Süt Reçeli Nasıl Yapılır?

De ki: Siz dininizi Allah’a mı öğretiyorsunuz? Oysa Allah göklerde olanları da bilir, yerde olanları da. Allah her şeyi hakkıyla bilendir. (Hucurat:16)

Allah’ın selamı rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Kış geldi mi sizin memlekete? Bizde iki gündür iyiden iyiye soğuklar hissedilir oldu. Kış deyince benim aklıma illa soba gelir. Hani o ilk yanışta çıkan çıra kokusu, odunlar tutuşurken çıkardıkları çıtırtılar… Birde üzerine su dolu güğüm konmalı hemen. Kaynamaya başladımı, sobanın üzerine damlalar düşerek ses çıkarmalı…  Sobanın üzerine limon portakal kabuğu koyar mıydınız siz? Özellikle meyve safhasından sonra odaya yayılan rahatlatıcı bir koku olurdu hani…

Birde fırtına çıkardı kış geceleri… Lojmanımızın üzerine gelen büyük bir çam dalı vardı. Her fırtınada babam, bu dalın çatıya düşmesinden korkardı. Ben pek umursamazdım onu. Benim tek beklentim, fırtınalı günlerde elektriğin kesilmesi olurdu. Elektrik kesilince sobadaki ateşin aksi tavana vururdu. Onu seyretmeye bayılırdım. Sonra mum ışığının etkisiyle, iki kuyruk saçlarımın gölgesini duvarda seyrederdim. Birde elimle tavşan yapardım duvara doğru. .:) Hiç elektrikler gelmesin isterdim… DEVAMINI OKU>>>

Dayak Atan Anneler ve Çocuk Eğitiminde Cezanın Yeri

193020100402072136777Geçenlerde bir izleyicim çocuğunu çok dövdüğünden bahsetmişti. Dövüyor ve ardından çok pişman oluyormuş.  Adem Güneş Beyefendi’nin yazısı konu üstüne tevafuk oldu:

Çocuk Eğitiminde Cezanın Yeri

Katıldığım bir konferansta, bir anne, yanımdaki kalabalığın dağılmasını bekledikten sonra, biraz da mahcup bir edâ ile yanıma yaklaştı. Kırk yaşlarına yakın annenin gözleri doluydu. Titrek bir sesle:

“-Bana lütfen yardım edin. Çocuklarıma karşı çok sert davranıyorum, çocuklarım yanlış yaptığında çok çabuk öfkeleniyor ve hemen şiddete başvuruyorum. Ama artık kullandığım şiddet, öyle bir hâl aldı ki, ne çocuklar «dayak»tan korkuyor, ne de ben kullandığım şiddetin önüne geçebiliyorum. Çoğu zaman sinirlerime hâkim olamıyor, vurduğum tokatların tesiriyle burunlarının, ağızlarının kanadığını görüyorum. Çocukları yatırdıktan sonra ancak kendime gelebiliyorum, o zaman da vicdan azabından kıvranıyorum… Onlar uyuduktan sonra o mâsum yüzlerine bakıyor, elbiselerini kokluyor, oyuncaklarını bağrıma basıp ağlıyorum. Ama ertesi gün, içimdeki canavar tekrar uyanıyor, ne kadar «Şiddet uygulamayacağım!» diye dirensem de bir yerde kontrolümü yine kaçırıyorum. Lütfen bana yardım edin!.. ” diyerek karşımda ağlamaktan konuşamaz hâle gelmişti.

Bir başka anne:

“-Eşimle ne zaman kavga etsek, hırsımı çocuklardan çıkartıyorum. Hâlbuki bunun çok saçma olduğunu da biliyorum. Ama aklım, duygularıma hâkim olamıyor. Yanlış olduğunu bildiğim hâlde, eşimle olan kavgalar, beni şiddet uygulamaya itiyor.” demişti. DEVAMINI OKU>>>

%d blogcu bunu beğendi: