazımı kılmamıştım ona dedimki önce namazımı kılayım sonra sohbet ederiz.Ben namaz kılarken önce tülleri açıp camdan dışarıya baktı,sonra mutfağa girdi,ardındanda yatakodama girdi gezmediği bir yer kalmadı.Benim en çok sinirlendiğim yatakodasına izinsiz girilmesi.Neyse mutfağa girdim tarhana çorbası yapıcaktım demezmi ben tarhanayı kıymalı severim.Sırnaşık sırnaşık hareketler buzdolabını açıp bakmalar derindondurucunun içine bile baktı.Diyeceğim ben tarhanayı belki sade seviyorum belki benim evimde kıyma yok o anda.Ablacım inanırmısın çocuktan beter birisiydi.Kendisiyle daha yeni tanıştım aramızda samimiyette yok.Kendisi amcamızın ikinci eşi daha yeni evlendiler.Ben bir eve misafirliğe gittiysem çok fazla kalmamaya özen gösteririm.Vede kimsenin ne mutfağını ne yatakodasını gezmişimdir.Hatta evden çıkarken tuvalet abdest ihtiyacımı karşılar öyle giderim gideceğim yere.Çok mecbur kalırsam abdest almaya girerim.Öyle ansızın çat kapı kimseye gitmemişimdir.İnsanlık hali evde her şey olabilir.Bence bir iki saat önceden haber vermek en mantıklısı.İnsan biraz kendini tanımalı bence.Ben çok ince düşünürüm acaba müsaitmi eşi evdemi diye düşünürüm.Samimi dostluklar komşuluklar ayrı tabi.Bilmiyorum yanlışmı düşünüyorum.

    • esra Says:

      ben ablamın evinde bile buzdolabını açamam okurken pes dedim!!

    • Ehlisunnazeyneb Says:

      Hayir dogru dunuyorsun,sen masallah edebli guzel ahlaklisin. Senin bu davranis bicimin edeb kurallarina giriyor,devam kardes..

  14. DERYA Says:

    Cahide abla haklısınız fakat bazı anneler de aşırı vurdum duymaz oluyorlar çocuklarına en ufak bir laf söylemiyorlar ben yeni evliyim çocuğum yok mesela dün eve misafirler geldi çocuk bütün konsolu ,televizyon sehpasının içini boşalttı ,notlarımı yırttı, yatak odama girmiş oradan birşeyler getirmiş … ben misafirin çocuğuna kızmayı sevenlerden değilim bizim için misafir çok önemlidir fakat en son bilgisayarın üstüne çıkıp yumruklamaya başladı ve annesinden hiç ses çıkmıyor hatta çocuğunun çok akıllı olduğunu ve onu ne kadar rahat büyüttüğünü anlatıp duruyordu ve en sonunda bende dayanamayıp bilgisayarı elinden aldım çocuğun o da ağladı… bilmiyorum doğru mu yaptım ama ne yapayım bende zaten simetri hastalığı var cahide abla aslında her şeyde bir sınırın olması lazım galiba…

    • Cahide Says:

      Böyle anneleri asla tasvip etmiyorum.Bende evime gelen çocuğun çekmecelerimi, dolaplarımı dökmesine annesi karışmıyorsa kızıyorum açıkçası. Çünkü bu çocuğun suçu değil, annenin ihmalkarlığı. Bir keresinde yeni taşına bir komşuma hoşgeldine gitmiştim. Kızım henüz çok küçüktü. Komşunun evi züccaciye dükkanı gibiydi. Hala nasıl insanlar o kadar ıvır zıvırla rahat yaşıyor anlamıyorum. Kızım 9 aylıktı ve herşey ilgisini çekiyordu. Peşinde koşmaktan, eve döndüğümde sırılsıklam terlediğimi farkettim. Ve emin ol bir daha o komşuma gitmedim.

      • DERYA Says:

        haklısın ablam açıkçası bende o kişiyle bir daha görüşesim gelmiyor… 😦

        • Ehlisunnazeyneb Says:

          Boyle durumlarda Yatak odani mutlaka kilitlemeni tavsiye ederim. Ne isi var misafirin orda…sanirim Dayanamz kizardim,agzim konusmasa artik gozlerim fena konusurdu.komsum geldiginde,cikolata falan indirme gerek yok der,cocuk kirletir buralari. Ilklerde beyaz cikolatan varsa daha iyi dedi,Halin Krem Renkli, olurda bulasir..Ayy masallah dedim,herkez senin gibi dusunceli degil..boyle Dikkat etmen cok iyi dedim 🙂

  15. serapvselcuk Says:

    Galiba kadınlar yaratılışlarına aykırı hareket etmeye çalıştıkları için oluyor tüm bunlar. Çocukluk bile eskisi gibi değil. Toplumun temeli aile deniyor ama bence önce kadın sonra aile geliyor. Kadın tek başına temelde büyük bir yer dolduruyor, doldurmak zorunda.
    Vazifelerinden birinin de eşinin huzur kaynağı olmak olduğunu unutan kadınlar yüzünden yükseliyor evlerden bağırış çağırışlar. Hep kendisiyle, çevresiyle yarış halinde olan, mobilyaları, titizliği övünç kaynağı olan kadınlar yüzünden mum gibi, ürkek bakışlı çocuklar. Sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan, her zaman işi olan, o çok mühim işleri için sürekli çocuklarını başından savan kadınlar yüzünden oyunsuz çocuklar.
    Kadının ve nihayetinde toplumun değişmesinde kapitalizm, televizyon, reklamlar, alışveriş merkezleri, dünyacılık hastalığı vb. her şey suçlu ama en çokta kendisine bunun yapılmasına izin veren kadınlar suçlu.

    • cennet Says:

      Yazdıklarınız için helal olsun diyorum size. Malesef bahsettiğiniz olumsuz çarkın içine kapılmış biri olarak vicdanen çok rahatsızım. Bunlardan arınmak için de çok sağlıklı bir ruha sahip olmak gerek, inşallah nasip olur kısa zamanda.

  16. NNÇ Says:

    herkese selamün aleyküm
    sana sonuna kadar katılıyorum cahide abla.el ne der korkusu eşya takıntısı çocukları doğduğuna pişman ediyor.anne olmadan önce dikkat etmezdim ama artık bebek görmeye gidince gittiğimiz evdeki eşyalara bakıyorum ve hep aynı soru takılıyor aklıma “ALLAH’ım bu bebek bu evde nasıl büyüyecek?” .her yer tıkış tıkış eşya,dantel,örtü,biblo ,çerçeve,resim,çiçek…..salonların kapısı genelde kilitli.misafirden misafire açılan salon çocuklar için nasıl cazip halbuki.sanki macera adası.

    pek çoğunuza göre acemi bir anneyim (5 yıllık) ama benim de nacizane eklemek istediklerim var.

    hanımlar lütfen eşyalara köle olmayın.siz onları kullanın onlar sizi kullanmasın.onlar size hizmet etsin siz onlara hizmet etmeyin.zaten kullanmıyorsanız aman şunuda yok demesinler diye o eşyaları evde tutmayın.

    birde emeklemeye başladığı andan itibaren evinizi çocuğunuza göre düzenleyin.çocuğunuz rahat eder ama en çok siz rahat edersiniz.kırılacak ,dökülecek,zehirlenmeye yol açabilecek şeyleri kaldırıverin elinin altından.gözünüz arkada kalmaz.kapatın pirizlerin önünü ağır eşyalarla.o büyüyene kadar kullanmayın fiskosları,orta sehpaları,dantelleri,çiçekleri.sonra çıkarırsınız ortaya.beni eşyamdan dolayı kınayacak insan bana hiç gelmesin daha iyi.

    artık ortam çok kötü.çocuğu tek başına sokağa gönderemiyorum diyorsanız siz de yanında gidin.bitmek tükenmek bilmez temizlikleri bir kaç saat erteleyin.dışarıdan gelince devam edersiniz.

    artık pekçok yerde parklar var.parklara sadece çocukların salıncağa binip,kaydıraktan kaydığı yerler olarak bakmayın.parkların size sundukları imkanlardan sonuna kadar faydalanın.önce ağaçları ,yaprakları,çalıları,otları inceleyin.varsa sinek,kelebek,salyangoz,börtü ,böcek,kurbağa… çocuğunuzla birlikte bakın,gözlemleyin.ayakkabılarını çıkarıp çimlerde yürümesine,ağaçlara tırmanmasına izin verin.üstü başı kirlensin.korkmayın.eve gidince makineye atıverirsiniz.artık çim lekesine bile çare bulundu :-)isterse yaprak,taş toplasın.evde yaprakları bir kağıda yapıştırıp odasına asabilirsiniz.taşları boyayabilir yada sadece biriktirmesini sağlayabilirsiniz.(oğlum daş dolettiyonu-taş koleksiyonu- diyordu)kırılıp dökülen ağaç dalları,at kestaneleri,ateş dikenlerinin meyveleri…aklınıza ne gelirse.yada sadece banka oturup bulutların neye benzediğine bakın. pikniğe gittiğinizde mangalın başında pineklemek yerine onunla oynayın,gezin,etrafı keşfedin,yeni bir şeyler bulun.

    çocuğunuz doğduğunda hiçbirşeyin eskisi gibi rahat,düzenli,tertipli olmasını beklemeyin.beklentilerinizi düşürün.çocuğunuzla ilgilenmekten başka şeyleri biraz aksattığınızda sizi kınayacakların kınamasından da korkmayın.

    biraz uzattım cahide abla hakkını helal et.

  17. Dilekkk Says:

    Gunaydinnlar herkese, tum takipcilere 🙂 cahide hanim sizi 5-6 aydir takip ediyorum. O gunden sonra sizi tum arkadaslarima souluyorum allah razi olsun. 2 gundur yazinizla birlikte tum yorumlarinizi ancak okuyabildim cok sukurr :))) ,benimde 26 aylik kiziim var ellerinizfen oper tum teyzelerii ben kizima normalde hic kizmam ama cok ilgilenemezdim aksamlari malum yemek derdi felan 2 gundur kucagimda yemek yapiyor yada isitiyorum, hadi kizim sifrayi kuralim diyorum ekmegi gotyruyo kasik goturuyor sofraya :)) sonrada ayy annemm diyip beni opuyo prensesim yaa 🙂 nasipse bende cikmayi dusunuyorum isten.. allah tum isteyenlere hayirlisuyla nasip etsinn,,

    • cennet Says:

      Can-ı gönülden aminnnn diyorum.

      • uşşaki Says:

        Yüce Rabbim hayırlıyısıyla bana ve isteyen tüm kardeşlerime en kısa zamanda nasip eder inşaallah işi bırakıp yavrularının başında olmayı şu mübarek üçaylar hürmetine, Sevgili Peygamberimizin (SAV) yüzsuyu hürmetine dua edin inşaallah kardeşlerim.

  18. betül Says:

    Allah senden razı olsun Cahide Abla.Artık bu yazıdan sonra çocuğuma davranışlarımdan hiiiiç rahatsız olmam.Kendi yaşıtım olanlara veya birkaç yaş daha büyüklere böyle olması gerektiğini bir türlü ifade edemiyor ve bazılarından ters tepkiler alınca kendimi çok yanlız hissediyordum.Acaba yanlışmıyım diye de tereddüt ediyordum.bir annemle konuşunca rahatlıyorum bir de senin bunca yıllık tecrübenle kendi düşüncelerimin, duygularımın uyuştuğunu görmek beni çoooook mutlu etti.

  19. özlem a Says:

    10 yaşındaki kızımın odası sürekli dağınık . toplasa bile 1 saat sonra eski haline dönüyor nasıl yapıyorsun kızım diyorum bende anlamadımki diyor toplatmak için zorlasam bu sefer bunalıyor tpolatmasam acaba ileride pasaklı bir kadınmı olurki diye hayıflanıyorum öte yandan komşu nun biri çat kapı gelir herzaman olmasada, illaki görür orayı ve ne bu böyle hiç yakışıyormu bi kıza diye beni kışkırtıyor sonrada okuldan gelince kızıyorum ona, sizce ne yapmalıyım sevgili kaerdeşler ve sevgili cahide hanım ne yapmalıyım rahatmı bırakayım yoksa toplatmalımıyım kıyafet oyuncak defter kitap takı toka falan işte bi kız odası babasıda kızıyor herzaman birşey demiyorum ama….

    • Cahide Says:

      Benim kızım da 9 yaşında. Odasını arasıra toplaması gerektiğini biliyor. Özellikle haftasonları odasına geçip kalabalıklarını topluyor. Hatta süpürüyor. Bunları yapmaya mecbur olduğunu bilmek zorunda. Haa çok mu güzel süpürüyor veya topluyor hayır. Çoğu kez o okuldayken ben yeniden süpürüp toparlıyorum. Ama bunu yapması gerektiğini bilmeli çocuk.Yakın zamanda yazmayı düşündüğüm bir yazı bu yöndeki sorulara cevap olabilir düşüncesindeyim…

      • zerdali mişmiş Says:

        bu konu hepimizin yarası cahide..bir ara bu konuyu yazacaktım ama vazgeçtim..iş yapmayı sevmeyen,evlilikten nefret eden bir kızım var..büyüyünce hizmetçi tutacağım iş yapmayı sevmiyorum diyor..bir gün kendi gönlünden bir işin ucundan tutmadı hep ite kalka yapıyor..ha kalkınca yatağını düzeltir,zorlada olsa sofrayı kurar kaldırır,ama hiç iş yapma hevesi yok.kişisel temizliğine çok önem verir ama ev temizliğini umursamaz..bana güvenme aha şimdi ölsem ne yaparsın diyorum,sende kendini öldürmeye çok meraklısın diyor..ben onun yaşında yuvarlak masa örmüştüm,o bir iğneyi bile tutamıyor..bu konu çok önemli cahide..böyle yapma evlenince eşin annen seni nasıl yetiştirmiş diye arkamdan laf der diyorum,ben evlenmiycem ki zaten diyor..çokta güzel,bu güzellikle seni bırakırlar mı sanıyorsun diyorum,ne evlendirme koca meraklısısın diyor..ah cahide ah,ahlakı dört dörtlük ama bu konuda şikayetçiyim..aceba her işi kendim yapayım diye koşturmaktan,kıyamamaktan mı oldu..yoksa ergenliğin cilvelerimi anlamadım..

        • esra Says:

          bu konuda yine temelden başlıyor ne yazıkki çok küçük yaşta belli sorumluluklar verilmeyen evlatlar yetişiyor ve sonuç bu oluyor :(( ben evlendikten sonra hayatımda ilk kez nevresim değiştirdim düşünün..ne kadar basit bir iş ama ne kadar bocaladım yorganı nevresimin içine düzgünce sokabilmek için!!hep hazıra konduk anneler bizler için işleri yapıyordu nasılsa..lütfen anneler bu konuda görevler verin..oğlumun yatağını toplarken bana yardım etmesini isterim hatta bazen kendi toplar..sofrayı kurarken kaldırırken her daim ona iş verir ya tuzluk ya ekmek sepeti ne olursa olsun onuda katarım..pijamaları katlamasını gerektiğini söylerim yamuk yumukta olsa yapmaya çalışır..onun seviyesinde askısı var dışarıdan geldiğimizde paltosunu kendi asar banyoda taburesi var çıkar elini yıkar yine kendi seviyesinde askı var elini kuruladığı havluyu yerine asar..kapıdaki ayakkabılarını alır dolaba koyar vs birçok işi yapması için üzerine gitmeden ancak ona görevler vererek aşıladım..bu arada oğlum 4 yaşında henüz..
          Cahide bencede bu konu çok ama çok önemli mutlaka bununla ilgilide bir yazı paylaşmalısın..selametle..

          • Cahide Says:

            İnşaAllah Esracığım, kısasüre sonra yazı gelecek Allah’ın izniyle…

            • ayseee42 Says:

              biz eşimin ailesi ile alt üst oturuyoruz ve onlar bu konuda çok rahat kızım henüz çok küçük ama çok hareketli bende çalışan bir anneyim eşimin ailesinin hiç bir kısıtlaması yok olsun yapsın döksün böyle davranmamalarını kaç defa ben ve kendi yakınları söyluyoruz ama kendi bildiklerini yapıyorlar kırıcı olmak istemiyorum ama çocuğumu da bu şekilde yetiştirmek istemiyorum eğitimde 0-6 yaş dönemi önemli acaba ben mi çok büyütüyorum nasıl davranmam gerekir bunların cevabından da bahsederseniz gerçekten çooook sevinirim

  20. Ecrin Says:

    Cahide abla yine her zamanki gibi güzel bir konu seçmişsiniz. Okurken çoğu yerinde kendimi buldum. Özellikle oğlumla ilgili ençok zorlandığım dönem, bez bırakma dönemiydi. ‘Ya etrafa görmediğim anda çiş yaparsa ve ben onu hiç görmesem’ kuruntuları ile geçirdiğim dönemlerdi. Yaptığı da oldu dünyanın sonu değil ya mübarek en kötü ihtimal alır halını yıkarsın(..ki yıkadım da).Ama Allah biliyor benim bu endişelerim özellikle halının üzerinde namaz kılınıyor olması idi. Çünkü bazen misafir abiler geldiğinde eşimle cemaat halinde namaz kılıyorlar. Ve seccade yetmediği için çoğu direk halının üstünde kılıyor. Çok şükür o günleri atlattık,oğlum şimdi kendisi çişini-kakasını söylüyor.Klozeti açıp yapıyor sonrasında da sifonu çekerek kend temizliğini de yaparak işini hallediyor(çok şükür RABBİM E) Bunda sizinde rolünüz çok oldu. ‘tuvalet eğitimi’ ile ilgili yazınız yayınlandığı dönemlerdi. Sizin yöntemelerinizi de kullanarak RABBİM işimi kolaylaştırdı çok şükür. Hasılı biz hayatı bazen hem kendimize hem çocuklarımıza çekilmez hale getiriyoruz. Oysa onların emanet olduğunu her daim hatırlasak işimiz daha bir kolay olacak. Son sözlerimi başda kendi nefsime söylüyorum. ALLAH A emanet olun kardeşlerim

  21. ayse27 Says:

    Selamün Aleyküm hayirli aksamlar cahide ablam son iki yazin beni baya etkiledi bende bir erkek ( 3yasinda) birde kiz (2bucuk aylik ) annesiyim. hamilelik süreci cok kötü gecti ,oglumla düsman gibiydik 😦 seker hastasi olodugum icin ilac insülin kullanmam gereti psikolojim cok bozuldu hamileligin ilk aylarinda . tabi oglumdan cikardim acisini cok üzülüyorum arada dövdümde canparemi ilkgözagrimi :(( simdi düsününce icim yandi nasil vurabildim yavruma diye . Allahima binlerce sükür olsun bu dönemi atlattik kizimda cok iyi oglumda, en önemlisi ben normale döndüm sabrimi arttir Yarabbim diye cok dua edip agladim halada ediyorum. Rabbim istyenlere hayirli saglikli evlatlar nasip etsin kimseyi evladiyla sinamasin insAllah.
    benim bir sorunum var saglik acisindan bana doktorlar tekrar dogum yapmamin sakincali oldugunu söylediler. hem cocugu hemde kendimi riske atarsin dediler ve korunmam gerektigini en az 3-4 sene cocuk düsünmemem gerektigini dediler .nasil bir korunma yöntemini tavsiye edersiniz. ben hap kullaniyordum ama su an yan etkilerini hissediyorum bilgisi olan varsa yada tavsiyesi olan cok sevinirim
    Allaha emanetsiniz öpüyorum hepinizi

  22. canan cevat Says:

    Tesekkur ederim canim ablam.yalnis anladim seni ozur dilerim .

  23. Aygül Says:

    Merhaba ben uzun zamandır sizi takip ediyorum ve çok beğeniyorum . Yemek tarifleriniz süper , konularınız çok güzel yani tam hayatın icinden konular.Bugünkü konunuzda öyle çok doğru söylüyorsunuz cocuklarımıza cok az zaman harcıyoruz sürekli temizlik aman ev dağınık olmasın . Halbuki onlar bize verilmiş bir emanet ,emanet bir eşyaya nasıl titizlikle bakarız aman kırılmasın deriz.cocuklarimizda bize emanet.sizi öpüyorum türkcem biraz kötü kusuruma bakmayınız Almanya’da bügüdugum icim Almanya’dan size slm

  24. sumeyram Says:

    merhabalar cahide ablam sitenizi bir kac gundur takip ediorum cok guzel gercekden ALLAH Razi olsun boyle guzel seyleri paylastiginiz icin ben 4 cocuk annesiyim en buyugu 16 en kucugu pazar gunu 2 yasina girecek ben de uzulurum boyle annelere daha dogrusu boyle anne sahii cocuklara yazikdir gunahdir cocuk cocuklugunu yasamali bence dokmeli kirmali dusmeli hasta olmali dagitmali mesela her yerini ustunu basin batirmalii cocuk cocuk oldugunu anlamali ben 40 yasindayim bizim cocuklugumuzda sizinde dediginiz gibi annelerimiz daha tolaransliydi bizler sokak da oynar camurlu camurlu ellerimiz ayaklarimizla eve gelirdik ama ben hic hatirlamiyorum bu yuzden sopa dayak yedigimi yagmur yagardi biz o yagmur un altinda guya cocuk akli baraj yapardik camurla suyu cevirip biz oyun oynardik gerci simdi cocuklardada suc yok cunku cocuklar oyun oynamasini bilmiyor bizler kibrit kutularini biriktirir tren yapardik tel i oyana kivirir bu yana kivirir araba yapardik simdi cocuklarin herseyi ellerinin altinda herseyleri hazir araba oynuyacaklar bilgisayarda var ellerinde psp leri var nintedolari var ama her ne kadar herseyleri olursa olsun gene diyorum cocuk COCUK oldugunuu bilebilmeli yasayabilmeli cocuklgunu kirilmis kirlenmis dokulmus pislenmis hic onemli degil bence annelere sesleniyorum burdan kirilirsa yenisini alir koyarsiniz pislenir se temizlersiniz ama cocugunuza cocuklugunu bir daha yasatamazsiniz bunu unutmayin ben zevkaliyorum kucuk kiizim yogurt yerken bir gormeniz lazim agzini yuzunu kardan adam gibi oluyor bembeyaz .
    BELCKADAN SEVGILERLE
    SEMA

    • ayşen gonca Says:

      merhaba ben 41 yaşımdayım iki tane kız çocuğu annesiyim.kızlarım 8 ve 9 yaşında .neredeyse ikiz gibi büyüttüm sizin dediklerinize katılıyorum şimdiki çocuklar çocukluğunu yaşayamıyor bu yüzden nerede dışarda oynama imkanları var izin veriyorum toprağı çamuru öğrensinler diye hatalı davranışlarının sonunda 1 veya 2 saatlik odadan çıkmama cezaları var zaten cezanın ne zaman geleceğini çok iyi bildiklerinden odalarına kendiliğinden gidiyorlar kızlarım enerjilerini boşaltsınlar diye okulun yüzme takımına girmek istediler eşimle birlikte hemen onayladık çok iyi oldu çocuklarıma tek büyük bir aylık odadan çıkmama cezası okuldan kaçtıklarını öğrendiğim zaman oldu bir arkadaşımın iki oğlu ile kaçmışlar önce ikisinide ayrı ayrı odalarında dinledim ikiside aynı şeyi anlattı yalan söylemiyorlardı fakat böyle bir olayın bir daha gerçekleşmemesi için böyle bir cezayı eşimle karar verdik sonra hiç böyle bir olay yaşamadık allah benim kızlarım gibi akıllı uslu başarılı evlatları herkeze nasip etsin AMİN

  25. küçük kız dağ kadar masum, dağ küçük kız kadar ağlamaklı Says:

    demiş şair Ahmet Mercan, ne güzel demiş, dünkü bazı yorumlar perişan etti içimi, gece oturup , kolyeyle yetinmeyip bilezik isteyen kızıma bileklik ördüm, fotoğrafını da çektim bilekliğin 🙂 hızımı alamadım, nasıl olur, nasıl
    yaparlar diye …. sahura kadar, bazısını vermişim , bana da kardeşim ve görümcelerim verdi çocuklarının küçülmüşlerini zaten, kıyafetleri ayıkladım, düğmeler, boncuklar işlemeler, eskimez kalın kumaşlar, artık çocuklar ve büyükler için neler çıkar bilemiyorum, ………………..

    ablam ne güzel yazmışsın, duvarlarım silinmekten alt boyası çıkmış hala yazılı, küçük tahtalar bir ay gitmiyor, kızım hala estimi aklına atıyor herşeyi aşağıya, kayınvalidem çok yüz veriyorsun, ellerine vur, acı biber sür deyip duruyor, komşularım ne kadar sabırlısın, Allah celle celaluhu sana yardım etsin diyorlar, ben yıllarca kimsenin evine gitmedim, birkaç işi hariç, yüklerle parka taşıdım, babası hiç sevmesede gezmeyi ve gezdirmeyi, piknikler yaptım, elişleri, suluboyalar, kendi malzemelerimi çıkarıp verdim ellerine, bakkalı istemesinler diye hep yaptım, hazır bulundurdum, ne çare büyükler ! hep taşıyorlar, kapının önünde elimde meyve soyarak k, kitabımla başarında durdum, kimi güldü kimi nasıl uğraşıyorsun… ama özel bir çocuğun güzel annesi akrabam ve arkadaşım seni seviyorum güzel anne, aldırma deyip moral oldu. eşim sinirlenip bağırdığında önce çocuklara izahatlar verdim, sonra eşime çocukların yanına git, yemesen de sofraya otur, çocuklar için…. … anne bunu oku deyip getirdiklerini okumaktan yorulmadım hiç, soruları bunaltsa da bazen, bir araştırayım dedim, iki cennet kuşumu bana veren Rabbime şükürler olsun.

    üşüyen kardeşim,…… aklımdan çıkmadın, yapabileceğim ne varsa……

    hep aklımda nice projeler ama imkanlarımız kısıtlı hepimizin, hele de tek başımıza, az kullanılmış çocuk kıyafetlerini bedava annelerden annelere taşıyan kargo olsa.

    önce anneler için annelik okulu olsa.

    sürekli evde olan annelerin çocuğuyla birlikte bir güzel ortamda hobisiyle ve arkaşlarıyla 1 saat de olsa zaman geçirme imkanı olsa.

    eski komşuluklar akrabalıklar, tahammüller olsa,
    hiç bir şey elimizden gelmese de çok nadir arada diyebildiğim gibi , ben çocuğuna bakayım, sen ütün varsa , işin varsa yap, ya da dışarı çıkma ihtiyacın varsa çık gel, bu akşam yemeğini ben getireyim sen çocuklarınla zaman geçir, yem
    eklerimizi akşamdan yapalım yarın çocuklar bir araya gelip
    doyasıya oynasınlar sonra ancak ortalık toplarız. sevdikleri ikramları , ben ne zaman , nasıl mı dedim, damdan düştükten sonra.

  26. birsen Says:

    merhabalar yazı muhteşem,yorumlar ne kadar samimi.Evet,çocuklarımıza kızdığımız zamanlar oldu,en az ve yerinde olanı en iyisi.Ben de iki erkek çocuk annesiyim.Küçüklükleri benim içinde zordu.Gurbette,yalnız her şey zor oluyor.Şuan biri 17 diğeri 13 yaşında.Onlarla çok oynadım,ev ne kadar dağılırdı ama sonra toplardık. Dışarıda oynasalar da ev için oyun(özellikle top) genelde olurdu.

    Annelik;çook zor aynı zamanda çok güzel bir meslek. Öyle ki bu mesleğin emeklisi yok.Emeği çok mesaisi yok izni yok.Güzel gördüğünüz zaman her şey güzel olur İnşallah.

    yazmak istediğim ama yine zamana yenik düştüğüm için yazamıyorum .Allah’ım herkesin ve özellikle özel çocuğa sahip olanların yardımcısı olsun. Allah’a emanet olun selamette ve sabırda kalın.Pişman olacağımız şeyleri Allah yaşatmasın. AMİNNN.

  27. meliha Says:

    Negüzel bir konu yine, Rabbimin emanetleri onlar. Ben de 4 çocuk annesiyim Allah bağışlarsa hepsi bir aradayken babamız hep geçim derdinden evde olmazdı, gurbette oturuyorduk onlar benim ana bacım kardeşimdi ilk iki kızımın küçüklüğünde onlarla evcilik oynardık çok yaramazlardı ama ben de bir okadar sabırlıydım , kurcalamadık karıştırılmadık yer bırakmazlardı. Eve bir misafir geldiğide kıyıda köşede aklına gelmeyen yerler dağılır evin altı üstüne gelirdi.Sonra ikizlerimiz oldu bende 24 yaşında 4 çocukla evde tek başınayı oynadım, şimdi bu yavruların hepsini bir arada gördükmü eşimle benim gözlerimizin içi gülüyor. okadar çabuk büyüyüp yuvadan uçuyorlar ki, sen arkanı dönmeden yıllar geçmiş ben onlara daha doymadan onlar kendi hayatlarına yön vermek için yuvadan çıkmış oluyorlar. Şimdi düşünüyorum da küçüklüklerinde biraz uyusalar da ben de uyuyup dinlensem derdim. Onları doyasıya öpüp koklayamadan zaman geçti şimdi de sevgimi hep belli ederim ama her aradığımda yanımda bulamıyorum Rabbim acılarını göstermesin hanımlar çocuklarınızın değerini bilin onlar Allahın emaneti bize yalan dünyanın meyvesi. Selam ve dua ile.

  28. love and smile Says:

    Ne kadar güzel yazmışsınız…ben de böyle olmaya çalışıyorum.. yani temizlikten düzenden şundan bundan çok oğlumun neşesini dşünüyorum.. inşallah da değişmem..

  29. nesibe Says:

    Tam da benim için yazılmış bir yazı bu.Az önce oğluma okadar kızdım ki, inanın sinirden kalbim göğsümden fışkırıp çıkacakmış gibi hissediyordum.Sakinleşmek için sitenize bakayım dedim vee… Şimdi pişman oldum işte..Çok haklısınız, 10-15 yıl sonra evde yanlız otururken umarım bu günü hatırlamam. Nesibe

  30. Gülcihan Says:

    Merhaba Cahidecim,ben de çalışan bir anneydim,ilk oğluma istediğim gibi bir anne olamadım,büyüdüğünü bile anlayamadım,Şu an 11 yaşında ve benim 11 aylık bir oğlum daha var.Çok şükür Rabbime artık çalışmıyorum inşallah ilk oğlumda içimde ukte kalanları bu oğlumla yaşayabilirim.Bu arada büyük olanı da ihmal etmemeye gayret ediyorum çünkü annesini ilk defa ev hanımı olarak gördüğü için o da inanılmaz ilgi bekliyor :))

  31. gülcan Says:

    cahide ablacım selamün aleyküm. ben de 11 aylık bir oğlu olan çalışan bir anneyim. çalışma saatlerim az olduğu için ben de oğlumla daha fazla ilgileniyorum. insan çocuğu olmadan önceki düzenli yaşantısını çok özlüyor. ben oğlum emeklemeye başladıktan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmadı. düzen tertip temizlik gitgide azaldı ben de gitgide takıntılı biri olmaya başladım. en ufak bir yaramazlığa düzensizliğe tahammül edemez hale gelmiştim. yaklaşık 2 aydır da yürüyor oğlum. bu düzen ve temizlik takıntısı hem kendime hem de oğluma zarar vermeye başlamıştı. ama yaklaşık iki haftadır kendimi değiştirmeye başladım. bu durumu kabullenmeye çalışınca bazı şeyleri görmezlikten gelince herşey düzeliyor.

    çok ferah, rahat anneler var etrafımda. çok özeniyorum onlara. yine de çok geniş bir insan olamıyorum ama şunu öğrendim. takıntılar yuvarlanarak büyüyen bir kartopuna benziyor. önene geçilmezse zarar veriyor. herşey bizim elimizde. evde pratik çözümler üretmek de sabretmek de. artık mutfak dolaplarındaki parmak izleri, yerdeki havuç parçaları, mobilyaların camlarındaki minik dudak izleri kızdırmıyor beni aksine büyüyünce hepsi yavaş yavaş silinecek o izlerin diye buruklaşıyorum bile bazen. çok kızdığımda hastayken kuzucum, hastanedeki o sararmış yüzü yana düşmüş başı gözlerimin önüne geliyor kıyamıyorum. evlatlarımız Rabbimizin en güzel nimetleri. Allah ım hayırlı evlat eylesin uzun ömürler versin miniciklerimize:)

  32. canan cevat Says:

    Cahıde abla ılk ben yorum yazmıştım neden sıldın?

    • Cahide Says:

      Canım yorumunu silmedim. Senden önce yorumlar vardı ama onaylamadığım için sen ilk yorum senin sandın..:) Senin yorumun biraz daha aşağılarda kalmış. Siler miyim hiç gülüm?

      • kördüğüm Says:

        bende yorum yazmıştım.şimdi göremiyorum.kendimi üvey evlat gibi hiissetmeye başladım.bu 2 oldu

        • Cahide Says:

          Yorumunu göremedim canım

          • kördüğüm Says:

            ne kadar da içten yazmıştım halbuki.kısmet 😦 herneyse gerçekten çok güzel bir yazı,haklı bir yazı.anneyi vicdanına döndüren bir yazı..allah her türlü maddi manevi olarak yardımını biz annelerin ve çocukların üzeerinden eksik etmesin.sizden de allah razı olsun

  33. mirac kadir Says:

    merhaba cahide abla bende 18 yaşında bir anneyim yazdıklarınıza çok katılıyorum ağzınıza yüreğinize sağlık sizi çok seviyorum oğlumun yaptıkları yaramazlıkları hep görmezden geliyorum hiç bişey benim oğlumun gülücüklerinden kıymetli değil onu çok seviyorum

  34. aysel saz Says:

    cahide hanım anne olarak yeniden düşünmemi sağladın.bu özel emanetleri verene daha çok şükretmem gerek .allah onların kalbiyle görmeyi annelere nasip etsin selamlar.

  35. ferda Says:

    allah razı olsun ihtiyacım vardı bu konuda yardım almk istiyordm tevaffuk oldu

  36. ESMANUR Says:

    salonumda bir tane koltuk takımı ,bir tane tv masası birde gümüşlükmüdür nedir sadece uzun olan ondan var bardaklarımı koyuyorum 🙂 gümüşlüğün kolları kırık oynarken kırdı çocuklar 🙂 ortada sehpa falanda yok 🙂 çekmecelerim Allaha emanet hafta içi düzenli bulmak çok çok zor hafta sonu çocuklarla beraber ortaya döküp katlıyoruz.eğlence kaline getirdik çamaşır katlama olayını onlarda bende keyifle yapıyoruz 🙂
    oğlumda çok sıkıntı çektiğimiz için çocukların evdeki koşuşturması bizim için neşe kaynağı

    hafta sonu evi süpürüyorum siliyorum abartısız bir saat sonra aynı haline geliyor.
    kızım eline bir avuç kağıt parçası almış diğerleride tabiki yerlerde

    annecim bak sana çiçek yaptım 🙂 gel de birşey söyle sen bu kuzuya

    Rabbim onların canını sağ etsinde gerisi boş evimdeki eşya için bana gelen hiç gelmesin.

  37. huri Says:

    ben daha 3 aylık anneyim.bu yazılar cok isabetli oldu.anneligin sabır oldugunu oglum simdiden ogretiyor.ama cok sukur babamdan aldıgım gucle daha tahammulluyum.tum yeni annelere uykusuz bebek sahibi annelere allah yardım etsin.bu gece oglum saat 4de uyudu.sabah babamı aradım sikayetlendim.o da sukret ins.allah bu saatleri ibadet olarak kabul etmistir dedi.hakikaten biz tahammulsuzuz.

  38. yusufyunus Says:

    gunaydın cahıdem hayırlı gunler.konu harıka.ne dıyeyeım sıze…yusuf su anda oturdugumuz evımıze yenı tasınmıstık 4 yada 4,5 yaslarıydı top oynuyordu bıgun kosarak yanıma geldı ANNE TOPUM YASAK SALONA KACTI ALABILIR MIYIM DEDI ayyy kuzuzmmm dedım optum kendıme cok kızdım sımdı YUNUSUM IYI OLSAYDI DA BUTUN EVI DAGITSAYDI KREM KOLTUKLARI BATIRSAYDI BENDE SILSEYDIM DEDIM BU COK ACI BILEN BILIR…su anda yunusun butun oyuncakları oturma odasında sureklı yerde cunku elını her uzattıgında elıne bır obje gelsın beynı uyarılsın sınır sınapslar kuvvetlensın yanı ıletı oldukca uyaran dıyelım…ev her gelene dıyorum dagınık benı ayıplayan ayoplasın napıımm.bababız senı ayoplayan gelmesın dedı bırgun bana ….gercekten gecende deım ya zamanım hep yunus dolsun ıstıyorum…

    • ozgecan Says:

      Canim kardesim ben sana hep yazmak istiyorum ama kelimeleri toparlayamiyorum, subhanAllah. Bu nasil buyuk bir sinavdir ve sendeki nasil guzel bir sabirdir, masallah. Allah’im minik Yunus’a da Yunus (AS)’a yasattigin mucizeyi nasib et, onu karanliklardan kurtar, sifa ver, annesinin yuzunu guldur, sikintilarini dindir, Sen’in herseye gucun yeter, amin.

    • Mehtap Says:

      Allahim en yakin zamanda yavrucuguna sifa verir insaAllah.Allah yardimcin olsun Amin.

  39. aysel Says:

    o kadar güzelki yazilariniz,ALLAH razi olsun,ama yurt disinda ve apartmanda yasadigimiz icin cocuklarim rahatca ,özgürce evin icinde ziplayip oynayamiyorlar,bu da beni cok üzüyor,bazi annelere basit gibi gelebilir.ama sikayet olur korkusu ile hep frenliyorum istemeden.cok aciyorum.biz sokaklarda aksam saatlerine kadar istedigimiz gibi oynuyorduk,asil biz doyasiya cocuklugumuzu doyasiya yasadik.simdiki cocuklarin herseyi var gibi görünsede aslinda herseyden mahrumlar ne yazikki:( ama havanin iyi oldugu günlerde parkda, cocuklarimla özgürce saaterce istedikleri oyunlari oynuyoruz:)

    • zerdali mişmiş Says:

      aynen,aceba komşular rahatsız olurmu ki düşüncesi hepimizde var..rabbim bağışlasın hepimizin evladını 6 ayını bitirmiş bir oğlum var..daha dün gece 12 de çıkardığı sesleri görmeliydiniz..yere battaniye serip atıyorum oğlumu üzerine..istediği gibi emeklesin diye..başlıyor ayaklarını yere güm güm vurmaya..nasıl ses çıkıyor..alt komşu belki diyordur,bu saatte ipmi atlanır yada ceviz mi kırılır diye..ama ne yapayım..vur oğlum vur,at enerjini diyorum..bunu yaparken birde bağırışı var ki yeri göğü inletiyor..komşu hanım memur çalışanı görsem açıklıycam ama göremiyorum da…

    • ozgecan Says:

      Aysel kardesim hangi ulkede yasiyorsunuz bilmiyorum ama eger bir avrupa ulkesiyse imkanlar coktur. Biz de Ingiltere’deyken bir apartman dairesinde yasiyorduk. Ev icin soyle bir cozum bulmustuk, cocuklarin kosturmalarinin alt kattakileri rahatsiz etmemesi icin once en kalinindan duvardan duvara bir hali kaplatik, sonra onunda ustune yine kalinca halilar orttuk. Boylece ses en aza iniyordu. Onun disinda yurt disinda cocuklar icin kutuphaneler var. Kutuphane diyince akliniza sessizce kitap okunan yerler gelmesin, yerde emekleyen bebekler, kosusturan minikler, bir kosede hikaye anlatan bir ogretmen, oteki kosede cocuk sarkilari soyleyip dans eden bir grup. Sonra kreslerde saatlik seanslar oluyor, mesela saati 1-2 lira gibi bir ucret karsiligi cocugun kresteki aktivitelere katilabiliyor. Hepsinin gunu ve saati var, istedigin aktivitiye sen de katilabiliyorsun cocugunla. Sonra parklar bahceler var. Cocuklarin korkmadan bisiklet, kay kay surebilecekleri alanlar, salincaklar, kaydiraklar daha bir dolu eglenceli acik hava aktivitesi oluyor. Ben oradayken hic dort duvar arasinda cocuk yetistiriyormusum gibi hissetmemistim. Hani sende boyle bir ulkedeysen bir arastir, insallah hem cocuklarin hem de sen cok guzel vakit gecirirsiniz.

      • aysel Says:

        isvicrede yasiyorum özgecan kardesim,bende hali yaptim odalarina ama binanin yapisindanmi bilmiyorum ,ses ister istemez gidiyor,üzücü olanda isvicreli komsularimdan korkarken sikayet ederler sesten diye,malesef türk komsularim sikyatee geldiler,ilk hosgeldine gelmelerini beklerken”cocugun anne anne diye ,sesi geliyor “diye sikayete geldiler:( ama ev haricinde ,disaridaki ¨bütün inkanlari sunmaya calisiyorum.havalar iyi oldugu müddetce parklarda saatlerce oynuyoruz,bende dahil olmak üzere.ama en büyük hayalim kendine ait bir ev.apartman hayatindan nefret eder cocuklarimin istedigi gibi rahatca oynayamadikarindn dolayi.önerileriniz icin cok tesekkür ederim,ALLAH razi olsun

  40. ayşegül Says:

    valla ne yazıyorsa bu yazıda fazlasıyla katılıyorum.şöyle bir düşündümde vicdanende çok rahatım asla çocuklarıma böyle haksızlık etmedim ve etmiyorum dağılmış yarılmış kırılmış umrumda değil canları sağolsun temizlenir,hatta öyleki geçenlerde bir komşum eski çekyatını bahçeye çıkarmış baktım odunlarını alıyor kocaman sapasğlam iki tane yaylarını gördüm yanlarına gidip bunlar size lazımmı atıcakmısınız diye sordum yaşlı teyze al kızım lazımsa atıcaz dedi ama biz sökemedik deyince aldım yerdeki penseyi üşenmedim söktüm yayları bayada bir uğraştım.nihayetinde ağır olmalarına rağmen omuzlayıp asansöre kadar getirdim kenarda köşede millet oturmuş birkaç tane okuldan gelen çocuklarını bekliyordu hepsi bir tuhaf bakıyorlar ne yapıcaksın onu diye sordular,bende artık kış geldi zaten yazın bile çocuklar sokak görmüyor neredeyse valla benim oğlum zıplamaya bayılıyor hatta yazın nereye gitsek üstüne çocuk 5 dakika zıplıycak diye 5 lira ödedik bulmuşum bedava trambolini kaçırırmıyım hiç dedim,neyle oyalanacak çocuklar kışın günü daracık salonlarda deyince hepsi birden pes valla kırk yıl düşünsem aklıma gelmez falan dedi,hele bir tanesi ayyy aman o koca şeyi sokamam evime zaten heryer tıkış tepiş demezmi bende yeterki onun gönlü olsun evdeki koltuğu bile atmaya razıyım dedim getirdim eve soktum banyoya bir güzel yıkadım sildim az eşyalı bir odam vardı lüzumsuz şeyleri çıkardım,yanyana ikisinide koyup üzerinede ince mir minder dikip örttüm yaylar ayaklarını acıtmasın diye. artık odada bir oğluşumun uyduruk trambolü birde bilgisayar masası var,o zıplayıp hoplayıp oynuyor bayılıyor bide üstüne şen kahkaları kulaklarım şenleniyor bende bahaneyle buradan sizlerle sohbet etmiş oluyorum.zaten oda bizim oyun salonu gibi oldu aktivite odası diyorum ben duvarda basket potası yerde uyduruk hortumlardan yaptığım oyun çadırı,kenarda boya ve çizim yaptığımız koca birde örtümüz var.camın tam önünde yerde ayarladımki kış günü yağmur yağarken yanyana uzanıp sanki yağmur ağzımıza düşecek gibi yakalamaya çalışıyoruz,gene uzattım ama hangi kuru eşya bir anneye bu keyfi yaşatabilirki,geçenlerde bebeklik resimlerine baktım içim cızladı ne çabuk çgeçti zaman 3 yaşa merdiven dayadın o hallerini şimdiden özledim diye hayıflandım.lütfen hakettiği değeri verin evlatlarınza onlarla geçirdiğim her süre terapi gibi geliyor zaten

  41. Aylin Says:

    oxudum.. keçən dəfəki yazı mənə o qədər təsir edibki.hələdə içimdə özüm-özümü bagışlaya bilmirəm…Və deyə bilərəmki dəyişirəm..Bununçün sizə tşk edirəm…HƏmd lap çox tşk edirəm..Əvvəllər komputer arxasında oturarkən yemək şirniyyat reseptləri axtarirdim.indi isə uşaqlarımı necə tərbiyələndirə bilərəm necə təmkinli ola bilərəm deyə azılar oxuyuram.Mənə çox kömək olur..İnşaallah həmişədə kömək ola bilər.Mən iki otagımın qapısı baglıdı.Bir böyük otagimiz var orda nə istəsələr edə bilərlər…Heç kim onlara heç nə deyə bilməz…Dagıdırlar kagizlari cirib tökürlər…qaçdı tutdu oynayırlar..nələr nələr edirlər.Hələ mən işlərimi qurtaran kimi o qədər oyun oynayiriqki day gülməyimiz haralara gedir..Və özümə söz verdim döyməyəcəm..Onlarla uşaq kimi davranacam.İnan CAhidə bacım hirslənən kimi bu yazılar gözümün qabagına gəlir və həmən an mənim üzümün reaksiyasi tamam dəyişir..Mən onu demək istəyirəmki gec deyil dəyişə bilərik..
    Oglum balaca idi ..Çox kür idi.Evdə də həyətdə sürülən uşaq arabalarında sürekli sürərədik.Xalçam çox pis hala düşdü…Anam çehiz verəndə vermişdi..Bahalı idi.Onu necə zülmlə aldigida yadımdadı.Bİr gün bizə gəldi.Bu xalca niye belədi..Nəcə kirli saxlamısan dedi.Susdum.Sonra evə qonaq gəldi.Oda eyni sözləri anama dedi…Anam daha çox hirsləndi mənə..
    Dözə bilmədim.. Anama dedim ana bunu mənimçün övladlarımçün aldınşÇox sag ol.Allah razı olsun..Amma bu xalca mənim övladımdan vacib ola bilməz…Bunu yuyub yenidən bərpa edə bilərəm.Bəs oglumun saglamlıgını itirsə necə bərpa edə bilərəmmi??.Ondan sonra Anam heçnə demədi.Kim sorucdusa bu xalca niye belədi..Mənim dediklərimi anam onlara dedi…Bəzən məni anlamirlar..O xalça uşaq arabasını sürməkdən olmuşdu…Hər dəfə silirdim təmizləyirdim..Amma arabanı sürən kimi yenə rəngi pis olurdu..Digər iki otagima girincədə əllərini heçnəyə vurmazlar.Ən bahalı saydigim qabları əllərinə verib deyirəm aparin yerinə qoyun.Ay anamı görsəz və digər insanları..Qırarlar deyə üstümə düşürlər.ONlarisə aparib qoyub gəlirlər.Anamı qinaya bilmərəm.Onları alamq üçün çox əziyyətlər çəkib.Məndə əminəmki qirmyacaqlar onunüçün verirəmki aparın…
    Cahidə xanım sənin sayəndə mən çox şeylərə nail oldum.Həyatimda öyrənə bilmədiyim tortların ən əlasını bişirirəm.İndi də bunun üçün mücadələ apracam.Və dəyişəcəyimə əminəm….Səni çox sevirəm.Hər gün dahad çox şükür edirəmki Rəbbim məni sənlə qarşılaşdırdı……
    BU arada sənə mail atdim.inşaallah cvb yazarsan …Öpdüm nartanəm…

    • Cahide Says:

      sana yazacağım inşaAllah canım. Bu ara çok yoğunum. Sen canını sıkma gülüm. Sen çok güzel ve iyi yürekli bir annesin…

      • Aylin Says:

        Eybi yox..Canın sağ olsun..İnşaallah işin azalar onda yazarsan..İncimirəm haaaaa…Eləbildim görməmisən…ÖPdüm səni o gözəl nur üzlü yanaqlarından…

        • nevbahar Says:

          Aylin artık yazdıklarını okumakta zorlanmıyorum :)))

          • Aylin Says:

            Əvvəllər başa düşmürdüzmü Nevbahar xanım???
            Çox xahiş edirəm şəhr yazan xanımlardan..Xahiş edirəm şəhr yazanda diqqətli olun..Kimlərinsə qəlbini qıra bilərsiz.Heç xəbəriniz belə olmaz…Mənə çox toxunur işləyən xanımları ümumi yazanda.Keçən dəfəki yazından qəlbin çox incik olub…..

            • nevbahar Says:

              Bak bunu anlamadım işte Aylincim.Bana hitaben mi yazdın sahiden anlamadım.Açıklarsan sevinirim.

  42. nevbahar Says:

    Bu sade ve içten anlatımını çok beğeniyorum.Yine pek çoğumuzun farkında olup günlük hayatımızda uygulayamadığımız şeyler 🙂 Yazdıkların öyle doğru ki ; ne zannediyorduk çocuk dediğin ööylee bir kenara oturtacaksın hoplamayacak, ellemeyecek, merak edip karıştırmayacak..Ohh ne ala, alıp vitrine koyalım bari:) Adı üzerinde çocuk işte..Bizler önce kendi çocukluğumuzu düşünelim, az mı yaramazlık yaptık..Valla kendi adıma söylemek gerekirse az da değilmişim.Annem anlatır bazen yeri geldikçe, akıl erdirdiklerime, yaptıklarıma şimdi bile hayret ederim:)) Selam ve dua ile…

  43. hatice Says:

    harika bir konu tebrikler,anneler zaman geçmeden çocuklarınızla beraber oyun oynayın,parka gidin, o güzel günler geri gelmiyor kıymetini bilin selamlar

  44. şengül Says:

    Sa Cahide Hanım yazınız herzamankigibi çok güzel,vurgular isabetli tam onikiden.Arkadaşlarım bazen beni uyarırlardı sen hiç çocuklara kızmıyorsun diye.İnanın yapmamaları gereken tehlikeli şeyleri hiç abartmıyorum yüz kere değişik açılardan anlatırdım.Yine yaparlarsa heralde ben nedemek istediklerini anlayamıyorum ya da onlar tam olarak ifade edemiyorlar diyor,tekrara tekrar tekrar anlatıyordum.Bir gün küçük oğlum(2 yaşlarındaydı şimdi 9)onbeşinci kattan aşağı yine birşey attı(attığ şeyler kumanda leğen yastık oyuncak…).Attığı şeylerin düşerken çıkardığı sesleri kafasını uzatıp kulağını o yöne vererek heyecanla dinliyordu,tabi ayak parmak uçları üzerinde bale yapar gibi.Hemen ona böyle yaparsa ne oluru değişik açilardan anlattım.Güldü hemen gidip diğer elindekini attı ‘ANNE YENİDEN ANLATIR MISIN’dedi.Anladım ki benim hikayelemem onun çok hoşuna gidiyor.Atmaları iki üç yıl sürdü sonunda bitti elhamdülillah.Büyük oğlumda çok ağlayan bir bebekti(şimdi 13 yaşında şükür) ve de çocuk.Annem ‘kızım çocuk ağlar sen hiç ağlamasın diyorsun ama’.İnanın her ıııı deyişinde ağladığında kucağıma alıp saatlerce sarılıp öpüyor seni seviyorum diyordum ağlaması bitene kadar.İnanın çocukları öpmek çok güzel,hala okadar çok öpüyorum ki doyulmuyor.Eltim bana dediki böyle bir çocuğum olsa hergün döverdim nasıl dayanıyorsun.Ben de onun bu sözlerine çok şaşırmıştım.Anneliği öğrenmek zaman alıyor fakat masumlara canınızdan bir parçaya şefkat merhamet göstermek lazım.İkinci bebeğim olduğunda büyük oğlum çok kıskanmıştı.Ozamanlar büyüğe kızdığım ,kardeşine vurduğunda aynı şekilde ona vurup ‘nasıl bir duygu anladın mı bir daha vurma kardeşine’ dediğim oldu pişmanım.Elhamdüllillah büyüdükçeinanılmaz birbirini sevenlerden oldular Allah cc daim etsin.Çocuklarımızın ruhlarını çok çok doyurmaya çalıştık,boşlukları hoşluklarla doldurmaya çalışıyoruz.Son zamanlarda çocukları yatağıma alıp(eskiden daha çok yapardım)röportaj yapıyorum.Anne deyince aklınıza ilk ne geliyor diye soruyorum SEVGİ diyorlar.Dha ne isteyebilirim.Peki baba deyince diyorum evimizin direği diyorlar.Ev direksiz olmuyor Allah cc bizi birbirimize hayılı kılsın inşallah.Mükemmel olmak yaratılış hasebiyle mümkün değil,hatalarımız olabilir ama sabırla gayretle iyi niyetlerle ümidimizi kaybetmeden onlara SAYGI DUYARAK,ÖZÜRDİLEYEREK …YÜREĞİMİZİN MEYVERİYLE YOLA DEVAM İNŞEALLAH.

    • şengül Says:

      şunu da eklemek isterim ki şuana kadar çocuklarıma şunu neden şöyle yaptın demedim-neden böyle olduki dedim,birşey kırıldığında hiç ama hiç kızmadım-aa kırıldı mı deyip olur böyle şeyler dedim,ev çok talan olmuştur ama ben hayatımı evimi onların rahat edeceği şekilde düzenledim misafire göre değil.Bazı arkadaşlarım nasıl böylesin dediklerinde’Başkalarına gösterdiğim anlayışı saygıyı hoşgörüyü en önce onlara gösteriyorum.Enerjimi orda burda harcamıyorum elhamdülillah,onlara saklıyorum’diyorum.Buarada çocuklarının onulmaz hastalıklarıyla mücadele eden o güzel cefakar annelere sabır çocuklarına da Allah cc den şifa diliyorum.

      • Jale Says:

        Şengülcüğüm , o kadar güzel anlatmışsın ki kardeşim… Sana “Anne” diyesim geldi….Hani eski türk filmlerinde bir replik vardır ya …- “Size anne diyebilir miyim ?” Anne , anneeee… 🙂 Rabbimiz, senin gibi Cahidem gibi sabırlı , bilgili , özverili ,imanlı annelerimizin sayılarını arttırsın …Amin ecmain.

        • şengül Says:

          Canım benim, ben de sana canım kardeşim diyebilir miyim?Güzel yüreğini görmüşsün sen bence,ağlattın beni.Başkalarından böyle şeyler duymak çok hoş. O kadar çok cefakar anneler var ki hasta çocuğunu sırtında taşıyan,çocuklarının elleri, kolları,ayağı,öğretmeni..olan,organını çocuğuna hiç düşünmeden verebilen,hastanelerde aylarca kalan…Onlar aklıma geldikçe…üüüüüü… Allah cc annelere öyle şeyker vermiş ki çocukları için herşeye katlanabiliyor.En Emin’e emanetsin inşallah,sevgilerimle

  45. tugba Says:

    ablam yine guzel ruhundan sozlerini dokturmussun kaleme, agzina ve yuregine saglik..,rabbim tum isteyenlere de sevgi ve anlayisla buyutebilecekleri emanetler gondersin insallah..,

  46. canan cevat Says:

    Iyı günler Cahıde abla. Yıne benı en derınden vurdun. Okurken çok duyqulandım.kızımın urkek gozlerı, oğlumun korkudan kendını saklanacak yer aradığı anları hatırladım. Evet cocuklar masum,onlar bıze yüce Rabbımın hedıyesı.bunu herkes bılıyor,ama anlayan yok bende dahıl.17 yasımda ısrarla evlendırılmem,18 yasında anne olmak 5 yıl maddı mânevî sıddet görmem,sımdılerde bır göz odada yasamak ve saıre benı çok üzdü . Genc yasta anne olmak bıraz zor. Destekcınızın olmaması, esınızın kız dıye sızı ıkı ay aramaması benı genc yasta pısıkolojımı çok kötü etkıledı. Zamanla yaşananlar üstüne eklenınce hırcın asabı dengesız bır anne oldum.Ben çok kötü bır anneyım.yer gece yemınler eden sabah kalktığımda yıne eskı halıne donen ruh hastası ben.Cocuklarımı çok sevıyorum,onları gözümün önünden ayırmıyor.Amma bunlar yetmıyor sevgımı göstermem lazım dayak atmadan anlaşmam lazım. Allahım bana ve benım gıbı annelere yardım et. Delılıyımı,asabılıyımı al benden ne olur.boyle anne olmak ıstemıyorum. Şeytanın vesvesınden sana sığınıyorum benı doğru yola yonelt.Amın Amın Amın

    • Cahide Says:

      Canım bu yazıdan maksadım, mükemmel bir anne olalım değil, yanlışlarımızı en aza indirelimdir. Hatalarımız olabilir. Geçmişte yaptığın hatalar için çok yıpratma kendini. Birşeye kızmadan bağırmadan önce düşün, kızdığım şey gerçekten çocuğun kalbini kırmaya değer mi diye. Ben bunu çok kereler denemiş ve başarılı olmuştum. Ama bende mükemmel bir anne değildim. Kimse mükemmel olamaz zaten. Hepimizin hataları var. Ama dövme canım. Dövülen çocuklar gerçekten arsız oluyor.

  47. canan cevat Says:

    Iyı günler Cahıde abla. Yıne benı en derınden vurdun. Okurken çok duyqulandım.kızımın urkek gozlerı, oğlumun korkudan kendını saklanacak yer aradığı anları hatırladım. Evet cocuklar masum,onlar bıze yüce Rabbımın hedıyesı.bunu herkes bılıyor,ama anlayan yok bende dahıl.17 yasımda ısrarla evlendırılmem,18 yasında anne olmak,kaynanamdan 5 yıl maddı mânevî sıddet görmem,sımdılerde bır göz odada yasamak ve saıre benı çok üzdü . Genc yasta anne olmak bıraz zor. Destekcınızın olmaması, esınızın kız dıye sızı ıkı ay aramaması benı genc yasta pısıkolojımı çok kötü etkıledı. Zamanla yaşananlar üstüne eklenınce hırcın asabı dengesız bır anne oldum.Ben çok kötü bır anneyım.yer gece yemınler eden sabah kalktığımda yıne eskı halıne donen ruh hastası ben.Cocuklarımı çok sevıyorum,onları gözümün önünden ayırmıyor.Amma bunlar yetmıyor sevgımı göstermem lazım dayak atmadan anlaşmam lazım. Allahım bana ve benım gıbı annelere yardım et. Delılıyımı,asabılıyımı al benden ne olur.boyle anne olmak ıstemıyorum. Şeytanın vesvesınden sana sığınıyorum benı doğru yola yonelt.Amın Amın Amın

  48. Tuğba g. Says:

    Işte budur abla. O kadar anlamlı bir noktaya değinmişsın ki okurken evet evett dedim hep. “Kimileri çocuk sahibi olmak için çırpınırken kimileri de hiç çaba göstermeden evlat sahibi oluyor” Rabbimin takdiri ışte tabi ama bu saptama çok doğru. Haketmeyen insanların ellerinde yavrucaklar harap olurken, bir çok ev çocuksuz kalıyor. Allah herşeyin en hayırlısını versin inşaallah. Ve istemeyen haketmeyen kişileri ana baba yapmasın. Amin.
    (çok mu ağır oldu dersiniz, ama böyle olursa o “çalışan kadınlar” çok rahat yasarlar 2 kişilik hayatlarını, herkes istediği hayatı yaşar böylece…)

    • sedaaa Says:

      evet hem ağır hemde çok yanlış bir genelleme oldu. Hiç uzağa gitmeden kendimden örnek vereyim,Rabbim bağışlasın dünyalara güzeli iki kızım var ve ben çalışan bir anneyim.Çünkü evlatlarımın geçimini temin etmek benim görevim. Eşimde bende özürlüyüz ve eşimin özrü daha ağır olduğu için iş bulamıyıor. Kimse işe almıyor. Çünkü bizim toplumumuzda özürlü eleman dedinmi ya temizlik personeli ya servis elemanı anlaşılıyor.Çünkü biz o kadar vasıfsız görünüyoruz insanların gözünde.Bizim engelimizde ortopedik olunca garibim evde oturuyor. Tüm gün yanlız başına. O çokmu isterdi acaba evin erkeği olarak hanımının eline bakmaya. Küçük kızım 4 yaşında benimle beraber her sabaah evden çıkıp akşam benimle beraber eve dönüyor. Ablası desen daha 6 yaşında ama 4+4+4 ile okula başladı.Şartlarımız uygun olsaydı çalışmayı istermiydim?? HAYIR.Hele ki her sabah evden güzelce örttüğün başını iş yerine gelip açmak en kötüsü. Hep ahiretimi aylık bir ücret karşılığı sattığımı düşünüyorum. Elimden hiç bir şey gelmiyor.
      Şimdi senin dediğin gibi 2 kişilik bir hayatım olsaydı, yaşadığım hiç bir şeye katlanamazdım. Onlar benim yaşama sevincim. Akşam yaptıkları en ufacık bir sevimlilik bile benim bütün yorgunluğumu alıyor. Bu kadar uzuuun yazdıktan sonra senin düşüncene katılmıyorum arkadaşım.

      • ozgecan Says:

        Seda kardesim bence sen Tugba kardesi yanlis anladin. Hic kimsenin ekmegini kazanmak zorunda olan anneleri elestirdigi yok, nasil olabilir ki zaten. Bizim ofkemiz, sirf ‘evde oturup da curuyemem (!), coluk cocukla omur geciremem’ diye calisip da cocuklarini onun bunun elinde perisan eden annelere. Anneligi hafife aldiklari, asagiladiklari icin…

      • Denizkrbck Says:

        Seda Hanımcim, az önce yorum yazacaktım cahide ablanın yazısına. sonra çocuğum olmadığı için yazmaktan vazgeçtim. çünkü benim çocuğum henüz yok bunları söylemek de bana düşmez. çocuğum olsun düşüncelerimi yapabiliyor muyum bi göreyim sonra söz hak sahibi olayım. Yaşanmadan bilinmiyor. Tuğba Hanım da anladığım kadarıyla çalışmıyor. dolayısıyla çalışan annelerin çalışma sebeplerini maddiyata bağlıyor olabilir. Ben de çalışan bayanım. düşüncem tuğba hanımken şartlarım çalışmayı gerektiriyor. Sebepleri bilmeden yargılamak doğru değil. Tuğba Hanım’ın tezi sebebi maddiyata, daha iyi yaşam şartlarına, kariyer hedeflerine dayanan annelere uyuyor. ben doğum izninden dönüp ağlayan anneleri biliyorum çalıştığım yerde. ağlayan kişi çocuğundan mecburen ayrı kaldığı için ağlıyor. bence en az evde olan anneler kadar çocuğunu düşünüyor.
        ne diyelim Allah hepimize gönlümüzdekini gerçekleştirecek imkanlar versin. gönlümüzdekileri de hayırlı eylesin.dualarınızı eksik etmeyin inşallah.

        • Cahide Says:

          Tuğbanın kötü bir niyeti yok inanın. Tuğba henüz evli bile değil. Bu kadar tepki vermeye gerek yok kardeşlerim

          • sedaaa Says:

            yok ben kötü niyeti var demedim zaten Cahide ablam, sadece “çalışan kadınlar” çok rahat yasarlar 2 kişilik hayatlarını, herkes istediği hayatı yaşar böylece…” bu kadar rahat kurmayalım bu cümleyi. Herkesten özür dilerim tartışma ortamı olsun istemiyorum. Sadece hiç birşey göründüğü gibi değildir. çok kolay yargılama ya da kesin hüküm yapmayalım diye dedim.

          • tuğba g. Says:

            Öncelikle beni yanlış anlayanları kırdıysam ve üzdüysem çok çok özür diliyorum lütfen helal edin hakkınızı. Ama Cahide ablam biliyor benim kötü bir niyetlmin olmadığını. Seda abla ben tam da Özgecan hanımın kastetiği anneler için kurmuştum o cümleyi. Ne oturacağım evde de çocuk bakacağım tadınca düşünen kadınlar içindi o cümlem. Ben hiç istemezdim böyle anlaşılmayı tekrar özür diliyorum helal edin hakkınızı. Ve bu arada bende üniversiteyi bitirdikten sonra hemen işe girecek ve emekli olana kadar çalışacak bir anne olacağım fikrindeydim ta ki 2 ay kadar öncesine kadar. Cahide ablamın yazıları benim fikrimi öyle bir değiştirdi ki. Evlenince çalışmamaya karar verdim. Tabi Rabbim darda koyup mecbur etmezse… Ve Allahın ayeti varken, kadınlar evde oturun diye, ben bundan sonra kolay kolay değiştirmem fikrimi. Tekrar kusuruma bakmayın ben hiç Seda abla açısından düşünmedim. Hakkınızı helal edin…

            • sedaaa Says:

              canımsın. sende hakkını helal et. herkes etsin inşallah. Ben herkesi çok seviyorum yaradanımdan ötürü… 🙂

              • Tuğba g. Says:

                Allahım razı olsun senden Seda abla. Sağol olgunluğun için, büyükler küçüklerin hatalarını atfederek olgunluklarını gösterip utandırır zaten biz küçükleri=) benden yana da helal olsun tabi ki ama senin hakkını helal etmen beni çok rahatlattı. Bende hepinizi çok seviyorum Yaradanım için ve Cahide ablamı sevdiğiniz için…
                Allahım yar ve yardımcın olsun her konuda Seda ablacıgım…

    • Nur Says:

      Çalışan kadınlarla derdiniz nedir anlayamadım dogrusu. Çalışan pek cok anne tanıyorum cocuguyla 24 saat geçirmese de gayet saglıklı vakit geciren, onlara değer veren. Çalışan annelerin,en azından benim cevremdekiler, cocuk bakımında yalnız değiller baba daha bir olayın içerisinde boylece cocukları daha dengeli büyüyor. Sizin anneliği hakedip onların haketmediğini düşündüren şey nedir merak ettim dogrusu.

      • Cahide Says:

        Nur hanım, kimse mecbur olduğu için çalışan hanımlara bir şey demiyor. Görevlerini, çocuklarını aksatmayanlarada birşey demiyoruz. Zaten burada konumuz o değil. Fakat ben pek çok memleket gezdim, pek çok insan tanıdım. Tanıdığım çalışan hanımların bir tanesinin bile mutlu olduğuna rastlamadım. Oturup samimi bir sohbete başladığınızda size gerçek düşüncelerini, yaşadıkları zorlukları anlatıyorlar. Çoğu kadının iç dünyası çok karmaşık ve çok yıpranıyorlar.

        Bizler süper kadın değiliz. Allahın bize yüklemiş olduğu büyük bir misyon var zaten. Hem dışarda çalışan hem bütün evin işini yüklenen çifte mesaide ömür tüketen kadınlara kimsenin kızmaya hakkı olamaz zaten. Biz onlara sadece acırız. Çünkü bu yük kadına göre değil.

    • çalışan kadın Says:

      Cahide Hanım yazıyla ilgili yaptığım yorumu yayınlamayacaksınız sanırım ? Ama en azından arkadaşa yada yaşça küçük olduğunu düşündüğüm Tuğba kardeşimize, belki farkında olmayabilir ama beddua ettiğini ve yanlış olduğunu farketmesi için bir yorum siz yazın lütfen.Teşekkür ederim.

  49. Ehlisunnazeyneb Says:

    Benim iki arkadasim var,Birini cagirmaktan korkuyorum. Bir Gun cagirdim,aman Allah im girer girmez oglu cikti koltuklarin uzerine oda neyse ust tepeye cikti,sonra pencerenin onundeki koltuga cikti Perdeleri bi o yana bi bu yana cekti,bir tutanagi koparcakti nerdeyse. O koltuktan o koltuga ziplayip durdu Ortada masa Amaniin orayada cikti,masa kopru gibi oldu.saglam tahtadan diye izin verdik. Sonra televizyon masasina cikti,Ben Artik Rahat degildim. Tv su yeni olanlardan,bide oyle nazikki bi ynina iyice yaslan kirilir. Baktim yaslanmis,gicirti sesi geldi eyvah dedim,daha yeni almisiz zaten. Yani dozunu iyice asti,neyse Allah tan ki tasinmasi kolAy,Gel dedi arkadas kaldiralim en iyisi bunu burdan. Yatak odasina goturduk tv,yi,benim icin rahatladi biraz. Tabiki kizdi,oglum dur dedi. evde degiliz dedi,evde istedigini yap ama burda olmaz dedi,durmayinca en son vurduda bi tane.Tovbe dedim bidaha cocuklarla cagirmak yok dedim. Halbu ki kendisini Severim. Diyorki bak iste bu yuzden gidemiyorum biyere. Gidincede kuduruyorlar dedi.birazda acidim. Dedim ki icimden Terbiye evde basliyor. evde herseyi yapabilirsin demek acaba ne Kadar dogru? Cocuk evde biraz kural gormezse disarda ne kadar ve kurali bilir mi? Bence evde basliyor,evde herseyi yap deyip,disarda yapma demek ,daha cok zor gelmez mi cocuga ? Allah o arkadasiminda yardimcisi olsun,Allah beni affetsin insallah kinamak gibi olmamistir bu,niyetim kesinlikle onu kucumsemek degil. ha bu arada gecen gelmislerdi yine diger arkadasla,ama sabah geldiler cocuklar ana okulundayken. ne kadar rahatti icim bir bilseniz.Insallah birileri sorularima cevab vererek beni aydinlatir,selametle

    • Cahide Says:

      Bak bu konuda çok önemli. Bunu ayrıca konuşalım bence. Mesela benim yavrularım evde ne kadar haşarıysa, başka evlerde de o kadar akıllılardı. Zaten birşey yapmasınlar diye sürekli peşlerinde dönerdim. Öyle kenarda oturan ve çocuğuyla asla ilgilenmeyen annelerde büyük hata yapıyorlar.

      • Nur Says:

        Açıkcası tam da bu acıklanan nedenlerle cocuklu aileleri evime misafir olarak kabul etmiyorum. Herkes aynı mı tabii ki değil ama ben risk almamaktan yanayım

      • Hemşehrim Says:

        Evde çok kısıtlanan çocuklar dışarıda çıkarırlar acısını. Orada anne de birşey diyemez nasıl olsa. Hani onun mıntıkası değil ya o bakımdan.

        • ece Says:

          Kimse kusura bakmasın ama ben bu “bir şey demeyen” annelere sinir oluyorum!.. Senin çocuğun evinde ne yaparsa yapsın beni ilgilendirmez ama başkasının evine zarar verme hakkın yoktur, o yüzden de ya çocuğuna o terbiyeyi verecek ya da çocuğune bir şey diyecek bir zahmet.. Bir şey demeyen anneler benim gözümde sorumsuz ve vurdumduymaz annelerdir, anne bişey demeyecek de ev sahibi mi diyecek, o daha mı iyi olur??? Hem bu şekilde ev sahibini de çok zor duruma sokuyorlar, ev sahibinin “aman eşyalarıma zarar gelecek” diye bir yandan içi gidiyor huzursuz oluyor, bir yandan da “acaba çocuğa kızsam annesi gücenir mi?” sıkıntısını yaşıyor..

          • Ehlisunnazeyneb Says:

            Evet aynen oyle kardesim! Endise oluncada insan tadini almiyor. Oh ne guzel dokuyoruz Burda rahat rahat icimizi,Allah razi olsun cahide abla:)

            • Ehlisunnazeyneb Says:

              Yanyana olsak boyle Acikk konusurmuyuz acaba diye dusunmeden edemiyorum

            • ece Says:

              “Mal çok mu kıymetli” deniyor ama o eşyaları alana kadar da insan alın teri döküyor, çaba harcıyor, başına birşey gelince de üzülüyor insan haklı olarak.. Ha yürürken istemsiz olarak elin çarpar bir şey kırarsın, öyle durumda “canın sağolsun” derim geçerim.. Ama bir annenin sorumsuzluğu ve vurdumduymazlığı yüzünden eşyalarıma zarar gelirse hem üzülür hem kızarım haklı olarak.. Parayı da sokaktan toplamıyoruz yani, emek harcıyoruz, alın teri akıtıyoruz sonuçta…

        • Ehlisunnazeyneb Says:

          Bu anlattigim arkadas kisitlyanlardan degil,cocuk evde tv yi kirdi diyor,ne olacak cnm cocuktur diye ekledi. Yani o Kadar rahatlik veriyor,ama cocuk cok Enerjili,napsa acaba? Aslinda bazi nedenler cozumleriyle Yazida Sakli..

      • Ehlisunnazeyneb Says:

        Evet abla bende insallah oyle dikkatli olurum. Bu konuda ele alinsa ne guzel olur.,bu hatayi Kasten veya kasitsiz yapan Bircok Anne var. Bircok kisiyi rahatsiz Eden bu sorun cozum yollariyla gundeme getirilse ayri bir baslikla,cok iyi olur.Sevgiyle guzel ablam

    • ozgecan Says:

      Cocugun bu tavirlari bana da pek normal gelmedi, ilgi istiyor, anneyi paylasamiyor demekki. Benim kizlarim da bir misafir geldiginde bana cok duserlerdi, oyle koltuk ustlerinde ziplama filan degil de surekli kucagimda olur, surekli birsey isterlerdi, iki laf konusamazdim. Sonra anladim ki misafirlierime gosterdigim ozeni ve misafirler icin hazirlik yaparken onlarla ilgilenemememi kiskaniyorlardi. Ben de soyle bir cozum buldum, hazirliklarimi bir gece onceden tamamladim, evimin temizligini bir gun onceden. Misafirlerin gelecegi sabahi kizlarimla gecirdim, oyunlar oynayarak, kucagimdan indirmeyerek, kosusturmadan, ‘cekilin ayagimin altindan, ellemeyin kekleri borekleri’ demeden. Sonra misafirler geldiginde de onlarin sevdigi bir aktiviteyi verdim onlara. Cok sukur o donemi boylece atlattik. SImdi rahatim, misafirlerin onlardan daha degerli oldugunu dusunmelerini engellemis olduk boylece. Hani bu gibi bir problemi olan kardeslerime bir cozum onerisi olsun diye yazdim. Rabbim hepimizin yardimcisi olsun, amin.

    • Esra Says:

      Aynı dert bende de var.
      Benimde abimin çocukları okadar yaramaz okadar yaramaz ki bize geldiklerinde bütün oyuncaklar havada uçuşur , kızıma vurur , sehpalarda ki çay pasta vs. herkesin ellerindedir herkes diken üstündedir aman dökecek aman çarpacak diye. Büyük kardeş (2 buçuk yaşında) küçük kardeşinin(1 yaşında) sırtına vurur yere kapatır. Buzdolabımın derin dondurucunun ayarlarıyla oynar.Eline sert bir oyuncak alır başka birşeyi davul yapar vururda vurur, yapma oğlum dersin yapar ta ki elinden kalkıp alıncaya kadar.
      Ne oturduğumuzdan bişey anlarız ne sohbetimizden tüm akşam ona dur sus demekle geçer.

      Neden böyle oldu?
      Kardeşini kıskanıyor tüm ilgi bende olsun istiyor. Ve Dedeyle babanneyle beraber kalıyorlar yani birlikte oturuyorlar gelin kaynana. Bunun dezavantajını anlatmama gerek bile yok biri yapma dese biri yap diyor çocuk ikilemde kalıyor,iyi yetişemiyor.Ne anneyi sayıyor ne babayı.

  50. kurabiye@ Says:

    selamın aleyküm cahide abla,anlattıklarının bi çoğunu ilk kızımda yaşadım temizlik,açık renk halı-koltuk ellenmesi,bunlara hiç tahammül edemiyordum.hele bardak kırınca çıldırıyordum.bir gün bir dizi izlerken(insan ibret aldıktan sonra diziden bile alabiliyor)çocuk bardağı kırıyor,annesi dövüyordu sonra annesi öldü,çocuğa bir yakını bakmaya başladı,aynı olay tekrar yaşandı çocuğa bakan yakını hiç kızmadı, çocuk çok şaşırdı “annem olsa döverdi” dedi,kadın çocuğa sarılıp “senden değerli değil” dedi,ve on ben çok etkilendim başıma kaynar su döküldü sanki,artık kırılan ıvır-zıvır için yavruma kızmıyorum.(bu arada bende çocuklarım küçük düşüp kafasını çarpabilir,rahat dolaşamazlar diye hiç orta sehpa kullanmadım ve ıvır zıvır süs eşyalarımı hep kaldırdım öyleki masa örtüsü ve dantel bile kullanmıyorum)temizlik temizlik sonu gelmez…ingilizlerin bir sözü varmış “evim beni hasta etmeyecek kadar kirli-tozlu olabilir” derlermiş son dönemde bunu iyiden iyiye düşünüyorum.
    “en iyi temizlik hiç kirletmemek”
    ama çocuklar bazen bizi gerçekten zorluyorlar en çok yapmamız gereken sabır çok çok sabırlı olmalıyız.

    peygamber efendimiz sallallahu aleyhi vessellem namaz kılarken torunları sırtına çıkarmış hiç ses etmez namazına devam eder namazı bitince onları öpermiş.çocukları çok severmiş..
    aslında peygamberimizin hayatını incelesek o’nun sünnetine uysak hiç sorun kalmayacak ama eksikliklerimiz çok.
    Allaha emenet olun…

  51. nurten demirci Says:

    abla ağlayarak okudum yazdıklarını bu yazdıklarının hepsini yaptığımı fark ettim
    ben düzeltebilirmiyim oğlumla aramı 😦

    • ozgecan Says:

      Guzel kardesim oglun kac yasinda bilmiyorum ama hic birsey icin cok gec degildir, biz kendimizi duzeltebilirsek evlatlarimizla olan iliskilerimiz de duzelecektir Allah’in izniyle.

      • nurten demirci Says:

        ablacim ustteki yorumumu yayinlama nedense turkce karakter yazamiyormusum nasil duzeltirim bilmiyorum

        • Cahide Says:

          Yazı karakteri değiştiyse bilgisayarını açıp kapat canım. hemen düzelir inşaAllah

          • fatma Says:

            sa cahide abla sizi birkaç gündür takip ediyorum ve çook beğeniyorum.. tavsiyelerinize ihtiyacım var.. 4 yıllık evliyim 1 yaşında oğlumuz var herkesin yakındığı gibi bende yaramazlıklarından laf anlamamasından yakınıyorum hem de onun çocuk olduğunu yaptıklarının doğal olduğunu bile bile bazen kızıyorum…bizim durumumuz diğerlerinden farklı olabilir şöyle ki eşim din görevlisi ve ucra bir köyde görevliyiz çook şükür Rabbimize..bulunduğumuz yer,insanları iyi hoş gel gelelim ki hiçbir aktivitemiz yok ilçeye 40 dakika köyde birkaç amca, teyze birkaç da okula giden çocuklar var ne benim ne eşimin nede oğlumuzun konuşacağı,paylaşacağı,oynayacağı kafa dengi yaşıtımız yok doğal olrak bu durum üçümüzüde olumsuz etkiliyor 2 senedir burdayız 1 senemiz kaldı inş. tabi Allah ömür verirse sonrası nasıl olur orasıda meçhul…ablacığm evde hiçbir iş temizlik vs. yapamıyorum kendime eşime pek zaman ayıramıyorum oda bende hep oğlumuzla zaman geçiriyoruz elhamdülillah varda onunla zaman geçiyo olmasa ne olurdu bu gurbet ellerde deyip teselli ediyoruz kendimizi ama bazen çok bunalıyorum yavruma da kızıyorum her yer dağınık yemek yok bulaşık öyle sadece bizim oğlumuz böyle sanırdım yalnız kalmak istemiyo hep ilgi hep şevkat istiyo yazınızı okuduktan sonra tamam dedim kendimce bende rahat bırakacam istediğini yapsın şuan uyuyorda yazıyorum yoksa mümkün değildi herşeyi almak istiyo atılıyo almak için.. bide ablacım kadının yeri evidir yazınıda beğenerek okudum etkilendimde ayrıca ben ilahiyat önlisans ı bitirdim en çok isteğim insanlara faydalı olmak onlara Allahın kelamını öğretmede yardımcı olmak bunun için diyanet bi sınav açıyo yeterlilik sınavı diye bu belgeyi alırsan resmi olarak din eğitmeni olabiliyorsun 2013 tede olacakmış sınav çok kararsızım ders çalışmaya fırsatımda olmuyo çocuktan istiyorumda ne yapayım nasıl hareket edeyim yardımcı olursanız tavsiyelerde bulunursanız çok mutlu olurum… yazım biraz daldan dala oldu mazur görün aceleyle yazdım çünkü eşimin haberi yok o kızar böyle şeylere dört duvar arasındayım internete paylaşım sitelerine de izin yok cevabınız bana moral olacak inş… Rabbim yar ve yardımcınız olsun doğru yoldan ayırmasın Allaha emanet olun selam ve dua ile.
            ..

      • semra (çalıkuşu) Says:

        Ben de katılıyorum ozgecan kardeşe, nurten kardeş ve böyle düşünenler varsa… zararın neresinden dönülse kardır. Artık çok geç, geri gelmez, bitti filan gibi yeis duyguları şeytandandır. Böyle devam etse mi iyi?, yoksa can ten evinde iken huzur-u kalp ile karar verip bir daha hiiç eskiye dönmemek mi? Akıl vermek değil niyetim asla.. beceremem de zaten..

        Ne olursa olsun düşman değil ya o sizin çocuğunuz… Onu ilk gördüğünüz an aklınızdan çıkmışmıdır sanki? Ben kızıma sinirlenip, şeytan onu bana aman Allah sanki düşman gibi gösterdiğinde, hep onu kucağıma ilk verdikleri anı hatırlamaya çalışıyorum…. işte o zaman herşey bağışlanıp (zaten bağışlanmayacak ne yapmış olabilir ki) silinip gidiyor….
        Gözlerinin içine bakıyorum bir de…. Onun göz hizasına eğilip te konuşuyorum…. Ve adım gibi hepp biliyorum ki bugünler hiiiçç geri gelmeyecek! Geçen sene giydiği eldivenleri bu sene küçücük görünüyor gözüme… biliyorum ki seneye de bu sene giydiği…. Geçen zaman geri gelmiyor ki…
        Herkesler de benim gibi mi bilmiyorum ama, her yıl kışlık-yazlıkları kaldırırken hem büyüdüğüne seviniyor, hem de hüzünleniyorum küçülmüşlerini kaldırırken 😦 Hayırla büyüsün cümlemizin evladı…. salih/salihalardan olsunlar
        inşaAllah…….

  52. Aliye Says:

    Cahidem sen ve site arkadaslarim 19 sene once neredeydiniz…ahhh ahhh…Temizlik mi oda ne der cocuklarimla oyunlar oynar yaramazlik yapar onlarla birlikte yataklarin uzerinde ziplardim…Ahh iste simdiki aklim olsaydi….ne olur kucuk cocuklari olanlar ne olur onlarla vakit gecirin…hele bir ergenlige girsinler odalarindan disariya cikmiyorlar…

  53. SUMEYYE Says:

    Ablacim yine harika bir yazı olmuş ellerine saglık. Benimde 3 buçuk yasında oğlum var bazen yaramazlık yapınca kızıyorum ama oğlum beni hiç üzmedi doğdu doğalı o kadar akıllı bı cocukki Ablacim biliyomusun oğlum doğdu eve geldik biz ona banyo yaptirirken suyun icinde bile uyuyodu benim yavrum cok tatli ins ikincisinde agbisi gibi akıllı olur Ablacim bide yazmışsinki eskiden anneler cocukların üzerine cok dusmezlerdi diye Ablacim şimdiki ortam cok bozuk sende biliyorsun bizde simdi cocuklarımızı en iyi sekilde yetiştirmek istiyoruz demi Ablacim tekrar ellerine saglık iyi geceler abla

    • Cahide Says:

      Maksadım ahlaki olarak ilgilenilmemesi değil, küçük yaramazlıklar ve tavırlara bu kadar sert tepkiler göstermemeleriydi. Benim annem çok rahat davranırdı mesela. Gerçi bizim evimizde de çok ıncık cıncık yoktu..:)

  54. Mehtap Says:

    Ne kadar dogru yazmissiniz ,cocuklarimiz gercekten misafir hemde en deyerli misafir,Zaman ne cabuk geciyor ,Sanki dün suralarda kosan cocuklarim simdi üniversiteli oldular,bir kac seneye kadarda evlenip giderler,Iyiki Allahim sonradan birde kiz nasip etti.Allah cümle müslümanlarin cocuklarinin hayirli ve saglikli yetismelerini nasip etsin.Cok sükür cocuklarimi yetistirirken siddet kullanmadim fakat ogullarim kücükken 12 yas civarinda lafla kizdigim oldu hic kizmadim desem yalan olur.O günler geride kaldi InsaAllah kizimda hayirlisiyla büyür ,gerci kizim 14 yasinda fakat abilerinin yaninda o benim kücük melegim ,En kücük cocuk annenin gözünde bir türlü büyümüyor.Bütün cocuklar Allaha emanet olsunlar,Amin.

  55. banu k. Says:

    Yazı çok doğru yerler var,ama ben eskiyi düşündükçe şimdiki annelere çok üzülüyorum. Çünkü eskiden hep bir birlik vardı. Ben küçüklüğümde teyzemin bana kuran öğrettiğini dayımın beni parka götürdüğünün anneannemde günlerce kaldığımı hatırlarım. Eskiden çocuk bir çoğğulluk içinde büyüyordu ,daha mutlu,daha sevgi dolu ve daha insancıl. Ama şimdiki çocuklar öylemi,en iyi arkadaşları anneleri,nerdeyse ondan başka kimseleri görmüyor çocuk ve tabiatı değişiyor,tüm mutluluğuunuda negatif yanlarınıda anneye çeviriyor sadece… 4 duvar arasında metropollerde sokak yüzü göremeyen çocuklar annelerin sorunları haline geliyor. Çalışan anneler çocukların nasıl büyüdüğünü tam tadında yaşayamadan geçiriyorlar annelikleri. Velhasılı kelam zamane hep birşeyleri eksik bırakıyor annelerde ve çocuklarda…
    selam saadet dua ile

  56. muzeyyen Says:

    masallah sanki icimden gecenleri dile getirmissiniz ablacim.ben ailemden cok uzakta bir basimayim gun boyu tek bir insan gormedigim oluyor ne bir dilimi bilen var ne bir arkadas ne bir insan sabah beyim isine gidiyor aksama kadar bir ben birde kuslarim ve ciceklerim gurbetci gelinlerdenim anlicaginiz ustelik bulundugum bolgede tek ortulu musluman bayan nadiren disari alisverisede ciksam insanlarin acaip saskin baktiklari biriyim.1.5 yildir evliyim aylardir bekliyorum YUCE RABBIMbize bir evlat nasip etsede bana can yoldasi olsa her saniye onunla olsam diye ona ragmen rabbimin bu buyuk lutfuna sahip olupta degerini bilmeyenlere oyle kiziyorum ki bazen ama RABBIMIN imtihani insallah sabredenlerden olacagiz…o mabilyalarini parmak izi yapmasin diye cocuklarina dokundurtmayan annelere inat ben cocugumla evcilikte oynayacagim kovalamacada hatta evin icinde topta oynayacagim rabbim nasip ederse neyse DAIMA ALLAH BIZE YETER…RABBIME EMANET OLUN…dualarinizda bu kardesinizide hatirlarsiniz insallah ….

    • ozgecan Says:

      Rabbim tez zamanda hayirli, saglikli bir evlat bagislasin sana Muzeyyen kardesim, evinin mutlulugu, gozunun nuru olsun insallah, Allah’a emanet ol.

    • Mehtap Says:

      Merhaba Müzeyyen hanim,Allah size en yakin zamanda hayirli bir evlat nasip eder insaAllah.Sizi cok iyi anliyorum. Bende sizin gibi zor günler gecirdim.Allahim bana cocuklarimi nasip ettikten sonra gurbetteki günlerim daha kolay gecti.Simdi geriye dönüp baktigimda 24 yili ne cabuk gecirmisiz diyorum.Gurbette yalnizlik cok zor.Kültürü, dili, iklimi herseyi deyisik.Hangi ülkedesin bilmiyorum.Allah yardimcin olsun.

    • esra Says:

      rabbim size hayırlı zaman hayırlı evlatlar nasip etsin inşallah

  57. kördüğüm Says:

    çok haklı yerinde bir yazı.güzel tespitler.aynen katılıyorum.elimden geldiğince rahat anne olmaya çalışıyorum.eksikliklerim var.farkındayım da.kızımla daha eğlenceli vakit geçiremediğim dahası geçirmediğim için vicdan azabı çekiyorum.sinirlenince gözüm birşey görmüyo.en ufak,en hafif iğneleyici lafım bile onu kırmaya yetiyoken,ben hala daha ağır sözlerle devam ediyorum.aslında hiç gerek olmadığını da biliyorum.unutmuyor asla.sen bana kızmıştın,bunu bunu demiştin deyip duruyo sonra.içim daralıyo,keşke demeseydim diye.
    yapmıcam dediğim şeyleri yaparken buluyorum kendimi.çocuğumun bana güvenini sarsıyorum,sevgimden şüpheye düşürüyorum.ruhunda kim bilir nasıl yaralar açıyorum.Allah affetsin beni,ahlakımı güzelleştirsin.sorun bende kesinlikle faarkındayım.kızım bana tahammül ediyor.allah onun sabrını arttırsın..

  58. arzu Says:

    Ben evde ivir zivir bulundurmuyorum..evin orta yerinde de ne sehpam var ne kirilacak esyam..kizlarim kosup egleniyor gun boyu evin icinde..ikisininde ayri odasi var istedikleri gibi kullandiklari..yanliz bir vakit sonra odalarini toplamasini istiyorum onlardan..tabi ben de yardim ediyorum. koltuk minderlerinin yere yigilip uzerine atlanmasina, butun yastiklarin ve ortulerin bir yere toplanip ev yapilmasina aldirmamaya calisiyorum.. biliyorum ki sizin de dediginiz gibi bu gunlerde gecicek.hem de goz acip kapayana kadar. su an tek sıkıntim kucuk kizimin duvarlari cizmesi arada..bunu nereden ogrendi, nasil vazgeciririm bilmiyorum..onlari cok sıkmak istemiyorum ama cok gevsekte birakmak istemiyorum..

    • Cahide Says:

      Duvar karalama işi bizdede çok sık oldu. Duvarlara geniş kağıtlar yapıştırdığım olmuştu. Özellikle o kağıtları çizmelerini söylüyordum ama % 100 işe yarayan bir yöntem değil.Çocuk için duvarlar her zaman cezbedici..:) Yazı tahtası da alınabilir. Benim yavrularımın en çok oynadığı oyuncaktı bu. Hani küçük olanlar varya onlardan.

      • arzu Says:

        Yazi tahtasini almayi dusunmedim/dusunmuyor degilim aslinda..daha kucuk olduklarini dusundugum icin erteliyordum. evde onlarin kullandigi o kadar cok boyama kitabi, kalem, ve defter var ki..yetmiyorlarmis gibi kucuk cadinin arada duvarlara yazmasi cok ilginc. aralari cok az olmasina ragmen buyuk kizimda gormedigim seyleri kucugunde goruyorum.. 🙂 selametle..

        • Hatice Says:

          Arzucuğum bende hep muzdarimtip olmadık yerlere yazmalarından,yazı tahtası değilde onların mıknatıslı olanları var.Rahat kullanıyorlar ve herhangi bir yere bulaşma ihtimali yok.tavsiye ederim.Allah kolaylık versin hepimize.

        • elif zeynep Says:

          mehaba arzu hanım.benimde kızım küçükken duvarları yazmayı çok seviyordu.öyle ki bütün evi yeni boyatmıştık.almış eline boyalarını bir duvardan bir duvara içinde balıklar olan bir deniz resmi çizmişti.ilk gördüğümde şok oldum.ama bize yaptığı resmi anlatmaya başlayınca bütün şaşkınlığım geçti ve hep beraber gülmeye başladık.ondan sonra duvarlara resim yapmasının yanlış olduğunu anlattık.o günden sonra duvarlarıma karışmadı.bu arada duvardaki resmi birkaç hafta sergiledik.daha sonra rütüş yaptık.diyeceğim o ki bunlar geçecek.Allah a emanet olun…

          • Derya Says:

            Aslında bize göre duvarlara yazı yazmak hoş değil,ama düşünüyorum da neden olmasın ki :)) benim kızım da çok çizdi duvarları,şimdi de kağıtlara çizi,p çizip bize gösteriyor,ben de atmayıp saklıyorum büyüyünce görebilsin diye 🙂 bu yönden bakıldığında aslında güzel resimler çizdiklerinde duvarımızda kalabilir :))

      • Dilek Says:

        Benimde 2 yasinda kizim var 9. Ayina kadar cok sessiz sakindi sonra birden ne olduysa ki eminim artik merak baslamisti her yeri karistirmaya cekmeceleri acip kapatmaya basladi onceleri baya kotu hissesiyordum hic dagilmayan ev birden toplanamayan ev durumuna dusmustu ama cekmeceleri bosaltip onun oyuncaklari ile doldurdum dolaplarimada guvenlik kilidi aldim hersey yolundayken bir gun bi baktim duvar kagidim boydan basa yirtilmis kizsammi sussam mi bilemedim neyse dedim sonra ayaklandi ya iyice koridorun ducar kagidi odasi derken butun evim yamalikli gibi oldu😄😄 Bir gun yarim biraktigi duvar kagidini ben cektim oyle sallanip durmasin diye bide fark ettim ki acayip zevkliymis cocuguma hak verdim… Evime gelenler de cocugum oldugunu biliyorlar heralde kirilacakta bozulacakta o yuzden hic umursamiyorum… En son ki vukaatimiz kenardaki sehvayi oyuncakla delmekti..:)) onemli degil esyalarin biri gider biri gelir onemli olan cocugum neden-sonuc meselesini yasayarak ogrensin… Cok mu bos birakiyorum hayir 2 yasindaki bir cocugun anlayabilecegi kadar konusuyorum.. Hayirli gunler:))

        • esra Says:

          ay Dilek hanım çok tatlısınız duvar kağıdı yırtmak hakikaten zevklidir :)) benim oğlumda duvar çizdi hatta benim evim biraz renklidir,duvarın rengine göre boya kalemleri seçip çiziyordu bak uyumlu olmuşmu diyordu..seneye boyayacağız inşallah o zamana kadar özgür bıraktık ama yanlış olduğunuda anlattık elbet..

      • selenn Says:

        ablacm yazın yine süper benmde 2 çocuğum var kızım 9 yaşına geldi görenler senin kadar olmuş diyor hangi ara büyüdü aklım almıyor zaman çok hızlı akıyor benm ufaklıkta duvar boyamakta süperdi ama benmki hep koltuk arkalarını sessizce boyardı şimdi 5 yaşında eline kalemi verip duvarı boya desem bana güler herhalde.rabbim herkese anne babalığı tattırsın inş ki anne babalarımızın da kıymetini bilelim.selamlar

    • ebru Says:

      benım oglumda duvarları yazardı onune gecemedık sonunda sadece odasını cızmesını boyamasını ıstedık duvarda bos yer kalmadı parmak boyaları neleer neler gormelıydınız.hevesı gectı odasını boyadık eskı odadan eser kalmadı tertemız sımdı yanı hevesını alana kadarızın verın sonra ypmıyor bıle.

  59. Ece Says:

    Sana sonuna kadar katiliyorum Ben dogum sonrasi deprosyana girmistim surekli agliyordum biri Onu alip kucagina sevse gercekten seviyolarmi yoksa benim icinmi boyle yapiolar derdim birgun ablam geldi Daha yeni dogum yapmistim nasil agliyorum neden agliyorsun Onu iyi yetistiremicekmisin diye yoksa iyi bir Anne degilmisin diye beni bir salladi kendine Gel o okadar cabuk buyuyecekki ne oldugunu anlamicaksin demisti ve hep dua etbirakma demisti canim ablam Eger benimle konusmasaydi belki Daha kotu olabilirdim cocuklarinizi lüften incitmeyin Ben kizimla surekli anlatirim gezdiririm pek oyun oynamayi sevmem ama o istiyo diye oynarim inanin insani cok mutlu ediyo ve Daha onemlisi Eger cocuk huzursuzsa bile duzeliyo yeterki sabirli olun

  60. nermin-vildan- Says:

    cahide hanım adem güneş de aynen sizin gibi düşünüyor.yazınızı okuyunca gülümsedim o nedenle tavsiye etmek istedim.kesinlikle diğer psikologlardan çok farklı zaten o bir pedagog.dinleyenler ,takip edenler bilirler.

    • beyhan Says:

      benim yavrum daha küçük ama yürümeye basladı ve dağıtmayada acıkcası bu yüzden ben onu sıkmıyorum odamdaki cekmeceleride bosaltıyor ve üniteyide öle dagıtıyor ama kızmıyorum ona ya arada toplamaktan sıkılıyom yalan diyemem günde 10kereden fazla dagılıyor öceden stres yaparddım sacma gelmeye basladı evim dagınık evet küçük bebegim var ne yapayımki yabeni kınayan olursada yapcak bişey yok ben mutfaktaki acılan kapakları tehlikeki olan birini kapattım digeriyle cok oynuyor ondaki şeyleri azaltım renkli kaplar koydum seviyor ve birkaç oyuncagını koydum aynen ünitenin dolabınadaöle oyuncaklarıyla doldurdum ilk koydugum gün ben koyarken o alıp yere atıyor bir yanda kahkaha ile gülüyordu görmelisiniz demekki gercekten seviyor hehe cekmeceleride artık yapcak bişey yok dagırttıgı an topluyom idare ediyoz ama o büyüdükçe komik oluyor onunla egleniyorum cok şükür rabbime ve orta sehpayıda kaldırdım geziniyor evimizde istedigi şeyleri veriyorum elini uzatıyor neden vermeyeyimki ona ilginç geliyor inceliyor tabi tehlikeli olan seyleri degil yani onada dikkat ediyorum mesela priz va makinalara yani ne yapalım tatlı yaramazlıklar

  61. nermin-vildan- Says:

    çoook güzel bir yazı.ALLAH RAZI OLSUN.aynen katılıyorum.

    ayrıca naçizane bir tavsiyem olacak arkadaşlara.

    çocuğu olanlar için ADEM GÜNEŞİ dinlemelerini tavsiye ederim.

    anlattıklarının kısaca arşivi moral fm sitesinde.ekleyebilirsem linkini ekliyeyim.
    http://www.moralfm.com.tr/

    çok ısrarla dinlemelerini tavsiye ederim inş.
    ben 3 yıldan fazladır dinliyorum.çoooook faydasını gördüm.


"...Güzel bir söz, kökü sağlam, dalları göğe yükselen bir ağaç gibidir.(İbrahim suresi:24)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: