Huzursuz Odalar

sarı kırmızı

Efendimiz (s.a.v) buyurdular ki;

Anne-baba, Cennet’in orta kapısıdır. Artık sen o kapıyı ister zayi et, ister muhafaza et.” (Tirmizî, Birr, 3)

Buz gibi odalarla dolu kocaman binalar diktiler ülkeme. İçine ömürlerinin son demlerinde olan anneleri, babaları doldurdular. Adına huzur evi dediler. Oysa huzur hiç uğramadı oraya. Eskiden yaşlılarımızı kapatmazdık başka yerlere. Onların yüzü suyu hürmetine belalar def oluyor der, onları nimet bilirdik. Boyunlarını bükük bırakmazdık.

Dışardan huzurlu gibi görünen, bu sessiz sakin binalarda, ne fırtınalar kopuyor kimbilir. Kaç anne anlatmak, haykırmak istedi duygularını, kaç anne yazmak istedi bilinmez. O annelerin adına yazdım bu satırları. Bu mektup huzursuz odalardaki yüreği yorgun annelerin sessiz çığlıklarıdır….

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Takvime baktım da 5 sene olmuş buraya geleli. Nasıl geçti o 5 sene bir de bana sor. Çok bakmıyorum takvimlere. İçim sıkılıyor, zaman geçmiyor. Eskiden su gibi akıp geçiyor zaman derdim. Şimdi öyle düşünmüyorum. Demek insan mutluyken çabuk geçermiş zaman. Hapishanedekileri şimdi daha iyi anlıyorum. Beni buraya bıraktığın gün anneler günüydü hatırlıyor musun? O günden beri anneler günü denen gün benim için daha da bir anlamsızlaştı. Her sene bugün anne olmak ayrı bir acı veriyor bana…

Sen küçük bir çocuktun daha. Hiç bir yere bırakmazdım ben seni, öyle savunmasız, öyle masumdun ki, kimselere güvenip yollamazdım. Yanımdan hiç ayırmazdım. Şimdi beni nasıl olupta tanımadığın insanlara teslim ettiğini düşünüyorum. Gözden çıkarılmış eski bir eşya gibi hissediyorum kendimi. Yıpranmış, işe yaramaz. Kırgınlık mı? Belki, kırgınım biraz…

Geçen gün eski komşumuz Mevlüde teyzenin kızı Şükran geldi. Yolda görmüş seni. “Neden bıraktın anneni” diye sormuş sana. “Kendisi istedi” demişsin. “Maaşıda var bakıyorlar, yeri sıcak, her işi görülüyor içim rahat” demişsin. Kendim istemiştim evet, bazen naz yapma kabilinden ” Yaşlanınca huzurevine gönderin beni, kimseye yük olmak istemem” derdim. Ama içten içe hiç konduramazdım bu durumu, ne kendime, ne sana. “Bırakmaz beni bir yere” derdim. Tıpkı küçükken benim seni bırakmadığım gibi, beni hiç bırakmazsın sanırdım.

Yaramaz bir çocuktun sen. Yerinde duramayan serseri bir mayın gibiydin.Kaç kez ısırdım dudaklarımı sana bağırmamak için, kaç kez sıktım yumruğumu vurmayayım diye. Ama hiç vurmadım sana, hiç kırmadım kalbini… Komşulardan biri sana “çok yaramaz” dedi diye aylarca onun yüzüne bakmamıştım. Kimse laf söylemesin, incitmesin isterdim. Tahammül edemezdim sana dikilen sert bir bakışa bile…
Geçen gün bana “bunak kadın” dedi bakıcının biri. Hasta bezini lavaboda unutmuşum. Arada oluyor tutamıyorum diye vermişlerdi. Diğerleride duydu ya, nasıl utandım bir bilsen… Daha ne laflar söylüyorlarda dilim varmıyor söylemeye. Kırar mıyım, incitir miyim diye kim düşünüyor ki? Çok hassastım eskiden bilirsin, çabuk alınırdım. Hem benden titizi mi vardı? Kimselerin işini beğenmezdim. Şimdi yemek yerken bile yoruluyorum,üstüme döküyorum. Bazen yatarak kılıyorum namazlarımı. Secdeye başımı koyup uzun uzun öylece kalmayı ne çok özledim…

Yaşlansam da geleceğe dair umutlar besliyordum buraya gelmeden evvel. Evladımı büyüttüm nasıl olsa, artık yorgunluklar biter, ben rahat otururum torunlarımı severim, sen sorarsın “anne ilacını getireyim mi, bir şeye ihtiyacın var mı?” diye. arkama yastık koyarsın, kesemediğim tırnaklarımı sen kesersin sanıyordum. Şimdi çoğu kez tırnaklarımı keserken kanattıklarını bilmezsin tabi…

Gerçi benden daha beterleride var burada. Emine Bacı vardı mesela. Köyden gelmişti. Bir ay kadar oldu öleli. Bir sene evvelde Alzheimer hastası olan kocası ölmüştü. Çok çekti zavallı. Üç oğlu varmış Emine Bacı’nın. Aslan gibiymiş hepsi. Ben görmedim, gelmezlerdi hiç. Üç adam bir anayı sığdıramamışlar evlerine. Bağ bahçe gezmeye alışmış kadın. Hiç oturup kalmamış yerinde. Burada nasıl zorlandı, neler çekti Allah biliyor. Her yaz köyüne gidecek diye umut ederdi. Haber göndermiş oğlu, “Annemin ancak ölüsü çıkar oradan” demiş. Köylülerden çıkarıp bakmak isteyenler olmuş, ona da izin vermemişler. Bir keresinde pencereden atlamaya kalktı da zor tuttu bakıcılar. En son oğlu bayramlık göndermişti, “zıkkım olsun ondan gelen” dedi, giymedi elbiseyi. Hiç oğlum, yavrum demedi. “Köyüm” dedi, “evim” dedi durdu gariban. Bir sabah yatağında ölü buldular. Ölümü bile yalnız oldu Emine Bacı’nın.(*) Ooof off hangisini anlatsam, daha neler var neler…

Şu bakıcı kadını sevemedim bir türlü. Sanki özel olarak seçmişler. Bu kadar mı merhametsiz olur bir insan ? Hiç mi gülmez yüzü ya hu? Her gün odaya gelince burnunu tutuyor. Pis kokuyormuş. Pencereyi sonuna kadar açıyor. Mutlaka yarım saat açık tutuyor. Çok üşüyorum. Zaten parmaklarımda da can kalmamış sanki, kolay kolay ısınmıyor eskisi gibi…

Hatırlar mısın ilkokula gittiğin o yılları. Kışın kuzine sobayı yakardım. Sen gelmeden yemeği hazır eder, sobanın üzerine koyardım. Sen seviyorsun diye sobanın fırınında bir kaç tane küçük patatesi pişirirdim muhakkak. Okuldan gelir gelmez sobanın yanına koşardın. İlk işin tencereye bakmak olurdu. Genelde sevdiğin yemekleri yapardım. Ellerin üşümüş diye avuçlarımın içine ellerini alır ısıtırdım, öperdim öperdim…

Sık sık uğrarım demiştin. Tam 8 ay olmuş uğramayalı. İşlerin yoğunmuş, zamanın yokmuş. Torunlarımda sormuyorlar demek. Yeni eve taşınmışsın aldım haberini. Arkadaşın Zehra söyledi. Vefalı kızdır, arada geliyor sağolsun. Annesi de babası da yanında vefat etmiş. Hiç bırakmamış bir yere, yanından ayırmamış. İmrenmedim desem yalan söylerim… “Evi çok büyük” dedi. Kocaman odaları, geniş bir balkonu varmış evinin. Yeni mobilyalar almışsın, eskileri elden çıkarmışsın.Tıpkı beni çıkardığın gibi… Herşeyi sığdırdın da evine, bir beni sığdıramadın a kuzum. Hadi onu da geçtim. Bir kere “Anne gel evimi gör, bir kaç gün kal” bile demedin… Zehra’ya “Anneler gününde görmeye gideceğim” demişsin… Ben anneler gününü hiç beklemiyorum biliyor musun? Anne olmak acı verir mi insana? O gün bana acı veriyor yavrum. Artık kendimi bir anne gibi hissedemediğim için belkide… Bir evlat bir torun sevemezsen, çevrende anne diyen olmazsa sana, ne anlamı var anne olmanın?

Ölene imrenilir mi hiç? İmreniyorum işte. Kimin öldüğünü duysam “darısı başıma” diyorum. Hayaller umutlar, mutlu zamanlarmış insanı ayakta tutan. Onlar yoksa yaşamak zulüm olurmuş meğer…

Kim icat etmiş bu huzursuz evleri? Rahat yüzü görmesin deyip her gün beddua ediyorum. Huzur eviymiş. Hergün ölüp ölüp diriliyorum bu huzursuz odada. Hiç tanımadığım, mizacımın uymadığı insanlarla yatıp kalkıyorum. Hiç bir şey bana ait değil. Söz hakkım yok, elbiselerim bile benim değil sanki. “Allahım al emanetini ne olur, bu yükü taşıyamıyorum…”

Bu huzursuz evleri icat edenler mi çıkarmış anneler günü denen yalancı günü? İnsanlar yaşlı annelerini bu evlere kapatsın da sonra anneler günü olunca ziyaret etsinler diye öyle mi?

Bak yine geldi o uğursuz gün. Zehra geleceğini söylemişti. Gelsen de bir, gelmesen de artık. Ben anneler gününü hiç sevemedim biliyor musun? Dünyalara sığmayan anne yüreğim huzursuz bir odaya hapsedildi. Ne sevmenin, ne anneliğimin bir anlamı yok artık… Çok üşüyorum. Hem parmaklarımda da can kalmamış sanki, kolay kolay ısınmıyor eskisi gibi…

Cahide Sultan

(*) Yazıda geçen Emine Bacı bizim köyde yaşayıp geçtiğimiz yıllarda vefat eden bir teyzemizdir. Olay tamamen gerçektir. Dünya tatlısı Emine bacı ve Remzi Dayı’yı rahmetle yad ediyorum.

Yazılarım kategorisinde yayınlandı. Etiketler: . 90 Comments »

90 Yanıt to “Huzursuz Odalar”

  1. arzu Says:

    Allah sizden razı olsun Cahide Hanım,her yazınızda yüreğimize dokunmayı başarıyorsunuz.Dua ediyorum,Rabbim bana sizin gibi dostlar,komşular nasip etsin inşallah

  2. Ekrem Yaradanakul Says:

    Gerçekten günümüzün acı çeken yaşlı anne ve babaları içten ve yürekten ancak bu kadar dillendirlebilirdi.Tebrik ediyorum,Allah günümüzün evlatlarına merhamet ve insaf versin.

  3. asude Says:

    cahide hanım annelerimiz bizim en kıymetlilerimiz. kırılır üzülür diye kelimelerimi seçerek konuşuyorum artık annem 60 lı yaşlarda bir okadar alıngan oldu. en basit bir sözüme alınır oldu. annem benimle yaşıyor evladıma bakıyor. ben bu kadar üzülmesin diye çabalarken bana bile alınan annem eşimin birçok hareketini üstüne alınıp kırılıyor. yanımda hep kalsın isterim benim mutluluklarımı oda paylaşsın isterim ama onun mutluluğu için kendi evinde kalmasını istiyorum artık. sizin bana tavsiyeniz ne olur bu konuda?

  4. Emiyra bayrak Says:

    Canlarım guzel annem degerli babam ben onlara hic doyamadim yatılı kursta kalım oradan gurbete gelin geldim .meger ne sormuş gurbete kız vermek takimi kendi yavrumu gurbete gönderene kadar ozaman anladım meger gurbet ne zormus rahmetle aniyorum validemle valid imı mekanları cennet olsun hakiki dünyamızda ahirette ayrı kalmamak temennilerime

  5. hayatintadinabakanlar Says:

    Yazınız beni çok etkiledi. Şükürler olsun annem babam bizi çok iyi yetiştirdi ikiside sağ. 3 kardeşiz annemizi babamızı başımızın üstünde taşırız. Benimde 3 evladım var Allah bana da hayırlı evlatlar yetiştirmeyi nasip etsin.
    Yazınızdaki hanımefendinin yaşadıkları inanın yüreğimi dağladı, Allah bütün insanlığın kalbinde sevgi saygı tohumlarını yeşertsin, en büyük duam o sevgi tohumları öyle bir büyüsün o kalpler öyle bir Allah aşkı ile dolsun ki Yaradan dan ötürü yaradılanlar asla birbirlerine zarar veremesinler üzmesinler öldürmesinler katliamlar savaşlar cinayetler bitsin , sadece AŞK olsun sevgi olsun..

  6. Tülin Yıldırım Says:

    Sevgili Cahide Hanım,
    Sizi tanıdığıma çok çok memnun oldum, hep duyardım da bu kadar ayrıntılı bakamamıştım sitenize.
    Çok özel bir insansınız.
    Bize ve ailelerimize dualarınızı eksik etmezsiniz değil mi?

  7. rukiye Says:

    8 yasindaki oglum bilal’le okuduk ve cok duygulandik,agladik.. rabbim kimseyi sevenlerine yuk etmesin. Azrail geldigi zaman,eger olecek kisinin evladi iyali yaninda ise, canini cok acitmaktan haya edermis,munasipce alir gidermis..

  8. İsmail Says:

    sag olana her gün anneler günüdür yeterki rabbim insan evladına merhamet duygusu nasib etsin eyerki insan oglunda merhamet duygusu yok ise anneler günü olmuş olmamış o insan için fark etmez eyerki o insanda merhamet ve allah korkusu var ise bence bu ev lere gerek bile kalmaz annesini babasını başının tacı yapar ve anne ve babasının hayır duasını allır hem de yüce rabbimizin rızasını kazanır o insan için o aile için bundan büyük bir mutluluk olamaz işde o evde huzurda mutlulukda vardır

  9. Deniz Özmen Says:

    Siz bu güzel yazılarınızla çok büyük bir iş yapıyorsunuz…Yıllardır okurum sizi. Teşekkür etmemek haksızlık oluyor dua ile…

  10. Nur Says:

    Siz hangi huzur evindesiniz Cahide Hanim ? Ben memnuniyetle ziyatetinize gelmek isterim Ankara da iseniz.

    • Cahide Says:

      Bu soruyu ciddi olarak sormadığınızı düşünüyorum 🙂

      • mehlika Says:

        hiç gülesim yoktu 🙂 )))))))

        • yasemin aysel Says:

          Gülecek ne var ben de onu anlamadım. Ben bu yazıyı başka bir yerde okudum altında cahide sultan yazıyordu. Bu yemek sitesine bilmeme rağmen aklıma burası gelmedi. Tamamen safiyane duygularla google’a cahide sultan huzur evi yazıp arattım. Amacım bu kişinin hangi huzurevinde olduğunu öğrenmek ve yakınsa ziyaret etmekti. Aslında huzurevlerinde olan yaşlılarımızın belki de hepsi aynı durumda evet ama bu konumuz değil, ben bu yazıyı yazan kişinin gönlünü almak istedim o an sadece. Nur hanım da belli ki böyle bir niyetle sormuş, bunda gülünecek ne var acaba?

      • Zeynep Says:

        Bende birisi espiri yapsada gülsem diyordum..:)

        Cahide’nin huzuru evinde..bilmem anlatabildim mi..?..!

    • Mehtapabla Says:

      Allah Allah bu nasil soru ?

  11. gül Says:

    Sizi bazen aşırı uçlarda buldum yadsıdım bazende ruhumun coşturucusu buldum kanıtsadım. Bu yazınız şuan içinde bulunduğum duruma biraz daha ılımlı bakmama sebep oldu. Eşimin ailesiyle, basit sebeplerden hatta boş sebepleri içinden çıkılmayacak sorun haline getirmelerinden dolayı görüşmüyoruz. Bana ne dine ne vicdana sığan hakaretler ettiler, beni istemediler, eşimin beni boşamasını teklif ettiler kabul etmedi diye onuda istemediler. Allah`a karşıda kula karşıda benim anlım ak ama bir anne olarak yinede anne-babanın evladıyla dargın olmasından dolayı çok üzgünüm. Düzelmesi için dediklerini sineyede çektim kötü bi lafta sölemedim saygısızlıkta yapmadım ama bir türlü arayı düzeltemedim. Bu işin vebalini almak istemiyorum ama görüşmeyi istemeyen evlerinden kovanlarda onlar. Allah korkum, vicdanım el vermiyor ama hiç açık kapıda bırakmadılar? Nasıl davranmalıyım ne yapmalıyım blmiyorum. Allah`a sığındım, hayırlısını diledim…

  12. suzan Says:

    şu sakinleştirici hapları almasaydım bende çok aglamıştım.nasıl bir duygu birikimi bu? ablacım sen yüregi kocaman çoook ……….anla işte ne diyeyim?

  13. elif zeynep abdullah Says:

    yüreğine, kalemine sağlık ablam, bu yazıyı daha önce de birkaç defa etkilenerek okumuştum ama bu sefer içim daha buruk okudum…
    önceden babam çok hastalık geçirdiği ve hala hastalıkları olduğu için yukarıda, merdivende bir ses duysam, hemen babam gelirdi aklıma elim ayağıma dolaşırdı, artık annem de aklıma düştü.

    büşra kardeşim, hasret kardeşim, ayşegül kardeşim, selam kardeşim, züleyha kardeşim Rabbimden hepinizin ve yakınlarınızın yardımcısı olmasını diliyorum.

    yazıyı okuyunca dilime takıldı durdu.

    dizinde ağlasam biraz bu akşam
    dünyaya geldim de ne buldum anne
    varlığım eriyor nasıl anlatsam
    bu gün ta kalbimden vuruldum anne.
    yoruldum anne, yoruldum anne
    bugün ta kalbimden vuruldum anne.
    kalanını hatırlayamadım, mavi yazma ya başlamadan susayım…

    suriye, arakan, reyhanlı ……. hala konuşmaya yüzüm var mı…

    • bsra21 Says:

      Allah razı olsun kardeşim. Elhamdülillah içimiz gönlümüz rahat. Vefat etti çok da güzel bir şekilde. Son nefesimizde dahi Rabbimizi hatırlayarak imanlı olarak ahirete göçelim inşaAllah.

      • nisa Says:

        selamu aleyküm çok anlamlı bır yazı ÜZGÜNÜM AMA BEN ANNEMI BABAMI SEVMIYORUM bazılarının annecığım babacığım yorumları benı benden alıyor ne yazık herkezin annesı babası aynı olamıyor benım tek yaptığım RABBIMIN rızasını kazanmak ıstememdı onlar benı bır turlü anlamadılar yada kendı ınandıklarını bana dayatmaya calıştılar son beş senedır buz gibi oldum elbet bır zamanlar bende severdım onlar ıçın çok üzülürdüm sıcım gıbı göz yaşı dokerdım cehenneme gıtcekler dıye kı ALLAH BILIR ama yasamıyorlardıkı bıde en guzelınden bız cehenneme gıtmeyız dıyorlar daha neler kı benı anlamanız ıçın dıyorum bu konu ıçımı acıtıyor.uf yasadığımı nasıl anlatırımkı onlarla anne baba hatırına göruşuyorum sevemıyorum SOĞUDUM. bunlara kendılerı sebeb oldu rıyakar ınsanlardı benım en nefret ettığım ınsan turudur!!!benım annanem var 5 evladı var bakmıyorlar yada bır bır lerıne top gıbı atıyorlar ona çok üzülürüm kımsenın ımanı yok yük olarak göruyorlar anneannemı almak bakımını ustelenmek ıstedım kabul etmedı sanırım bu kadar evladı gelını damadı varken bana gelmeyi sındıremedi( 110 kg ayakları tutmuyor 76 yaş guçlu kuvvetlı 5 6 kışı tasımak lazım rızasıda yok ustelık anneanne derım hıçolmassa mısafır gıbı gel ıstedığın kadar kal ben sana bakayım sıkılırsan gotururum yok kızım nasıl çıkayım orraya (benım evım 4 kattta) bu kanuda vıcdanım sızlıyo çok hemde ben anneannemı huzurevıne koymak ıstedım hıç olmassa kımseye muhtaç olmadan yasar dıye duşundum horlanmadan harekete ugramadan evlatları kabul etmedı sebep dövuyorlarmış huzurevlerınde(kendılerı dövmekten beter yaptılar dayımı aramış oğlum gel al benı dayım olur anne bıze gelıp masanın üstünde yatarsın demişşşş)evlerınde masaya yer var annelerine yer yok……………….bızımkıler derkı kızım bız yaslanıncasen bızı huzur evınemı koycaksın hıçmı ALLAHTAN KOKMUYORSUN hanı senın ımanın vardıannemı nasıl koyayım huzurevıne derler onların asıl derdi el alemm ne der bu konuda ben yanlışmıyım cahıde? bende emın değılım ama bılıyorumkı muhtaclık çok kotu hayatımın 4senesını muhtac ıçınde yasadım kı muhtaç olduğun ınsanlar basakakmayı çokda guzel becerıyorlar!! tek ıstedığım anneanemın muhtaçdurumdan kurtulmasıydı uzadı vıcdanen rahatsızım bu konuda bende yapamadım bıranneanneme bakamadım bu konudada uzgünüm hanı bazen yaslıca ınsanlar goruruz ufacık çoçuk gıbı!!onları gorunce anneannemde boyle olsaydı rızasıolmasaydı kucaklıyıp getırseydım!! üzgünüm

        • Cahide Says:

          Canımsın hani bir söz vardır: “İyiliğe iyilik her kişinin kârı, kötülüğe iyilik er kişinin kârı” diye. Çok iyi olan anne babaya iyilik etmeye ne var ki? Asıl ecrin büyüğü seninki gibi anne babaya iyilik etmekte. Diğer taraftan anneannenin bakacak birileri varken, sana düşer mi bilmiyorum. Ama yakınsan en azından ara sıra gidip hizmetinde bulunabilirsin. Bu zor bir mesele kardeşim. Allah kolaylık versin. Yardımcın olsun…

          • Nisa Says:

            ınşallah ben er kışı olabılırım)))) belkı bana duşmezdı bakmak neden olmasın dedım hem bu yolda rabbımın rızası varsa! iyiliğin ödülu olmaz ıyılık yapmak başlı başına bır öduldur.
            tabıkı eşimede durumu ızah edınce git getır oldu sozü hamdolsun. dua edıyorum rabbım tez zamanda alsın katına tek yaptığım zıyaretıne gıtmek ama bılıyormusun gıttıkce attığım adımlar benı gerı gerı goturuyor o helde gormek zor durumda bırakıyor un ufalanıyorum anlycağın !! dua edın selametle kalın

  14. Neriman Says:

    Cahide ablam inanin yaziyi aglayarak okudum,hep rahmetli annem geldi aklima,ben anneme{inanin bunu ovunmek icin yazmiyorum} tam 12 yil baktim dile kolay,bir dedigini iki etmedim.Eklem romatizmasiydi yanlis tedavi sonucu yatalak kaldi,ben liseyi bitirmistim,ablam evlenince bende okumayi birakir ben anneme bakarim dedim,bu karari verdigimden dolayida suan cok huzurluyum.Ve 12 sene baktim tipki bir bebek gibi,gece en fazla iki saat uyurdu kendiliginden donemezdi beni cagirir ben kalkar donderirdim,en basiti bas ortusunu baglayamazdi gerisini siz dusunun.Yazinizi okuyunca icim sizladi,ben onu en fazla iki saat yalniz birakabilirdim.
    Yas 30 a gelmisti annem dedi olmeden senide evlendiriyim gozum gorsun dedi ben evlenmek istemiyordum seni birakmam dedim ama rahmetlim cok israr etti.Uc tane ablam vede bide hayirsiz agbim vardi.Annem hep derdi sen evlendikten sonra Allah beni cok yasatmasin en fazla 3 sene derdi.Ve ben evlendim nasip Hollanda annemden cok cok uzakta…
    bir sene sona birinci kizim oldu ve izine gittim kizim kucagina verdim cok sevindi cok mutlu oldu artik canimi al ALLAH’im dedi.Ve suanda icim icimi yiyor hic aklimdan cikmiyor annem 21.09.2008 vefat etti.Ben ozaman ikinci kizima 8 aylik hamileydim doktorlar izin vermedi gitmeme ucagin tehlikeli oldugunu soylediler,Inanin hergun aklimda ben 12 sene yanindaydim bir dedigini iki etmedim ama Allah’im annemin soguk yuzunu gormeyi nasip etmedi,Hicbir zamanda oldugunede inanmadim taki mezarini gorene kadar.
    tekrar soyluyorum ovunmek icin asla yazmadim.Huzur evine birakanlar hangi vicdanla birakiyorlar onu anlamiyorum.Suanda bile ruyamda annemi yalniz birakmaktan korkuyorum.
    Cenabi Allah’im herkese hayirli evlatlar nasip etsin,cocuklarimiza yeterki ALLAH korkusunu verelim,gerisi ALLAH’a emanet.Herkese cok selamlar.

  15. Nilüfer Says:

    Cahideciğim yazını ve burada yazan kardeşlerimin durumlarını, üzüntülerini içim parçalanarak okudum. Dertsiz insan yokmu acaba hepimiz türlü sıkıntılara sahibiz. Günaha giriyorum ama anneme çok kızıyorum günden güne yaptıklarıyla beni çileden çıkarıyor, çok üzüyor beni artık konuşmak bile içimden gelmiyor:( babacımı 14 yıl önce daha 54 yaşında iken kaybettik. Annem ona söylenerek bakardı babam astım ve koah hastasıydı. Hergün babama giderdim baba kendini burakma biraz gayret et derdim, kızım beni bırakın artık doktor doktor gezdirmeyin ben yaşamak istemiyorum ki derdi annemin tavırlarına çok üzülürdü. Babamın heryıl seneyi devriyesinde toplanıp yemek hazırlar eşi dostu çağırıp kuran okuruz ama annem heryıl burnumuzdan getirir. Kaçyıl oldu artık yemeğin ona ne faydası var der!! Belki yok ama içimize sinmiyor işte ablamla birlikte yapıyoruz. Babacığım anneme bir daire ve emekli maaşı buraktı ama annem bir kere olsun şükretmez buna çok üzülürüm. Bana hanlar hamamlarmı bıraktı sanki der. Hangi birini anlatayım bilmemki ona ihyiyacımız olduğunda hiçbir işimizin ucundan tutmaz gücü kuvveti yerinde daha 58 yaşında oysa, bir yıldır anneannem alzheimer oldu çok ileri seviyede hastalığı teyzem yanına aldı bir bebek gibi bakıyor annemse hiç ilgilenmiyor. Anbesine karşı hiçbir sıcaklık hissetmiyor teyzemede götür evine bırak diyor. Hamileliğimde bir ay hastanede tatmam gerekti annem çocuklarıma bakmadı evimize haftada bir temizliğe gelen hanım vardı zaten tek yapacağı başlarında durup yemek yapmaktı yapmadı. Baktık olmuyor eve bir aylığına yatılı yardımcı aldık o şekilde kaldı. Sezeryanla doğum yaptım ve sebebini bulamadı doktorlar bütün vücudum ödem yaptı ayaklarımın üzerine basamıyordum şişlikten hiç abartmıyorum 4. Gün beni üç çocukla o halde bıraktı gitti. Anne nolur gitme ben napıcam dedim, idare edersin dedi. Daha anlatamadığım o kadar şey varki…… Şimdi soruyorum Cahidecim arkadaşlarım ne yapmam lazım nasıl davranmam lazım çokta konuştum ama hiçbirşey değişmedi yazıkki…..

  16. kayısı çiçeği Says:

    sözlerin anlamsız kelimelerin kifayetsiz olduğu bir gün ben hiç annemle oyunlar oynayamadım,annem hadi kızım yemek hazır gel ye diyemedi aslında ben hiç çocuk olamadım, anneme baktım 8 yıl boyunca bütün ihtiyaçlarını ben karşıladım yemeğini ben yedirdim, banyo ihtiyacı ne bileyim işte daha bir çok şey çocukken çok ağır gelirdi bunları yapmak ama sonra alıştı çocuk kalbime ağır gelmedi artık bunları yapmak bazen tartıştık bazen kalbini kırdım sonra barıştık insan anne olunca annenin kıymetini daha çok biliyor anneme hep derim anne hakkını helal et diye annem de bana sen hakkını helal et asıl senin çok emeğin var ben de olur mu anne öyle şey olur mu derdim ne yaptım ki ben 18yıl yürüyemedi bazen derdi ki allah cennet nasip edrese acaba ahirette yürür müyüm diye hep rüyamda görüyorum yürüdüğümü diyordu canımmmmm annem canımmmmmmm mekanın cennet olsun

  17. İrem Says:

    Ben bu kadar Ayet ve Hadis-i Şerif dolu olan bereketli bu blog sitenizi daha önce görmüş olsaydım başka yerlerde zaman kaybetmezdim. Allah sizden razı olsun. Tarifleriniz, resimleriniz çok güzel. Allah emeklerinizin karşılığını versin.

  18. bsra21 Says:

    Cahide abla ne yaptın sen böyle :(. Önceden de okumuştum yine okudum gözlerim doldu ağladım. Yaşlılar gerçekten o kadar savunmasız oluyor ki tıpkı bir bebek gibiler. Ben evin bereketi olarak görüyorum hakikaten bir evde yaşlı varsa o ev bereketleniyor. Bazen çocukça konuşmaları, bir şeyi tekrar tekrar sormaları, espiri yapmaya çalışmaları çok çok sevimli oluyorlar. İçim burkuldu yazını okuyunca. Ben şuna inanıyorum anne babalarına bakmayan onları fazlalık göre insanlar aslında buna bile layık olmayan kişilerdir. Elinde olmayanlara bişey diyemem elbette ama yanı başında olup anne babası kendisine muhtaçken yüz çevirenlere Rabbim bunu nasip etmiyor. Düşününce ne büyük nasipsizlik. Halbuki baksa anne baba duası alacak, sevap kazanacak, Rabbi belki günahlarına kefaret sayacak. Ben hep şöyle de dua ederim. Anne babam elden ayaktan düşerse ilerde evlenirim eşimin annesi babası da elden ayaktan düşerse eşimle birlikte sevgiyle şefkatle ve sabırla onlara bakalım Allah’ım derim. Dayanma gücümüz kalmadığında yorulduğumuzda bize güç ver onları incitmeden sabırla sevgiyle bakalım derim. Yine de Rabbim kimseyi bu hallere koymasın. Başkasının eline bakmak da kötü, bu evlat olsa bile.

  19. Toprak Says:

    Bizim burada kl huzur evi de; çalgıcı getirip ciyak ciyak şarkılar söyleterek bugünü kutluyor. Baya huzurluydu yaşlılar, bahçede göbek atarken.

  20. kpss0173 Says:

    aslında poğaçalarımla ilgili soru sormak için sayfayı açtım ama yazınızı görünce bilmem sorsam mı dedim allah herkese hayırlı evlatlar versin.yaptığım mayalı poğaçam mayalanırken kabarmıyor esniyor sanki yayılıyor tepsiye ne yapayım cahide abla fikir verir misiniz? teşekkürler.bu arada üç aylarımız mübarek olsun .

    • muberra92 Says:

      😀 😀 😀 😀 Tıpkı benim cahide ablayı keşifmimden önceki halim 😀 😀 😀 bende kabarmayan poacalarımdan dert yanıp Google mayalı hamur nasıl yaplılır diye yazıp karsıma cahide ablanın ‘mayalı hamur yapmanın püf noktaları ‘ cıkmıstı halende sık kulanılanlar dosyamda böyle çıkar 😀 site başındaki besmele ve yazılardaki o samimiyet dikkatimi çekmişti 🙂 🙂 Daha evvelde mutfakta genelde başarılı idim ama cahide ablayla hem maddi hemde manevi daha çok geliştirdim kendimi mutfakta hata payım % 40 civarıysa suan % 15e kadar düştü 🙂 🙂 okadarrr çok içi boşş sırf arkdaslar arası menü gösterişliliği tabak çatal markası gösterişiliiği ve saçma sapan yazılarla dolu boglar varki gerçekten burası bambaşka yani hem sohbet hem tarifler.. Bizden ayrılmayınız efem 😉 sizi seviyore 🙂

  21. ayşegül(bizim ayşegül:))) Says:

    bu yazı daha öncede yüreğimi delmişti sanki hala aynı etkiyi bırakıyor içimde,rabbim cümle evlatlarımızı hayırlı eylesin ben hep yarabbim elden ayaktan düşmeden emanetimi alıverde evlatlarımda olsa kimseye muhtaç bırakma diye dua ediyorum,kendim anacığıma asla kıyamam hergün arar dururum günde kaç kez kulaklarını çınlatırım genede hep bişeyleri eksik bırakmışım gibi hissederim rabbim onların kıymetini bilenlerden,hakkıyla evlatlık yapabilenlerden eylesin başlarımızdan eksik etmesin yaşlılarımızın ve emziklli bebeklerimizin hürmetine duruyor hala bu dünya ayakta ama bunun farkında olan çok az kimse kaldı sanırım: (

    dün bana hoşgeldin deyip dualarını esirgemeyen tüm kardeşlerime teşekkür ediyor rabbimden hepiniz için esenlik diliyorum,ALLAH .c.c kaldıramayacağımız yüklerle imtihan etmesin diye dua ediyorum

    bu dünyanın en mukaddes kişileri olan tüm annelerinde anneler gününü kutluyor sağlıkla huzurla evlatlarımızla ve hep birlik içinde geçireceğimiz nice senelere eriştirmesini mevladan niyaz ediyorum,evlatlarınızın hep güzel günlerini görün inşALLAH

  22. ayşegül(bizim ayşegül:))) Says:

    Hala sizinleyse!!!

    1 yaşınızdayken sizi elleriyle besledi ve yıkadı. Bütün gece ağlayıp onu uyutmayarak teşekkür ettiniz.

    2 yaşınızdayken size yürümeyi öğretti. Size seslendiğinde odadan kaçarak teşekkür ettiniz.

    3 yasınızdayken size özenle yemekler hazırladı. Tabağınızı masanın altına dökerek teşekkür ettiniz.

    4 yaşınızdayken elinize rengârenk kalemler tutuşturdu. Evin bütün duvarlarına resim yaparak teşekkür ettiniz.
    5 yaşınızdayken sizi cici kıyafetlerle süsledi. Gördüğünüz ilk çamur birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz.

    6 yaşınızdayken okula kadar sizinle yürüdü. Sokaklarda ‘GITMIYCEEEEEEEM’ diye ağlayarak teşekkür ettiniz.

    7 yaşınızdayken size bir top hediye etti. Komşunun camini kırarak teşekkür ettiniz.

    9 yaşınızdayken size dualar öğretti, siz her seferinde unutarak teşekkür ettiniz.

    11 yaşınızdayken sizi arkadaşınızla sinemaya götürdü ‘Sen bizimle oturma’ diyerek teşekkür ettiniz.

    12 yaşınızday ken zararlı TV programlarını seyretmenizi istemedi. O evde değilken hepsini izleyerek teşekkür ettiniz.

    19 yaşınızdayken okul masraflarınızı karşıladı, sizi arabayla kampusa götürdü ve eşyalarınızı taşıdı.

    Arkadaşlarınız alay etmesin diye kampus kapısında vedalaşarak teşekkür ettiniz.

    21 yaşınızdayken iş hayati ve kariyerinizle ilgili size fikir vermek istedi. ‘Ben senin gibi olmayacağım’ diyerek teşekkür ettiniz.

    22 yaşınızdayken kep giyme töreninizde size gururla sarıldı. Avrupa seyahati için para isteyerek teşekkür ettiniz.

    25 yaşınızdayken düğün masraflarınızı karşıladı, sizin için hem mutlu oldu hem çok duygulandı. Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür ettiniz.

    30 yaşınızdayken bebek bakimi hakkında size akil vermek istedi. ‘Artik bu ilkel yöntemleri bırak’ diyerek teşekkür ettiniz.

    40 yaşınızdayken sizi arayıp bir akrabanızın doğum gününü hatırlattı. ‘Anne işim başımdan aşkın’ diyerek teşekkür ettiniz.

    50 yaşınızdayken o çok hastalandı, hafta sonunda onu görmeye gittiğinizde mutlu oldu.
    Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek teşekkür ettiniz.

    Derken bir gün….. o öldü.
    O güne kadar onun için yapmadığınız ne varsa, o anda kalbinize bir yıldırım gibi duştu….

    VE BİR HİKAYE:

    ‘Evin telefonu sabaha karşı üç buçukta çaldı. Uyku sersemi adam telefonu açtı.
    Telefondaki ses annesine aitti.
    Telaşlandı, korktu başlarına bir şey mi gelmişti?
    Annesi ‘nasılsın oğlum iyi misin?’ diye sordu.
    Oğlu şaşkın bir ifadeyle ‘iyiyim anne hayırdır bir şey mi oldu siz iyi
    misiniz?’ dedi.
    Annesi ‘biz iyiyiz bir şeyimiz yok sadece sesini duymak istedim’ dedi.
    Oğlu da ‘anne bunun için mi aradın saat sabahın üçbuçuğu yarındau
    konuşabilirdik’ diyince annesi de ‘rahatsız mı ettim oğlum?’ dedi.

    Oğlu ‘evet anne rahatsız ettin’ diyince annesi

    ’30 sene önce sen de beni bu
    saate rahatsız etmiştin, doğum günün kutlu olsun’

    EĞER HALA SİZİNLEYSE,
    ŞİMDİ ONU HER ZAMANKİNDEN DAHA ÇOK SEVİN
    VE HEMEN ARAYIP GÖNLÜNÜ ALIN!!…

  23. hicran Says:

    selamun aleyküm çok güzel yazı iki kere okudum bu yazıya söylenecek hiç bir şey bulamıyorum allahrazıolsun cahide hanım unutturmuyan evlat unutulmayan anababa eylesin inşallah allaha emanet olun.

  24. qumus Says:

    Ablam bu nedi yaa. Bogazimda bir sey düyümlendi, boguluram sandim. Aglamaqdan zor oxudum. Kas ki menimde anam yanimda olardida mende bayramini quran oxudaraq deyilde evimize gedib o gözel yemeklerinden yiyerek kecirerdim.dörd kardesis anam birimizin düyününü, ünversite bitirib diplom almasini,torunlarinin olmasini göremedi. 39 yasinda rahmetlik oldu. Babam heç evlenmedi . Oxutdu bizleri, evlendirdi, en gözel sekilde böyütdü. Ama insanin hep birseyi eskik kimi olur. En çoxda gelin olub baba evinden çixanda insanin üreyi nece agriyir, nece gözleri anasini axtarir, bunlari ancaq yasayan biler. Allahim hec kime ana babasinin erken ölümünü göstermesin. Ayin axrinda erkek qardasimin düyünü var. Anam tek erkek evladi oldugu icinmi ne onu bir basqa severdi. Düyünde yanimizda olsa, bütün hazirliqlari özü elese , gelinini görse nolardi ki. Çox darixiram anam üçün. Birde yalniz qalan, anamla birlikde ne eziyyetlerle qurub düzeltdikleri evini, agaclarini atib tek qaldigi üçün erkek qardasimin yanina getmek zorunda qalan atama çox üzülürem.

  25. Mehtapabla Says:

    Cahidem bizler yaslaninca sonumuz ne olacak bilemiyorum Biz baskalari gibi Türkiyeye tatile gitmezdik yillarca büyüklerin evine gidilip orda izin gecirildi büyüklerin yaninda kalip is yapmakla gecti bütün izin yillarim,ben evde sürekli is yapardim cocuklarimda evde otururlardi bu yüzden benim cocuklarim Türkiye denince annelerinin sürekli is ve temizlik yaptigi bir yer diye pek Türkiye ye gimeyi pek sevmiyorlar bunca sene( 24 yil )sadece bir kac kez iznimizin son haftasi cocuklari memnun etmek icin gecmistir bunlari yazmamin nedeni asagida yazdiklarim hakkinda ön yargili olunmasin diyedir.
    .Benim kayin validemle kayinbabam son yillarini özel bir huzur evinde gecirdiler bunun nedeni biz yurtdisinda yasiyoruz yanimiza 3 er aylik periyotlarla kac defa getirdik devamli burada kalamiyorlardi bir kac senede evde beraber yasayacak bakici tutduk en sonunda mecburiyetten cünki son yillarinda alzaimer hastasi oldular Türkiye de bakacak kimseleri olmadigi icin huzur evine yatirilmak zorunda kalindi bende Türkiye ye gittigimde gidip ziyaret ediyordum iyi görünüyorlardi özel bakim evi oldugu icin cokda temizdi orayada yatirmasan belli yastan sonra insanlar 2 yasindaki cocuk gibi oluyorlar yalniz birakamiyorsun ocagi acik birakiyor daha akla gelmeyen tehlikelere sebep olabiliyorlar insan mecbur kalinca ne yapacagini bilemiyor ikiside vefat etti Allah rahmet eylesin Büyükleri yaninda olupda ilgilenmeyen evlatlar o cok kötü bir durum.
    Simdi babam hayatta Allah razi olsun kardesim ilgileniyor onun hakkini ben ödeyemem.

    • Zeynep Says:

      Mehtap ablacıım Allah kayınbabana ve kayınvalidene rahmet etsin..Mecburiyet farklı bir şey..Biz yurtdışında yaşayanlar maalesef bazen istemesek te mecburiyetlere razı oluyoruz..
      Allah babana da selamet versin ablacıım.Kardeşinden de razı olsun…Baban zaman zaman aklıma düşüyor..insan kendi hastasını düşünüyor..:( Rabbim kimseleri ele ayağa düşürmesin..amin..

    • muberra92 Says:

      Siizi çok iyi anlıyorum mehtap abla yurt dışında yaşmak çok zor gerçekten başkasının evinde misafir kalmak gibi bişey ne kadar rahat olsada insan kendi evi gibi ülkesi gibi olmuyor sizin açınızdan bakınca hak verebiliyorum alzaimer çok değişik bir hastalık insan yaşlandıkça çocuklaşıyor unutkan oluyor dedğin gibi sürekli bakıma ve ilgiye ihtiyaç var sartlar uymuyorsa buda çok zor sizi anlayabiliyorum eminim sartlarınız daha iyi olsa idi vede türkiyede olsaydınız sen onları bir an bile yalnız bırakmaz çocuğun gibi ilgilenir kollardın aahh burda olupta aramayanlar bayramda gidenler yıllarca gitmeyenler utansın ne böyle birseyi annemlere yaşatmak isterim nede ilerde evladım bana yapsın isterim çok zor gerçekten hep derim Allah elden ayaktan düşürmeden kapılara baktırtmadan alsın canımızı çok zor

    • Selma_Adana Says:

      Ablacım benim Allah ikisinede rahmet eylesin.

      • Mehtapabla Says:

        Canlarim beni anladiginiza sevindim. esimin ailesini ve kendi ailemi defalarca buraya getirdik her geldiklerinde 3 er ay kaldilar hatta kayinbabamla kayinvalidemi Türkiye de kontenjan sorunu var diye burdan haca gönderdik yaz tatillerini hemen hemen hep iki büyüklerin yaninda gecirdik fakat son yillarindaki alzeimer hastaligindan sonra kendilerine bakamadilar bakacak kimsede olmayinca mecburiyet dolayisi ile bakim evine yatirildilar. Fakat yatirilmadan önce iyice arastirildi ve en iyi bakim yapan yer olmasinada dikkat edildi Allahim herkeze yasliliginda hayirlisini versin elden ayaktan düsürmesin.Amin.

  26. ayşegül Says:

    Cahide hanım çok teşekkür ederim bu güzel yazı için ve hakkınızı helal edin bende dayanamadım paylaştım ….. Allah anne babamı nur içinde yatırsın bende kaybettim ne acıdırki anlatılamaz annnem ve babam canlarım ikiside yogun bakımdayken vefat ettiler .Allah herkesin evladına merhamet versin .

    • Mehtapabla Says:

      Aysegülcügüm Annecigine ve Babacigina Allah rahmet eylesin yattiklari yer nur olsun.Amin.Allahim sizede sabir versin.

    • Selma_Adana Says:

      Ayşegülüm Allah anne ve babana rahmet etsin.Kabirlerini El Basıt ismi ile genişletsin.Amin.

  27. Gulita Says:

    Allahimmm kimseleri dusurmesin
    Bizleri de yavrularimizida hayirli saygili vefalı evlat eylesin
    Gozyaslarimi tutmadım cok etkilendim
    Rabbim yardimci olsun

  28. hülyamız=) Says:

    cahideciğim oldum olası bu günü hiç sevmem. annesini sevmeyen biri icat etmiş diye düşünürüm. insan annesini yılda birgün mü sever? onu birgün mü anar? birgün mü arayıp çiçekler hediyeler alır? anacığımı hergün ararım. birgün konuşamasam meraktan ölürüm. kendime birşeyler aldığımda hep ona da bakarım. kayınvalidemi hiç kıyamam. zor yürüyor diye o gezdikçe huzursuz olurum. en sonunda benim bu içten sevgimi o bile farketti 🙂 bizlerde anayız, Rabbim evlatlarımızı hayırlı etsin inşallah.
    ağlaya ağlaya canım çıktı, yazının sonunda gerçek olduğunu öğrenince şok oldum. Allah yardımcıları olsun. Rabbim herkese göğsü merhametli hayırlı evlatlar versin.
    birgün televizyonda huzurevi baskınıyla ilgili bir haber izlemiştim. şikayet üzerine baskın yapılan huzurevi çok kötü durumdaydı. yaşlı insanlar yataklarında vücutlarında yaralar çıkmış halde inliyorlardı. bakıcı gelip azarlıyor itip kakıyordu. yaşlılardan birisinin oğluda görüntüleri izleyip ”bunlarda hiç merhamet yok mu?” demişti. onun bu sözü beni acı acı tebessüm ettirmişti. yanında olup ona sormak istemiştim ”sende hiç merhamet yok mu?”

    cahidem büşranın tavsiyesiyle hotmailden mail kutuma bakabildim. beni ağlatan o güzel mailini okuyabildim 🙂 cevabımı yazdım kardeşim.
    büşram Allah senden razı olsun tatlı kız 🙂

  29. ummuseyyaf Says:

    Hep Efendimiz gibi dua ediyorum:Allahım ihtiyarlıktansna sıgınırım…

  30. nefise Says:

    s a kardeslerim ben 10 ay once babami kaybettim 43 yasindayim babam 78yasindaydi ama kac yasinda olursam olayim yinede babamin kucuk kiziydim yurt disinda yasiyor her sene yazin Turkiyeye geldigimde annemdrn ve babamdan ayrilirken acaba tekrar onlari gorebilecekmiyim diye aglardim vakitsiz calan her telefonda icim ciiiz ederdi birgun sabah 5de telefon caldi:(annem baban cok hasta yavrum gel birden dedi ama babam olmustu sabah namazina abdest almak icin kalktiginda banyonun kapisinin onune yigilmis :(Allah rahmet eylesin tum musluman kardeslerimle birlikte babamada babacim seni coook ozluyorum:(onlarin kiymetini yasarlarken bilmeyi nasip etsin Rabbim …elhamdulillah benimde 4evladim var sevgili kardeslerim sizleri Allah icin seviyorum paylasmak cok guzel…..

    • Toprak Says:

      Rabbim rahmet eylesin Nefise kardeşim. Mekanını Cennet etsin, kabir azabı vermesin, merhametiyle muamele etsin Rabbimiz. Sabah namazına kalktı ve o an verdi son nefesini demek… Allah ebeden razı olsun babanızdan.

      Cahide ablam, iyi ki tekrar yayınladın, özlemişim bu yazıyı. Ne kadar derin ama… Ne kadar gerçek. Allah razı olsun senden.

    • Mehtapabla Says:

      Nefise kardesim Allahim babaniza rahmet eylesin cennet mekani olsun.Amin.

  31. SelmaKerem Says:

    Aglaya aglaya gözlerim patlayacak sanki kaç defa okudum bilmiyorum ama canım o kadar acıyor ki…
    Şimdi şu saatlerde babam kalktı nasır tutmuş elleri çökük yüzzünü buruşturarak,üşümekten büzüşerek yatmış annemin,ayakları ısınsın diye cola şişesine su doldurup annemin ayaklarının altına koyan babam,kahvaltıyı hazırlar sobayı yakar anneme haydi Sunaaa kalk der(annemin adı Kadriye ama babam hep sunam der)elleri uyuşmuş vaziyette kalkar anacıgım kendine gelene kadar bir 10 dk geçer abdestler alınır namazlar kılınır kahvaltı yapılır sonra sobanın kenarına minderler atılır babam uzanır annemde ayaklarının ucuna uzanır babamın öylece 1 saat daha uyurlar.Saat 6-6,5 olur süt bidonları köyden gelmiştir,kışın ayazında yazın çatır sıcagında sütler süzülür,temiz kaplara doldurulur ve yollara düşülür.Agrıma giden bunların hepsi yapılırken 30 yaşındaki kızkardeşimin ve 27 yaşındaki erkek kardeşimin onları umursamadan uyumaları,ve utanmadan satılan süt parasından sigara almak için anne bir 10 lira versene,yok arkadaşa borcum var yok altılı oynıcam falan filan…………Allahım çıldıracak gibiyim.O kadar seviyorum ki annem ve babamı bazen haberleri yokken izlerim onları saatlerce……….Sonra evime gelirim,yağmurlar bardaktan boşanırcasına yağarken uyanırım sabahın köründe anam babam gelir aklıma,yada yazın sıcağında güneş tam tepede iken son sütleri satmaya çalışan anam gelir aklıma……Ya sıcakta tansiyonu çıkarsa,ya kafasına güneç geçerse,ya ölürse,ya asansörde kalırsa(iki defa süt sattığı apartmanın asansör halatı koptu ölümden döndü annem)
    Şimdi yazdıklarından sonra ya ben hayırsız evladım yada huzurevine yerleştirilen ana babalar daha şanslı……Bilemedim,Allah annemin babamın yoklugunu göstermesin elen ayaktan düşürmesin ömrüm yetsin onlara bakayım bakayım bakayım,yanımda olsunlar,yaşlansınlar torunları ile oynasınlar sadece gülsünler,sadece nefes alsınlar oda yeter bana……..

    • Toprak Says:

      Selma ablam… Ne denir o anaya ataya bilemiyorum ki. MaşaAllah onlara. Birbirlerine böylesine destek olmaları, böyle ‘bir’ olmaları her aileye nasib olmaz. Tekrar tekrar maşaAllah diyorum. Hiç üzülme onlar için, ahiret azıklarını dolduruyorlar, bir işi bitirip diğer işe koyuldukları; çalıştıkları için. O evlatlara sabrettikleri için. Rabbim onlardan razı olsun …

      • Selma_Adana Says:

        Canım benim Toprağım seni Allah için görmeden o kadar seviyorum ki.Bizleri burada buluşturan görmeden sevmeyi öğreten,derdimizle dertlenen sevincimizle kuşlar gibi yüreği çırpınan Cahidemden Rabbim binlerce kez razı olsun.
        Toprağım üzülmemek elde değil ama Ahireti düşününce orada rahat edeceklerini düşünmek beni mutlu etsede şu yalan dünyada neden hep gözleri yşlı yürekli rgın olsun ki diyorum.4 evlat büyütmüşler neden ikisi bu kadar umursamaz neden dünya meşgalesi kalplaerini karartmış,anne üüzldüğünde içleri sızlamaz diyorum.Off çok dertliyim.
        Müzik dinlemeyi pek sevmesemde aklıma şu dizeler geldi.
        Beni burada arama arama anne,
        Kapıda adımı adımı sorma,
        Saçlarına yıldız düşmüş koparma anne,ağlama.. 😦
        Kardeşim 1 hafta cezaevine girmişti o zaman annemin 30 yıl yaşlandığını gördüm.1.82 boyundaki kardşimin o halini gördüğümde neden diye sordum.Neden bu ana babaya bu acıyı neden yaşattın ki dedim.
        ….Anlatmak istediğim o kadar çok şey varki…Susuyorum…..Rabbim anneme babama sabırlar versin.
        25 gün olacak bir annenin evladını bir cami tuvaletinden alması,toprağına sarılıp değermiydi yavrum demesi,acılarla kıvranan yoğun bakımlarda oğlum diye sayıklayan babanın durumunda olmaması için dua ediyorum.
        O zaman şu kelimeler dökülüverdi dudaklarımdan..
        ”Sustum yavrum ANNE diyen dillerinin sustuğu gün..”
        Ana olmak kadar meşakkatli bir meslek varmıdır şu hayatta…Kardeşim hidayeti bulsun,içinde bulunduğu bu durumdan kurtulsun.Daha niceleri var bu toplumda ve ardından ağlayan analr babalar….Rabbim sen herşeyi bilen,gören,sesimizi duyansın..Bizide aciz zavalı nankör olsakta unutma ne olur.. 😦

    • hülyamız=) Says:

      selma kardeşim satırların beni çok ağlattı. benim anneanneciğiminde ömrü süt satmakla geçti. iki ineği vardı. günde iki kere sağılması gereken iki inek. sütler sağılınca bir kilosunu bize ayırır geri kalanı satardı. hile yapmaktan çok korkardı. çok güzel sütü olur herkes gelir evden alırdı. çocukluğumun en güzel anıları bunlar. ben babamı 8 yaşımdayken kaybettim. ablam 11 kardeşim 3 yaşındaydı. annem ise 29 yaşında dul kaldı. çok güzel olan evimizi bırakıp dedemlerin üst katındaki küçücük eve taşındık. dedem bize sahip çıktı. onlara hergün dua ediyorum. etraf laf etmesin diye annemin ömrü eski giysilerle geçti. kimsenin evine gitmezdi. asla evlenmedi. babam bu dünyadan gideli 32 yıl oldu ama annem hergün anıp ağlıyor. tüm hayatı bizi büyütmekle geçti. hem annem hem babam oldu. dedeciğim babamın eksikliğini hiç hissetirmemeye çalıştı. anlatacak öyle çok şeyim var ki.. çocukluğumu düşündüğümde hep aklıma dedemin başından hiç çıkarmadığı şapkası, anneannemin mis gibi kokan evi, kapısının önündeki onlarca çiçeği, annemin bize hissettirmeden geceleri yastığa kapanıp için için ağlayışı gelir.
      Allah hepsinden Razı olsun. dedeminde anneanneminde mekanı cennet olsun. anneciğime Allah hayırlı uzun ömürler versin..
      çok yazmışım hakkınızı helal edin.

      • Selma_Adana Says:

        Hülyamız ne çok ortak yönlermiz var..Hayat ne garip değilmi…Senin satırlarında beni derinden yaraladı.Ama en mutlu ki dedeye neneye,Allah iki cihanda yüzlerini nurlandırsın.Babacığına merhamet etsin.Şefaatine nail olsun inşallah.Yattığı yer Cennet bahçesi olsun.Yazdıklarına akrşılık çocukluğum geçti gözlerimin önünden….

      • Mehtapabla Says:

        Hülyacigim annen eli öpülesi bir hanimmis Allah ondan razi olsun size üvey baba göstermemis böyle hanimlar artik cok az bulunuyor Annene saygilarimi iletir ellerinden öperim.

    • Mehtapabla Says:

      Selmacigim yazdiklarina cok üzüldüm annen ve baban o yaslarina ragmen hala calisiyorlar vede evlatlari onlardan para istiyor inanilacak gibi deyil Allahim herseyin oldugu gibi evladinda hayirlisini versin.Amin. Annene ve babana saygilarimi sunar ellerinden öperim.

      • Selma_Adana Says:

        Mehtap ablacım ellerinden öperim.Allah razı olsun.Anneciğiminde sana selamı var.
        Hayırsız iki kardeş,artık hayatın yorduğu bir ana ve baba..Öyle çok şey varki şu yüreğimde…Anlatsam sayfalara sığmaz sussam yüreğim kaldırmaz.

  32. ayfer Says:

    yazılar çok güzel ama züleyham canım kardeşim asıl senin yazdıkların benim yüreğimi en derin yerine kadar yaktı allah anneciğine ahirette güzellikler versin.herbirimiz ayrı acılarla imtihan oluyoruz.benim 78 yaşında 48 kilo olan çilekeş anam 55 yaşında ve alzaymır hastası olan yengeme bakıyor .anneme bakmayı yanıma almayı ne çok istiyorum ama annem yengemi yalnız bırakmam diyor ve gelmiyor. annem bakıma muhtaçken o da yengeme bakıyor .allahım yardım et yarabbim. korktuklarımızdan sana sığınıyoruz.bizlere merhamet et …

  33. pinar Says:

    ablacım inan ki ömrüm boyunca bu kadar güzel bi yazı okudum mu bilmiyorum…gözyaşlarımı zor tuttum.14-15 yaşlarımda iken huzur evlerine ! ziyarete giderdim.hem sohbet eder hem de onlara Kuran okurdum…oradaki teyzelerin hikayelerini dinlediğimde o kadar kötü oluyordum ki.ama onların benim ziyaretimden dolayı yüzlerinde gördüğüm sevinç herşeyi unutturuyordu…ama ne zaman bi huzur evi ! görsem hep soğuk buz gibi gelir bana o beton yığınları…aradan uzun yıllar geçti şimdiler de pek gittiğim yok ama bu yazıyı okuyunca sanki oradakilere vefasızlık yapmışım gibi hissettim:( inş. en kısa zamanda tekrar bu ziyaretlere devam etmeye başlamak istiyorum..bana unuttuğum birilerini tekrar hatırlamama sebep olduğun için Allah razı olsun..

  34. procrastinate22 Says:

    Çok ama çok güzel bir yazı. Bizim anne babamız da yanımızda vefat etti. Allah kimseyi kendisinden başkasına muhtaç etmesin, dediğiniz gibi, anne babalar o el kadar bebekleri nasıl da büyütürler, ama bu tarz kişiler sanki yeryüzüne 20 yaşında gelmiş gibi unutuyorlar o günlerini… Allah ana babası hayatta olanlara idrak nasip etsin inşallah, kadir kıymetlerini bildirsin, giden geri gelmiyor, eğer ikisi veya biri yanınızdaysa gidin şansınız varken öpün ellerini, uzaktalarsa seslerini duyun, hallerini sorun, unutmayın bu şansı kalmayanlar da var…

    • Toprak Says:

      Rabbim merhametiyle muamele etsin kardeşim, geri de kalanlara hayırlı ömürler versin ki, Onların kesilmeyen sadakaları olun inşaAllah …

      • Procrastinate222 Says:

        Allah razı olsun canım, amin. Nasılsın kardeşim, afiyettesin inşallah?
        Onlar olmadan bütün sevinçler buruk yaşanıyor. Hele şu anneler günü reklamları son günlerde çok sinirimi bozdu. Her şey tüketim olmuş, oh ne ala! Kadrini kıymetini bilme, sesini yükselt, kalbini kır sonra aaaa anneler günü diye hediye al. Aferin diyorum, her şeyi maddeleştirdiler. Bir tatlı söz dünyalara bedel, bir el öpme gönül alma en güzel hatırayken bu durumlara geldik maalesef.

  35. Nagehan Says:

    Çok dokunaklı , Allah hiç kimseyi merhametsiz ellere bırakmasın

  36. ilknur.01 Says:

    Allah razı olsun. bir ömür anneler günü yazınızı okudum.
    ama buna fırsatım olmamıştı.daha geçenlerde kaybettiğimiz komşu ninemin evlatlerı da onlara
    bakmayı zorsunmuşlar.(anne-babaları) ikisi birden evimizde fazla yer kaplıyor ikisine bakamak demişler.
    ben yeni duydum çok üzüldüm.
    inanırmısınız, rabbim kimseye muhtaç etmeden 5-6 gün içinde yanına aldı.
    buna benzer bir kaç tane daha yaşlılarımız var etrafta aynı muameleyi gören,
    bu yazınızıda ağlayarak okuduktan sonra bu haftaki sohbet kanusunu değiştirdim.sadece
    bu konuyu okuyacağım.inş
    kalpleri dünya malına meyil etmiş,annesinin ona verdiği emekleri unutup
    ”malını kim yiyorsa o baksın”
    düşüncesinde olan evlatların belki balbini yumşatır. niyetiyle…..
    Allah’a emenet olun .

  37. KübraNur Says:

    Çok doğru ve dokunaklı ..

  38. emine Says:

    okuyanı ağlatıyor

  39. funya Says:

    Bu yazıyı sayfamda yayınladım isminiz ile hakkınızı helal edin
    Rabbim hepimize hayırlı evlar olmayı nasip etsin

  40. Öznur Says:

    bu arada kullanıcı adım yanlışlıkla böyle oldu taklit falan değil yanlı anlam adım öznur ingilizce öğretmeniyim….

  41. Öznur Says:

    cahide abla yazın çok güzell yine döktürmüssün …insallah allh bizi iyi evlatlardan eylesin…rabbimm merhamet versin

  42. özlem sarıkaya Says:

    bızde huzur evınde çslışiyoruz ıkı kardes ama asla ve asla anne ve babamızı oraya bırakmayız o huzursuz odalara dusurmesın evlatları gelmeyen anne babaların nasıl yollarını gozledıklerini çok iyi biliyoruz insanın içini acıtıyor biz evlatlarının yerini tutamasakda elimizden gelen şevkati esirgemiyoruz kotu bir yer değil ama rabbim kiseleride düşürmesi amin

  43. es.ak. Says:

    emeğine sağlık.. gözlerim yaşla okudum zaman geçtikçe böyle çocuklar artıyor gelinler her şeyi baştan kesiyor damatlar zaten dünden hazır veya zamanla alışıyor.. nasıl bir zamandır daha günler gelecek bilinmez inşallah bizler hayırlı evlatlar hayırlı gelinler oluruz çocuklarımız, torunlarımız da bizden gördüklerini uygularlar.. Rabbime duam çok yaşlanmadan, ele ayağa düşmeden, imanla hayırlı güzel bir zamanda alsın canımı…

  44. EMİNE Says:

    bunu marıfet olsun dıye söylemıyorum ınan abla aglamaktan okuyamadım ,kalbimi parçaladı sankı anamın ayagını öpesim geldi …Elhamdülillah bız hala vıcdanı merhametı olan ınsanlarız kaybetmedık sukurler olsun insanlık göstergemızı !!ben bır ınsanın vıcdan ve ımandan olustugunu dusunurum hep..
    o güzel yüreğinize sağlık sıhhat dilerim …

  45. BERNA ERDEM Says:

    BU KADAR GÜZEL ANLATILIRMI YAAA…. ÇOK DUYGULANDIM..HAYIRLI EVLAT OLMAMIZ DİLEĞİYLE….

  46. züleyha Says:

    Babamı hiç sevmezdim annemı dövdüğü için ben köyde büyüdüm okula gıderken kımsenın hazır çantası yoktu benım vardı herkes naylon çizme gıyerdı tek renk mavı yada yeşil benımse içi yünlü pembe en ıysınden kımsenın semsıyesı yoktu benım vardı babam bana köyun dikenlerinden çabuk patladığı halde her zaman top alırdı annemin bir sandığı vardı benım yegane hazinem içinde çikolatalarım kuru üzümlerim halka bisküvilerim kımseye açılmazdı benden başka zayıfca bir çocuktum .
    15 yaşına geldım her zaman annem derdım 20 geldım annem derdim 23 geldım evlendım babam dedım evlenırken elını öpmek istediğin insandır 26 altımdayım babam annem dıyorum hersey unutuluyor ama yapılanlar unutulmuyor ıyılerı kötulerı ve evlat yetiştirmenın ne zor oldugunu anladım eskıden anneme bırsey olsa ben ne yaparım der aglardım sımdı ıse bızım acımızı ona gösterme Rabbim diyorum ecelden değilde kahırdan ölmek daha zordur insana bunu evladı olan bılırmıs.
    Bir gün rüyamda babamı limon satarken gördüm o heybetli adam yardıma muhtaç biçare kötü sabah kalktım rüyaymış dedım ıyıkı babam yaşıyor ıyıkı hayatta onada bısey olsa dayanamam birseyler eksık bılıyorum babamın anneme gösteremedıgı sevgı ama olsun o benım babam …….

  47. züleyha Says:

    Annem hep bize hasret yaşadı kendısının degerını bilmeyen gözü dışarda olan haram rızık kazanmayı adet edinmiş annemi döven babamla birlıkte yaşıyor bir defasında hiç unutmuyorum annemı tavayla dövmüştü tavanın her yanı yamulmustu ve annemdır kı alnı secdeden kalkmaz kımsenın dedıkodusunu yapmaz boş zamanın yoktur kuran okur böyle bırıdir. abımlerle babam anlasamıyor dıye abım gelın dahı demıyor ve ben ALLAH razı olsun eşımden her zaman dıle getırır basımın ustunde yerlerı var dıye ama babam enıstenın evı der gelmez. bılıyormusunuz beş aylık oldu bebegım ve ne hamılelıgımı ne doğumumu göremedı gelemedı annem torunlarına hasret ama onlarda yaslanacak sonları ne olur bılmıyorum. Ama hep dua edıyorum benım yanımda yasamayı nasıp etsın dıye elınıze sağlık ……

    • Cahide Says:

      Çok içli bir hikaye Züleyha. İnan içime oturdu 😦

    • hülyamız=) Says:

      züleyha kardeşim çok dokunaklı bir hikayen var. ama babana karşı nefret duymadan yinede sevmen en güzel şey. herşeyin bilincinde olmak ne güzel.
      burada herkesin ayrı bir hikayesi var. ve ben onları okudukça çok şey öğreniyorum. Allah hepinizden Razı olsun.

    • Mehtapabla Says:

      Züleyha kardesim annen gelemiyorsa sen bebegini alip anneni ziyarete gitsen daha iyi olmazmi Hadi bizler yurtdisindayiz benim rahmetli annecigimde torunlarini hemen göremedi ilk cocugumu gördügünde oglum iki yasinda idi, saniyorum sen Türkiye de yasiyorsun sana tavsiyem en yakin zamanda annenin ziyaretine gitmendir.

  48. nurten Says:

    cahide hanım yüreğinize sağlık çok duygulandım bu satırları okurken rabbim inşallah analarımıza babalarımıza hayırlı evlatlar olmayı nasip etsin bir günde inşallah yetimhanedeki çocukları yazmanızı isterim onların duygularını hislerini ellerinize sağlık

  49. Anonim Says:

    ALLAH KORKUSUNU ve her ne olursa olsun sevgiyi eksik etmesin..RABBİMM

  50. kınalıkız Says:

    Kaleminizin kuvvetini kendi kalemime benzetiyorum.Sanki bu yazıları ben yazmışım gibi geliyor.Sadece sizin kadar cesaretli değilim ortaya çıkarma konusunda….Defterlere yazıp saklıyorum dolaplarda…Çok içten olmuş yazınız.insanlar maalesef anaya ataya bakmayı unutmuş,evliliği unutmuş,çocuk bakmayı yetiştirmeyi unutmuş.Ne oldu bize böyle olduk?Aman evlenip ne olacak bekarlığın tadını çıkar,gez dolaş beğenmezsen ayrılır kafana göre bulursun! Ayyyy ben 4*4 lük birini arıyorum daha karşıma çıkmadı! Çocuk yapma hele dursun(bu bence şirk koşmadır sanki kendisi yapıyor haşa) 4 yıl falan geçsin düşünürsün ya ayrılırsanız ?Erkek kadın ellerinde ya da kucaklarında kedi ,köpek çocuğu gibi gezdiriyor.Oğlum,kızım dedikleri zaman bir tane çarpasım geliyo inanın.Ana babayı atarlar huzur evlerine!!! Yara çok büyük vesselam.Yine çok sinirlendim!!!!

  51. sümeyye Says:

    Allahın rahmet ve merhameti üzerinize olsun.. Yazınızı ağlayarak okudum.Tekrar tekrar okudum ve biricik anneme de okudum.o da çok etkilendi.bu kadar üzülme kapat dedi yüreği dayanmadı ağlamama.yok anne dedim bunda bişe yok yaşlılığmız için her zaman dua etmeliyiz dedim. ALLAHIM BİZLERİ SÜKREDEN KUL EFENDİMİZE LAYIK ÜMMET VE ANNENE BABAMIZA HAYIRLI EVLAT EYLESİN.. DUA İLE ..


"...Güzel bir söz, kökü sağlam, dalları göğe yükselen bir ağaç gibidir.(İbrahim suresi:24)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: