Onu en çok uyuyunca seviyorsun

En çok uyuyunca seviyorsun onu…
Sessizliğini sakinliğini,yaramazlık yapamayışını,sana karşı gelemeyişini, ağlayıp sızlanamayışını seviyorsun…

Gün içinde çok kez bağırıyor, kızıyor,görmezden geliyorsun onu. Sözlerine aldırmıyor, şakalarına gülmüyor,çok kereler gülümsemelerine karşılık vermiyorsun…

Asık bir suratla karnını doyuruyor,hızlı hareketlerle çekiştirerek üstünü çıkarıp giydiriyorsun.
Asla hata kabul etmiyorsun. Sıkça eleştiriyor, mütemadiyen konuşuyor, güya öğüt veriyorsun.
Ard arda sıraladığın yığınla sözü hemen anlasın, unutmasın istiyorsun.
Belki elinle değil ama, dilinle bakışlarınla,sözlerinle dövüyor, eziyet ediyorsun…

Gün boyu çekişmeler, mücadeleler.Yapma,etme,bırak,dokunma, dağıtma’lar…
Hiçbir yer bozulmasın, kirlenmesin, çekmeceler hep düzenli kalsın, yerler daima temiz olsun istiyorsun.

Tezgahın üzerinde bir boya kalemine, mutfak masasının üzerinde bir çift küçük ve kirli çoraba tahammülün yok senin. Duvara  çizilmiş masum bir resim,pencerede,sehpada el izlerine, saklanmış çikolatayı ararken kırdığı tabağa tahammülün yok…

Bir gün temiz,düzenli ama yalnız bir eve sahip olacağını unutuyor, onun büyürken  ellerinden nasıl kayıp gittiğini farketmiyorsun…

Yatma vaktine kadar harp ediyorsun onunla. En son başından gitsin, uğraştırmadan uyusun istiyorsun.

Uyuyor ya en nihayet… İşte o zaman bir sızı düşüyor,bütün bir günün  pişmanlığı oturuyor içine. “Yapmasaydım,etmeseydim,kızıp bağırmasaydım,eyvah! ne çok kırdım kalbini”… Gidip başını okşuyor, yanağına bir öpücük konduruyorsun…

Nasılda masum şimdi,nasılda tatlı…”Yarın” diyorsun,”yarın başka olacak.daha çok ilgileneceğim, daha çok oynayacağım onunla.”  “Gözlerinin içine bakarak,gülümseyerek konuşacağım” tıpkı psikoloji kitaplarında anlatıldığı gibi davranacağım…

Sabah oluyor nihayet.Her zamanki gibi erken kalkıyor.Geceden kalan vicdan azabı sabaha sirayet ediyor.Tüm planladıklarını uygulama yolunda hareket ediyorsun.Ama bu en çok iki saat sürüyor.Yine unutuyor aynılaşıyorsun…

Farkettin mi sen onu en çok uyuyunca seviyorsun…

CAHİDE SULTAN

75 Yanıt to “Onu en çok uyuyunca seviyorsun”

  1. serap Says:

    selam ben serap allaha şükür kocamla aram iyi

  2. gönül Says:

    kesınlıkle ablacım calısan bır anneyım ben elımden geldıgınce ılgılenmeye calısyorum ablacım.ama ısten okadar kafamız sıısyorkı bazen tahmul edemıyoruz cocuk bızden ılgı ıstıyor ama okadar hayata ıse dertlere kendımıız kaptırmısız kı cocugumuxuda unutur olduk..rabbım hayırlı cocuklar yetıstırmeyı nasıp etsınn hepımıze

  3. Safiye Says:

    çok güzeldi gerçekten..Allah razı olsun..

  4. tuba Says:

    Çok doğru cahide abla bende her seferindebir daha kızmıycam bağırmıycam desemde, olmuyor kızım uyuyunca vicdan azabım başlıyor.çok bağırıyorum sürekli sinirliyim kızıma karşı rabbim bana o kadar güzel bir evlat vermişki öyle akıllı uyumluki farkındayım ama diyorum ben kızıma layık bir anne değilim,o beni haketmedi diyorum çok üzülüyorum ama sabah uyanınca yine aynıyım mesela kazağının kolunu ıslatıyor bağırıyorum,çizgi film aç diyor sinirleniyorum yani herşeyine sinirleniyorum , ne yapayım cahide abla lütfen destek ol bana

    • Zeynep Says:

      Bu yaştaki çocukları kendimize çekmeliyiz siz ise tam tersi kendinizden uzaklaşıyoruz.
      Biraz daha büyüdüğünde sizin ona çok gördüğünüz huzuru başkalarında arayacaktır.
      Bu varsayım sizi ürkütmüyor mu??
      Kazak ıslansa ne olur??
      Bişey istese ne olur?? Niye bu kadar eriniyorsunuz??
      Başka kimden isteyecekti peki siz söyleyin..
      Başka annesi mi var tabiki sizden isteyecek.
      Ama emin olun ki siz böyle devam ettikçe o ileriki yaşlarda derdine derman birilerinin peşine takılacaktır.
      O zamanda kızım aksi söz dinlemiyor diye yakınırsınız.
      Bende size geçmiş olsun zamanında aynaya baksaydınız derim..

      • Tuğba Says:

        Eleltirmek, suçlamak, seennn diye işaret parmağıyla azarlamak ne kolay zeynep hanım… Adaşım hatasının farkında.. Eleştirilmek, suçlanmak için değil yardım almak için yazmış…

        • ayşe Says:

          İlk çocukta ben de çocuğuna biraz sert davranan birini görünce eleştirel davranıyordum ama,Allah 6 yıl içinde çocuk sayısını üçe çıkartınca,herkesin tahamül düzeyinin farklı olabileceğini,annenin robot olmadığını,her saniye aynı ruh halinde olamayacağını,zaten yorgun ve sinirliyken dışardan verilen akılların insanın sinirini daha çok bozacağını (Allahın sopası yok yöntemiyle) anladım.Büyük konuşmamalı,şartlar öyle bir hale gelir ki beğenmediğinin beterini yapar hale gelebilir insan.Çok şükür gene de idare ediyorum ama insanı bir saniye boş bırakmadan 3 tane çocuğun üst üste sürekli ihtiyaçlarını görüp,isteklerini karşılamaya,çocukların kavgaları,bitmeyen çığlıklarını dinlemeye,bütün evin işini yetiştirmeye,ne ruhen ne bedenen yetişilmiyor.Bir de aman ağlamasın,aman psikolojisi bozulmasın diye en çok dikkat edilen ilk çocuk varya…en mızmız-en sorunlu-en çok ağlayan-en şımarık O oldu.İki numara ağladığında arada kaynadı,daha kolay sakinleşen,daha çok söz dinleyen bir çocuk.Üç numara henüz bebek..zavallı ablalarından kendisine sıra gelmesini bekliyor.Şİmdi ben bu çocuk psikolojisi diye hamileyken hatmettiğim kitapların yazarlarına,ilk çocuğu gördükçe küfrü basıyorum.

  5. lale Says:

    Uzun zamandır takip ediyorum sitenizi. bu yazı da kendimi buldum malesef. ”Yarın” diyorum, ”yarın başka olacak.daha çok ilgileneceğim, daha çok oynayacağım onlarla.” “Gözlerinin içine bakarak,gülümseyerek konuşacağım” tıpkı psikoloji kitaplarında anlatıldığı gibi davranacağım…
    Ama olmuyor. 3 erkek çocuk çok zor abla. Allah yardımcım olsun:(

  6. ayşe Says:

    bazen bağırıp kızsamda çok şükür bukadar kötü bir anne değilim evde yazılmayan duvar kalmadı boyadım gitti halılar koltuklar leke oldu sildim temizlendi yeri geldi kızımla saklmbaç oynadık top oynadık yeri geldi sinirlendim kızdım sonra bir gün kardeşi olsun dedik hamilelik zor geçti kızımı kucağıma alamadım sırtımda tşıyamadım oynayamadım ben bunları yapamadıkça kızım hırçın inat bir kız oldu nihayet doğum vaktı geldi kardeşiyle eve geldik kapıdan içeri girince kızıma baktım okadar büyümüştü ki hiç fark etmemişim boyu uzamış kilo almış sanki benim yanımda değildi sanki 9 ay onu hiç görmemişim gibi geldi.şimdi kızım okulda beni cezalandırırcasına bana yapmadığını bırakmıyor yorgunluktan olsa gerek çok inat olduğu için kızıyorum eskisi kadar sakin değilim ama yinede değerini biliyorum uyurken değil uyanıkken seviyorum sevdiğimi söylüyorum herks diyor çok sabırlısın çok şımartıyorsun olsun şımarsın bidaha nezama çocuk olacak rabbim daha iyi bir anne olmayı nasip etsin bana ve herkese….

  7. Ferdelka Says:

    Benimde 7.5 aylık ikizlerim şu an mışıl mışıl uyuyorlar. Aynı anda uyudukları nadir zamanlardan biri. Ve nerdeyse onlar uyuyalı 1 saat olacak yapayalnız ve mutsuz hissediyorum kendimi. Uyusalar da şu işimi yapsam diyen ben değilmişim gibi sessizce izliyorum nefes alıp verişlerini. Ve Özlüyorum 11 yıl sonra anneliği bana tattıran ikizlerimi yanlarındayken bile.
    Onları bize emanet eden Rabb’ime hamdolsun binlerce kez.

  8. Aisha Says:

    Shu an yavrum yataginda uyuyor ve ben onu dahada ozledim.annelik Allahin biz kadinlara verdiyi en buyuk odul.ama malesef cogu kadin bunun farkinda bile degil.okuduklarim bana yavrumu ilk kucagima alishimi,onu koklayisimi,shishkin olan suratini ilk aglamasini,ilk gulmesini,shimdiyse bazen anne,bazen mama,bazende aja(yavrumun agzindan benim adim) demesini shoyle film gibi aklimdan gecirdi.bunlarin yani sira bir olayida hatirlatdi.benim oglum 17aylik ve tam 10ay gece saat 1de uyanip sabah 8de uyudu.ve ben 10ay onunla geceler hic uyumadim.gece uyuyamamam,sabahlarida 4saat uyumam sinirlerimi bozmushtu,hizla kilo aliyordum,bas agrilarim hic dinmiyordu.ama bir kez bile gece uyumadigi icin ogluma kizmadim.ogluma kizarim elbetde ama dozunda ve bos sheyler icin deyil.onun buyumesinde temel olacak bir shey icin kizarim.kizginligimda onun aja demesiyle 3saniye sonra son bulur.ben mukemmel anneyim asla diyemem haddim deyil,ben oglunu buyuten deyil ogluyla buyuyen bir anneyim.oglum dogdugu gunden oglum icin ALLAH’tan bunlari diliyorum.Allahim oglumu dogru yoldan shashdirma kendini toparlayip fikirleri oturana kadar kotu emelli insanlari onun karsisina cikarma,Allahim oglum saglikli buyusun,saglikli yasasin,amin.annelerden de tek ricam onlari doveceyinizin yerine onlar icin dualar edin.Allahim her kesin,icindede benim yavrumu butun kotuluklerden korusun.amin.Cahide ablacim yazin icin sana defalarca tesekkur ederim.bu yazini okudum yine cok guzel bir gece gecirdim.Allah senden razi olsun.

  9. nur, Says:

    cok güzel yazılar Allah razı olsun bizlerle paylaşdığınız için

  10. nurhan Says:

    çok güzelmiş gerçekten,savunmasız yavrucuklara anneleri kötü davranırsa başkaları neler yapmaz 😦

    • gönül Says:

      kesınlıkle katılıyorum nıce anneler varr .ben bızzat kendım yasadım ınsanalr cok acımasız ..

  11. SelmaKerem.Adana Says:

    ‘Anneciğim, lütfen vurma’ diyen incecik bir ses…

    Yalvararak bakıyor sesin sahibi… Duvarın köşesine sinmiş. Gözlerinden inci gibi taneler süzülüyor. Elleri yüzünde, ayaklarını karnına doğru çekmiş. Sanki minik bir tespih böceği! Bir yandan, elleriyle yüzünü korumaya çalışıyor. Bir yandan da; ‘Vurma, çok acıyor anne, söz, söz bir daha yapmayacağım anne’ diyor o incecik sesin sahibi.

    o –
    Şimdi sana, adresi yüreğin olan bir mektup yazsam da, anlatamadıklarımı anlatsam, dilimin ucuna gelip de, bir türlü söyleyemediklerimi söylesem okur musun acaba?

    Ben kim miyim?

    Hani her sabah gün doğarken, dünyanın en güzel sesiyle söylediğin ‘Nar tanesi, nur tanesi, annesinin bir tanesi’ var yaaaa!

    İşte ben o nur tanesi, yani ‘nur’dan bir buğday tanesi.

    ‘Şu an yeraltındayım, burası kapkaranlık ve çok soğuk.

    Korkuyorum, yapayalnızım’ derken, uzaklardan gelen O sesle huzur buluyorum. “Sakın ola korkmayasın. Endişeye mahal yok. Sana bir anne vereceğim. Güven ona. Yağmurun da, güneşin de rüzgarın da o olacak. Bakışlarıyla aydınlatacak yer altını ve ısıtacak içini” diyor o ses…

    O zaman, haydi, elimden tut annem!

    Bir gün gelecek ki, toprağı delip şahlanacağım yeryüzünde. Yükseleceğim arşa kadar. Ilık ılık esen rüzgarla, raks edecek filizlerim. Başaklar vereceğim. Ve başaklarımdaki onlarca buğday tanesiyle döneceğim yine sana

    Kabuğumu çatlatmak, sonra da filiz vermek istiyorum. İncitme annem! Kırma ne olur boy vermeye çalışan filizlerimi.

    Yağmura ihtiyacım var… Susadım annem. Kurak ve çorak toprağımı bereketlendirdiğin; döven değil, okşayan ellerine ihtiyacım var annem

    Hay Allah! Şimdi de üşüdüm. Elim ayağım buz gibi. Kaskatı kesildim. Güneşe ihtiyacım var, sarılır mısın? Yumuşacık sözlerinle ve gülen gözlerinle ısıtır mısın? Sadece vücudumu değil, yüreğimi, düşlerimi de ısıt, emi annem!

    Tüh, baksana, rüzgar fırtınaya çevirdi. Lütfen, sımsıkı tut beni, ama ne olur acıtma canımı annem

    Zora talibim. Büyüyünce ‘nimet’ olmak istediğimi biliyorsun. Bir süre sonra başaklar vereceğim. Başaklarımda bir sürü buğday tanesi olacak. Tek isteğim var senden. Beni yem olmak üzere ahıra değil öğütülmek üzere fırına götür. Götür de, sen gerisini merak etme.

    Son olarak;

    Bilmediğimi sanma sakın ha, derdin çoook. Farkındayım lakin, yapacak bir şeyim yok.

    Sırtına yüklenirsin dert çuvallarını, taşırsın tonlarca yükü. Omuzların çöker, bükülür belin amma, durursun dimdik ayakta. Kan ağlasa da için, yine de tebessüm eder o nurlu yüzün benim için,

    Biliyorum, biliyorum annem; ama sen de bilesin ki benim de ‘başka annem’ yok annem!

    o –
    Bu mektubu size ulaştıran postacı olarak ben de bir şey rica etsem sizden!

    Nur tanesinin doğduğu anı hatırlıyor musunuz? O mis gibi cennet kokan kokusunu, yumuşacık tenini, yumak yumak ellerini…

    Ne oldu, ne oldu da böyle oldu?

    Hepimiz insanız değil mi? Çeşitli nedenlerden ötürü hatalar yapan insanlar… Geriye dönüp bakınca ‘keşke’ deriz bazen… Bazen de bu hataları yapanın kendimiz olduğuna inanamayız. Üzülürüz, pişman oluruz da bazı kararlar alırız.

    Gelin bu gün bir karar alalım

    Daha önce el kaldırdıysak, önce evladımızdan sonra Mevla’mızdan özür dileyelim.

    Elimiz kalkınca önce o eli kalbimize koyalım. Sonra, yüreğimizin şifresini girelim. Yürek yolu açılınca da, hatırlayalım nurdan buğday tanesini ve söylediklerini…

    Gerisi size ait…

    • gönül Says:

      gozlerım dolarak okudum ben annesız buyudum nedemk oldugunu gayet ıyı bılırım ..yuvada yetısen bır anne olarak rabbım merhamet duyyguus versın ..anne demek hersey demektır

  12. VİLDAN Says:

    ANNELİK…..
    HERŞEYİYLE BİR BAŞKA.
    YAZI GERÇEKTEN DOĞRULARI ANLATMIŞ. HERKES İÇİN BİR CÜMLEDE OLSA VAR. KIZMASAKDA UYUYUNCA BİR SIZI DÜŞÜYOR İÇİMİZE…ANNELİK BU OLSA GEREK.HERŞEYE RAĞMEN HERGÜN DAHA FAZLA SEVMEK..
    BENİMDE 4,5 YAŞINDA BİR OĞLUM VAR.ONUN SEVGİSİ DÜNYALARA BEDEL.İYİKİ YAVRULARIMIZ VAR HAYATTA. ONLAR OLMASA SANIRIM ÇEKİLMEZ OLURDU HAYAT. RABBİM HERKESE ANNELİĞİ TATTIRSIN..
    ALLAH HİÇ BİR ANNEYİ YAVRUSUZ, HİÇ BİR YAVRUYU DA ANNESİZ BIRAKMASIN.

  13. Sevde Says:

    Benim bir kardeşim var en büyükleri benim evimizin düzgün olması için temizliyorum ama kardeşim dagıtıyo ben topluyorum bu beni üzüyo bıktım artık saten nişanlıyım evlencem busene

    • ayşen gonca Says:

      merhaba ben bugun internette gezinirken böyle bir paylaşım bölümü olduğunu öğrendim.
      sizin yorumunuza bende katılıyorum.Güzel allah’ım herkeze annelik duygusunu tattırsın.ben 12 yıllık evliyim .41 yaşımdayım.iki tane kız çocuğum var.8 ve 9 yaşlarındalar.her ikisinide çok titizlenerek büyüttüm.okulları dersleri yüzme antremanları derken herşeyimiz onlara endeskli yaşıyoruz.çocuktur tabi yaramazlıkları olmuyor değil.önemli olan hatalarını anlasınlar ve bir daha yapmasınlar.biz ailemizde her kararımızı ortaklaşa verir ve uygularız.ikiz gibi büyüttüğüm için temizlikleri ve terbiyeleri çok önemlidir.cocuklarımı hiç dövmedim.sadece uyarıp bir daha yapmamalarını tembihlerim.yapılan hatanın tekrarıda olursa oda cezaları vardır.onunda süresini belirli bir zaman aralığı içinde uygularız.1 veya 2 saat gibidir zaten cezanın ne zaman geleceğini bildikleri içinde kendileri odalarına giderler.çocukları birazda kural koyarak yetiştirmek gerektiğini düşünen vede uygulayanlardanım. mesela kızların yatağa yatış saatleri hafta içi saat 20 cuma ve cumartesi akşamları 21 dir.eve misafirde gelse arkadaşlarıda gelse hiç değişmez.okuldan gelince saat 16:30 ile 19 arası derslerini yaparlar ve yardımcı ablamız ödevlerini kontrol eder eğer sınavları varsa onları mutlaka çalıştırır bu kuralımızda değişmez.hafta sonları biraz daha rahat olurlar istekleri varsa onları bizimle paylaşır ve uygulamaya alırız.Pazar günleri ise zaten temizlik günümüzdür evde geçer. önce okul yüzme antremanına giderler sonrada hamama sokar uzun uzun yıkarım onları. bu kuralımızda hiç değişmez ve programımızı ona göre yaparız .Güzel Allah’ım herkezlerin yardımcısı olsun ve herkeze benim evlatlarım gibi güzel uslu anlayışlı evlatlar versin AMİN

  14. zehrasunay Says:

    😦

  15. selma Says:

    Bu yazdıkların altın değerinde ablacım..Haklsın kızımda bunları hiç yaşamamıştım ama oğlumda tahammülüm yok daha 2,5 yşında ama bazen kırılası ellerimle vuruveriyorum.O kadar kötüyümki şu an..Yıkansam,gözyaşlarımla günlerce yıkansam arınırmıyım acaba

  16. bizden Says:

    bu aralar uyku sorunumuz nedeniyle benzer durumlar yaşanıyor…Bir an önce geçip gitmesi dileğiyle…

  17. sinem şamlı Says:

    Ağladım ağladım ağlıyorum….

  18. Arzu Says:

    Selamlar…
    Yazılarınızı beğeniyorum. Ama bu yazı bana çok uzak. Yüreğimi acıtmadı. Varmı böyleleri diye kızdırdı aksine. Ben oğlum uyurken evin sessizliğini sevmiyorum. Onun evi keşfederken (ben yaramazlığı dünyayı keşif diye adlandırıyorum !!!) gözlerinin içinin güldüğünü, yemek yerken beğendiği her lokmayı alkışlamasını, yemekleri karıştırıp tanımak ve yemek için mücadele etmesini, yemek yaparken yanıbaşımda çekmeceleri karıştırmasını görmek istiyorum. İşte bu ve yazamadığım benzer sebeplerden ötürü geceleri çok rahat uyuyorum. Her çocuk bir kez yaşama hakkına sahip. Neden hepsinin yüreği şefkat dolu anneleri olmasın???

  19. Betül Says:

    Her gece yasadigim ruh hali..ancak bu kadar net ifade edilebilirdi,kaleminize kuvvet..

  20. medine abacı Says:

    şuan o kadar isterdim ki o dağınık heryer döküm saçım oyuncaklar yerlerde ama allah nasip etmedi işte bunu bana yaşasaydı 2 yaşında olacaktı şimdi yumuk yumuk elleri yerinde duramayan heryeri dağıtan ve daha neler …….. sabır ve dayanma gücü istiyorum allahtan sadece herşeye rağmen ahiretde beni beklediğini bimek o bana birazda olsa güç veriyo .şuan 4,5 aylık hamileyim dilerim yüce rabbimden o acıları bize bir daha yaşatmaz … herkesden dua bekliyorum

  21. ihtifa Says:

    Pek çok kişi gibi ben de tesadüfen sitenize ve yazdıklarınıza vâkıf oldum Cahide Hanım. Bütün yazılarınız vicdan sahibi olanları etkileyecek muhtevada ama hele ki bu beni tam yüreğimden vurdu çünkü daha 1 saat önce sahurda yazınızın başlığındaki cümleyi kimbilir kaçıncı kez aileme karşı kurdum: “onu en çok uyuyunca seviyorum herhalde, doğduğundan beri vaktimin yarısı onu uyutmaya çalışırken geçiyor”. Aslında burada anlatıldığı kadar depressif biri değilim, bebeğimle çok gülüp eğleniyoruz ama aşırı hareketli (belki de normali bu) ve dediğim gibi çok zor uyuyor. Ortalama 1 saat emzirilmeden uyumuyor. Zaten tabiat olarak çok çabuk sinirlenip hemen pişman olan biriydim, şu anda 14 aylık olan kızım doğmadan hemen önce herhalde artık değişirim diye umuyordum ama daha beter sabırsız oldum ve daha şimdiden onun da öyle olduğunu esefle görüyor ve çok üzülüyor, her gece kendime sözler verip ilk zorlukta içimden çıkan sinirli ifrite teslim oluyorum. Sonra Allah’ın bir sürü insanı evladı ile ne kadar zor imtihanlara tâbi tuttuğunu hatırlayıp ya da annem tarafından uyarılıp silkiniyor ve şükrediyorum, hakikaten ben bu nimete hiç de lâyık değilim ama yüce Rabbim ne kadar lütufkâr diye düşünüyorum. Ben ne ona, ne bu melek yavruya layık değilim ve Bangladeşten yazan zâtın anlattığı korkunç hikaye gibi bir şey başıma gelecek diye de ödüm patlıyor… Allah bütün ebeveynlere sabır, yavrulara da iyi baht nasip etsin şu kadir gecesi hürmetine…

  22. zafer erciyas Says:

    Merhaba hanımlar,
    Ben ailecek Bangladeşte yaşayan ve arasıra özlediğim anadolu lezzetlerini evimde denemek istediğimde bu siteye erişmiş bi
    risiyim. Yukarıdaki yazıyı cok beğenince şu tecrübemi sizlerle paylaşmak istedim. Amcaoğlu kuzenimin yavrusu 2,5 yaşında iken bilinmeyen bir sebeple sürekli uyumaya başladı. önce hastane sonra baş edemeyince evde 20 ay annesi bebek gibi baktı çocuğa burnundan girilen sondadan enjekte ettiği çorbalarla besledi. altını bezledi. çocuk yatakta uyuyarak büyüdü arasıra solunum cihazına bağlanacak kadar zorlandı. evin bir odası onun için yoğun bakım ünitesi idi. baba Ali Babacan ın koruması bir polis memuru idi. bu vesile sayın bakanın gittiği her ülkede elinde tahlillerle bir kurtuluş yolu aradı durdu çocuğuna. ve bulamadı, birgün Allah emanetini aldı. o gün bugündür çocuklarımı uyurken severken, hayırlısı ile uyansınlar diye dua ediyorum.

  23. yesimm Says:

    Sürekli meşguldüm o kadar sene
    Seninle doyasıya oynayamadım.
    Sen beni çağırdın gel oyna diye,
    Ben bir türlü zaman ayıramadım.

    Giydirdim, doyurdum, seni kolladım,
    Sadece bunları yeterli sandım,
    Bana oyuncağını getirdiğinde,
    Ben seni çoğu kez, başımdan savdım.

    Yatağa yatırır seni okşardım,
    Sen uyur uyumaz hemen çıkardım.
    Şimdi o günleri çok özlüyorum,
    Keşke bir dakika fazla kalsaydım.

    Hayat ne kadar kısa, yıllar ne çabuk,
    Ne zaman büyüdü bu küçük çocuk,
    ona dokunmak için uzandığımda,
    Ellerim boş kalır yüreğim buruk.

    Artık ne resimler, ne de oyunlar
    Ne “İyi geceler”, ne sarılmalar,
    Hepsi çok geride, ulaşmak zor,
    Yaşanmadı sanki o güzel yıllar.

    Artık hiç işim yok, yapayalnızım.
    Günlerim çok uzun üstelik bomboş
    Keşke istediklerini bir bir yapsaydım
    Küçük arzuların şimdi çok şirin, çok hoş.

    • Cahide Says:

      Çok severim bu şiiri. Hayatımızın bir bölümünde mutlaka pişmanlıklarımız oluyor. tamamen engellemek mümkün mü? sanmıyorum…

  24. ayşe Says:

    çok seviyorum evimde boyanmamış duvar kalmadı , her iş yapışımda gel bana yardım et diyorum oğlum küçük bir yardımcı bana . halılar koltuklar leke içinde kalıyor sessiz sakin yaramazlık üstüne yaramazlık yapıyor . yatıp kitap okuyoruz sabah kalkınca ilk işi ıslak mendille bisikletini silmek kaşık sapıyla tamir etmek oluyor. her gün yeni bir şey getiriyor annesine yeni bir mutluluk ondan gelen Allah tan dır. meleğim oğum kahkahalarla büyüyor. 🙂 amaa benn yaşlanıyorum evi toplamak saatler sürüyo duvarlarda sile sile boya kalmadı. yiterr yavv uyusunda bende dinleneyimm:)

  25. aysun Says:

    bu yazıyı okurken göz yaşlarımı tutamadım içimde bir vicdan azabı duydum yazınızı tesadüfen gördüğüme inanmıyorumm. çok teşekkürler

  26. ayşe Says:

    selamun aleyküm.yazınızdan çok etkilendim.yazınızı okurken kendi kendime dedimki sanki cahide abla beni tanıyor dedim.bende biraz asabi bir anneyim heralde.3 tane evladım var.hepside çok hareketli biri 15 biri 14 yaşında oglum var.kızımda 4 yaşındada kızım var.çok hareketli bir çocuk.uyuyunca kendime söz veriyorum tamam diyorum birdaha sinirlenmicem sabırlı oılucam diyorum bazen yanına yatıp ağlıyorum.pişman oluyorum.ama sabah olunca hareket başlıyınca iş değişiyor.aslında işlerimizde biraz esnek olsam diyorum yapamıyorum.ılerde pişman olucamı biliyorum ama olmuyor.dua ediyorum.inşşallah sabırlı eş sabırlı anne olmak için.Allaha emat olun.bu arada yeni tarifiniz harika gözüküyor.ellerinize sağlık.

  27. ayşe Says:

    Cahide hanım … inanın ne diyeceğimi bilemiyorum mükemmel bir insansınız tam, tam beni anlatmışsınız . bende aynı böyle bir anneyim maalesef. üç tane bir birinden güzel, sağlıklı, akıllı sevimli bebeklerim var.kendime çok kızıyorum neden diyorum ben böylebir anneyim inanın her akşam yatağa yatarken kendi kendime söz veriyorum birdaha yapmayacağıma ama sabah olunca herşey geri aynı oluyor . çok moralim bozuluyor aslında eşime ve yavrularıma hayatı zindan ediyorum biliyorum ve farkındayım. galiba birtaraftan da küçük yaşta evlenip anne olmak beni çok fazla yıprattı. Tabi eşiminde polis olması . neyse ailemi eşimi çok seviyorum. allaha emanet olun Cahide hanım…Ayşe

  28. havva Says:

    kesinlikle çok güzel bir yazı olmuş bundan daha iyi anlatılamazdı heralde bir annenin hissettikleri.Bende 2 ay önce başladım çalışmaya ve kızım henüz 10 aylık bizden daha çok ilgi bekler oldu ama biz ev iş koşuşturmasından ona vakit ayıramaz olduk.Dediğiniz gibi evimiz bomboş olduktan sonra temiz olmuş düzenli olmuş pekte önemi yok aslında.Bizim için önemli olanları ikinci ,hatta üçüncü plana attığımızı şimdi bir kez daha anladım inşallah bundan sonra herşey daha güzel olur, kızıma daha çok vakit ayırıp onunla daha çok ilgileneceğim çünkü onlar bize Rabbimin emaneti…

  29. melike Says:

    ellerine emeklerine saglik abla dört dörtlük bir yazi 3 cocum var Allah bagislarsa inanin bütün gün temizlik yapacam diye canim cikiyor yinede olmuyor k.fasulye veriyorum onunla harfler isimler evler yapiyoruz okuldayken herkes bilir tabaginn icine pamuk koyardik icinede nohut mercimek falan ekerdik aynisini simdi ben cocuklarima yaptiriyorum bu buz gibi havada fasulyler nerdeyse yarim metreyi gecti okadar mutlu oluyorlarki kisacasi evim temiz kalacak diye ben cocuklarima kizmam azarlamam bana gelen evimin temizlii icin gelmesin :)) onlar bize Rabbimizin birer emanetidir kalin saglicakla

  30. SETENAY Says:

    Ben insanlarla uyumu pek yakalayamıyorum daha doğrusu fazla kaynaşamıyorum yapmacıkta hareket etmek içimden gelmiyor kendi halimde olayım istiyorum hep.Çevremdeki insanların lakayıt konuşmalarına , karşısındakilere söz hakkı vermeden sürekli konuşup sen birşey söylediğinde ise dinlemeyip sözünü kesmelerine veya lafı ağzına sokmalarına vs.(vesaireler o kdar çok ki) tahammül edemiyorum o yüzden kendi kabuğuma çekildim. Keşke senin gibi bir arkadaşım olsa canım benim ve
    farkında olmadan yalnızlığımın sebebini buldum senin gibi birinin çevremde olmaması .

  31. Zehra Says:

    Allahin selami uzerinize olsun.benimde 15 aylik dunyalar tatlisi bir oglum var ve ben onu çok seviyorum ama onu nasil yetistirecegimi nasil egitecegimi davranislarina nasil karsilik verecegimi bilmiyorum.lutfen bana yardimci olacak bilgileriniz veya tavsiye edecek bir kitabiniz varsa soyleyin.ALLAH hepinizden razi olsun……

    • Cahide Says:

      Adem Güneşin kitaplarını okuyabilirsiniz. Sait çamlıca’nın kitapları da güzeldir. Lütfen biraz sabır göster kardeşim. Bu günler çok çabuk geçiyor. Allah’a emanet ol

  32. melike Says:

    yazınız beni ağlattı cahide hanım dört tane çocuğum var bu bahsettiklerinizi zaman zaman bende yapmışımdır.ama artık o kadar az şeye kızıyorum ki ..dağınıklık döküntü kırıntı karıştırılan çekmeceler oyuncaklar her gün yıkanılan çişli kakalı çamaşırlar hepsine tahammüllüyüm çok şükür ama bazen hayat okadar bunaltıyor ki bi kadının da manen çok şeye ihtiyacı oluyor eşlere çok görev düşüyor malesef bizm toplumumuzda kocalar dinden diyanetten haberide olsa üzerlerine düşenden habersizler yada işlerine gelmiyor.ve eninde sonunda kadının hep sukunetli merhametli güçlü çalışkan akıllı vb. olması gerekiyor.bir yandan çocukların manevi ihtiyaçlarını ve yemek içmek temizlik bakım gibi maddi ihtiyaçlarını düşünürken eşler en küçük çocuğunuz oluveriyor.çok zor!ammaa zor da olsa gerçekten inanarak sabrederek üstesinden gelinmeyecek hiç bir şey yok

  33. Meine Tortenwelt Says:

    Cok dogru gercekten, onsan sabahtan aksama kadarsabretmeye calisiyor uyuyuncada bir dahaki gunu daha sakin daha guzel gecirme planlari yapiyor ama olmuyor… aslinda bununda mumkunati vardir ama biz beceremiyoruz belkide bilemiyorum…
    Hayirli cumalar…iyi aksamlar….

  34. Kardelen... Says:

    harika bir yazı okurken çok duyğulandnım benimde 3 yaşında yaramaz afacan bir kızım var ama ona ölürüm ben herşeyden çok severim yaşama kaynağım diyebilirom evet yazınıza katılıyorum en çok da uyurken vicdan yapıyorum işlerimin planlı ve saatinde gitmesini sağlamaya çalşııyorum yoksa yetiştiremiyorum sınavlark ev işleri derken kızımla ilgilenemediğimi düşünoyur az kaldı diyorumbikaç ay sonra bitecek diyorum ama hep sınav hep sınav derken kızım elimden kayıp gidiyor bu yazı bana tokat gibi geldi şöyle bir silkelendim ve kendime geldim teşekkürler yazınız için her yaramazlığında bu yazınızı gözümün önüne getircem teksorunum hemen parlayabilmem kızdıktan sonrada da ona kızdığım için hüngür hüngür ağlamam ):

  35. Tarik İnan Says:

    Demek ki bu durumda anne için en sevimli çocuk uyuyan ama sonsuza kadar uyumayan çocuk oluyor!
    Ya o uyuyan çocuk, sonsuza kadar uyuduysa?!

  36. nalan Says:

    hayırlı akşamlar cahide hanımcım yayınladığınız yazyı çok beğendim insan kendini buluyor bazı yerlerinde allah bağışlarsa 18 yaşında kızm 9 yaşında oğlum var kızımı büyütürken daha cahildim bazen benimde yatarken içimi burkan şeyler oldu oğlumu büyütürken çok daha dikkatli ve esnektim yaptığı bütün yaramazlıklara karşı. Hatta çok hoşuma gidiyordu ayrıca oğlum şimdi dokuz buçuk yaşında ve dokuz yaşın verdiği bütün yaramazlıkları üzerinde barındırıyor.bana oğlum bebekken otobüste yolculuk yapıyordum bir hanım bana çok sev dedi okula başladıktan sonra üniversite hayatı falan ellerinden kayıp gidiyor gerçektende öyle kızım büyüdü gitti onunla oynadığım evcilik oyunları şimdi bir hayal gibi lütfen çok sevelim

  37. fragile Says:

    cahide abla hüzünlendim simdi iki yasındaki böyle cok yaramaz ve gercekten birgün evlenenip gidecek ve yalnız kalacagız.

  38. özlem Says:

    Keşke hepimiz içimizdeki şeytanı müslümanlaştırabilsek….

  39. Anonim Says:

    bilgisayarla vakit geçirmeyi pek sevmesem de arada bir güzel sitene girip tariflerinden faydalanıyorum.Allah razı olsun .Güzel konularda yazıyorsun,paylaşıyorsun kardeşim .Benim de 3 kızım var.Çok zorlandığım,bunaldığım zamanlar oluyor.Ama onların bana Allahımın 3 güzel hediyesi ve emaneti olduğunu düşününce olumsuz hiçbir davranışta bulunamıyorum..bütün mümin kardeşlerimin de GÜZEL BAKAN GÜZEL GÖRÜR,GÜZEL GÖREN GÜZEL DÜŞÜNÜR,GÜZEL DÜŞÜNEN HAYATINDAN LEZZET ALIR..Hadis i şerifini kendilerine hayat düsturu edinmelerini tavsiye ve dua ederim…

  40. sibel Says:

    çok haklısınız dünya telaşına dalıp ne kadar şeyden yoksun kalıyoruz

  41. bersu Says:

    ne kadar guzel yazmışsın şuan aglayarak okudum aynı dedıgın gıbı yaşam mücadelesı başka başka sorunlar dertler okadar sarmışki etrafımızı bebegimize bıle sevgı ve tahammül gösterecek sabrımız kalmamış oluyor en cok sevdıgı halı aynı sesınde dedıgı gıbı uyurkenkı halı evı dagıtmasına kırıp dokmesıne alısıp hosgöru gostersekte bır noktada hayata karşı tukenmısliğimiz annelıkten cıkarıp bızı bekçi halıne getırıyor bu yazın okadar içime dokunduki anlatamam:((( suan baska dertler yuzunden canım okadar sıkkınki tabı bunun acısı oğluma yansıyor kendımden utandım okurken bu yazını hiç ama hiç unutmayacam bılg kayıt ettım her kızdıgımda bunu gelıp okuyup kendımı yenıden anne oldugumu hatırlayacam saol canım

  42. 61eminem Says:

    Selam, Cahide Hanim,
    Tamda beni anlatmissiniz yazinizda.Cocukken annemin bizi yetistirilis tarzinda hep hatalar bulan ben buyuyunce, anne olunca asla bu sekidle davranmam dedigim bir cok seyi ogluma yapiyor buldum kendimi.Bazi yorumcularin dedigi gibi su siralar ADEM GUNES’ in yazilarini arsivlerden bulup dinliyorum, kendimi duzeltmeye karar verdim. Herkesede tavsiye ediyorum.Hep dillendirdigim biseydi bu bahsettiginiz konus, oglum icin.” Onu en cok uyurken birde gulerken seviyorum” diye. Allah bize emanet olarak verdigi melekleri tam anlamiyla yetistirme, saglikli bir beyinle, yaradilisinin sirrina ererek yetistrmeyi nasip etsin ins. tum inanan kardeslerimizin evlatlarini. Bizleride yaptigimiz butun yanlislardan gec olmadan donme azmi ve bilinci versin ins.
    vesselam

  43. celilcan Says:

    YA ben mi ağlamaklıyım anlamadım 🙂 İki yazınızı okudum ikisindede gözlerim sulandı

    Sağolasınız

  44. aysel Says:

    evlatlarımız bize sunulan en güzel armağanlar.anne olarak kusursuz değiliz ancak allah verdiği bu hediye ile bizi imtihan etmesin. onların her yaşının tadını çıkaralım istiyorum.çalışan annelerde şartlarını ayarlayıp daha fazla vakit geçirebilir.dediğiniz gibi kırılan bardak sesini özlemeden sevgimizi beden dili ile daima gösterelim.teşekkürler bize koşulsuz sevgiyi hatırlattığınız için.selamlar.

  45. saynur Says:

    Yazıyı okuyunca evimin içinde bir video var yaptıklarımı çekmiş sadece videoyu geri sarmış kendimi izliyormuş gibi hissettim.Oysaki hayat geri sarmıyor.Yazın çok hoşuma gitti izin verirseniz kendi facebook arkadaşlarımada okutmak isterim

    • Cahide Says:

      Rahatlıkla yayınlıyabilirsin Saynur. Hiç birimiz mükemmel değiliz. Daha iyi oluruz inşaallah…

  46. kpsszede Says:

    neden böyle anne olur mu şeklinde bir ifade kullanıldı anlamadım.burada anlatılan kötü anne değil ki.bazen hayatın baskılarına dayanamayan,fazlasıyla bunalan ve yanlış olduğunu bile bile evladını üzüp,anında ğişman olan,hepimiz gibi bir anne.hangimiz bu durumu yaşamadık?hangimiz çocuklarımızın ”hayatını cennet misali yaşamasına ortam sağlayan anne”olarak 24 saat hizmet veriyoruz,daha doğrusu verebiliriz?herkesin bir sabır sınırı,yeter artık dediği bir yer,el-aman çektiği bir nokta vardır.çocuk su döktü,üstünü kirletti diye kızmak değil bahsettiğim,ama kabul edelim biz de ne melek,ne de sabır taşıyız.tüm anneler yavrusunu sever,bu inkar edilemez,ama yavrusuna bir kere olsun sesini yükseltmeyen ve sonra da bunun pişmanlığıyla için için kendini mahvetmeyen müstesna bir anne varsa,hepimizden fazla takdire layık demektir.keşke hepimiz öyle olabilse…

  47. bbahar Says:

    Merhaba, bir kaç kere baktığım sitenizi gerçekten çok beğendim,az önce de abone oldum.Tüm tarifleriniz birbirinden güzel,paylaştığınız Hadis-i Şerifler ve dini bilgiler için ayrıca teşekkür ederim.
    İzninizle,çocuklara yönelttiğimiz her davranışın onlarda silinmez izler bıraktığını ve sanıldığı gibi unutmadıklarını okuyanlara hatırlatmak isterim.
    umarım yazınız bir çok annenin farkındalığını arttırır,okuyanlar okumayanlara anlatır

  48. Deniz Says:

    4 ayını yeni bitirmiş bir kızım var..az da olsa bazen bu duyguları ben de yaşıyorum.. büyüyp de aramızdaki fikir ayrılıkları iyiden iyiye tahammül edilmez hale geldiğinde anneme hep kızardım,beni bi türlü “ben” olarak sevemediği için..beni her halimle sevemediği,düşüncelerime,inancıma saygı gösteremediği için..beni “uyanıkken” de sevemediği için yani..
    dilerim ben öyle olmam..dilerim “kızlar da büyüdükçe annelerine çekerler” hastalığına yakalanmam:) uykudayken değil her haliyle severim kızımı..dilerim dilerim..hatta dilemekle kalmayıp yalvarırım Allaha..rabbim bizi her halimizle birbirimize bağışla ve senin sevginde bizi birleştir,diye..

    sevgileirmle Cahide Sultan:)

    • Reyhan Says:

      Tüm anne ve babalara Pedagog Adem güneşin yayınlarını, programlarını ve kitaplarını şiddetle tavsiye ederim…
      internetten sayfasına şöle bir baksanız bile o çevremizdeki diğer pedagoglardan ne kadar farklı olduğunu göreceksinizdir.
      Aynı zamanda müspet bir insan olması çok önemli benim için…
      lütfen bi bakın derim…

  49. pozitif pembe Says:

    aynı beni anlatmış gibisiniz ama bende üstünü kirlettiğinde yere su döktüğünde kızmıyorum baştan çok teppki gösterirdim ama baktım pısırık korkak bi çocuk oluyor her hatasında gözlerime bakıyor bende bağırmamayı öğrendim onunla daha sabırlı oldum…kızımı çok seviyorum Allaha şükürler olsun verdiği herşey için….

  50. Gülizar Says:

    İçimde aslında buruk bi sevinç oluştu çünkü malesef ki benim gibiler çokmuş yalnız değilim …
    Demek aynı şeyleri yaşıyormuşuz 🙂
    Tam anlamıyla beni de anlatmış yalnız ben biraz daha esnek olmaya çalışıyorum mesela üstünü kirlettiği zaman deliye dönmüyorum eskiler gibi elde yıkamıyoruz çamaşırları ve o kıyafetler daha eskimeden küçülüyor. Bi daha giyemeyecek zaten … kendi odasını akşama kadar toplamasını söylemem orası onun özgürlük alanı olsun bu kış günlerinde zaten evde sıkılyor çocukcağız gibi şeyler …
    Bazen bunaldığım zaman ” ELALEM BENİM ÇOCUĞUMDAN DAHA DEĞERLİ DEĞİL” diyorum, rahatlıyorum :)))
    Bütün anneler kolay gelsin , işimiz zor 🙂

  51. Yakut Says:

    Vallaha kardeşim böyle bir anne varsa açıkcası onu kınıyorum bukadarda olmaz kiii. bana göre yazı çok abartılı ve ruhi bunalımda olan bir kişiyi anlatıyor. Her insanın çocuktan yana daraldığı anlar olur ama bukadar değil. Neden cennet anaların ayağı altında hiç düşündünüzmü?( çok çilesi var). Ya peki neden Allahın merhametinden bahsedilirken bir ananın evladına olan merhameti örnek veriliyor. Demekki normal şartlarda olan bir anne anlattığınız gibi olamaz.

  52. keyf-i mutfak Says:

    tam onikiden vurmuşsun canım..
    vicdan sızlatan bir yazı…
    evin temiz olmuş işin planladığın gibi gitmiş
    neye yarar yavrunun annem diye sana sarılışı olmadıktan sonra..
    dedim ya..tam onikiden vuran bir yazı…..
    selam ve dua ile canım…

  53. tugce Says:

    ELLERİNE SAĞLIK HEMEN FACEBOOK SAYFAMA KOYDUM.
    NE KADAR DOĞRU YAZMISSIN:(

  54. devrimy Says:

    Sabır annenin olmasi gereken en büyük erdemi. Maalesef ben de bazi zamanlar bu erdemi gösteremeyerek, çocuğuma en büyük kötülüğü yapıyorum.Bazen bakiyorum da kizim da ayni sekilde tahammulsuz davranabiliyorum.Ayna gibiler, ne görüyorlarsa onu uyguluyorlar.Yazin icin allah razi olsun.Durup bir daha düsünmemi sağladi.

  55. fatma74 Says:

    Aslında çok ilgili olmaya çalışsamda kızıma yetmiyor. Ben onu sadece uyurken değil herhaliyle seviyorum desemde uyurken vicdanımla başbaşa kalıp keşke dediğim anlar olmuyor değil.Rabbim yavrularımızın acılarını göstermesin inş.

  56. kpsszede Says:

    Keşke ‘bu yazılanlar benim için de fazlasıyla geçerli’ demeyeceğim şekilde davranıyor olsaydım.Ama malesef aynen öyle işte.Biraz daha sabırlı olabilsem,çok daha huzurlu,rahat ve mutlu olacağım ama…

  57. sibel Says:

    bende 3,5 yaşında bir erkek çoçuğu annesiyim. Çevremdeki herkes çok sabırlı ve çok veren bir anne olduğumu söyler ve bu kadarı fazla der. İnsan oğlu kendi doğrularının dışına çıkan bir kişiyi görünce hemen yargılar eleştirir. Yaptıklarım az bile , keske hep yanında olsam da daha fazla yapsam, akşam eve gittiğimde ellerim üşümüş deyip iki minik ellerininin arasına alıp ısıtmaya çalışan bir varlık. O bana rahbimin özel bir hediyesi , lütfen çoçukllarımızı görecekleri şekilde SEVGİ ile büyütelim, malesef kimse çoçuk olarak kalmıyor sonra pişman olmayalım, onlar için herşeye değer. ALLAH hepimizin yavrusunu korusun , kollasın (amin)

  58. Hilal Timur Says:

    Oysa gerçekten kayıp gidiyorlar avuçlarımızdan. zaman hızla akıp gidiyor. Bir daha bu yaşlarda olmayacak, bu şekidle davrnmayacak. evi dağıtmayacak, duvarları boyamayacak örneğin. acaba o zaman daha mı mutlu olacağız?

    bir abla demişti ki, o dağıttığında senin dergileri toparlaman, aslında çocuğa bir hakarettir. Kendine öyl bir oyun alanı yapıyor, ama sen bozuyorsun. bırak, evine gelip dağınık desinler, hiçbiri çocuğunun mutluluğundan önemli değil…

    sağolsun, haklıydı, haklısın…

  59. hanife Says:

    çok doğru bir yazı Cahidecim biraz daha sabırlı olabilsek(m) sevgiler arkadaşım

  60. Samire Says:

    Cahidecim güzel notlar. güzel değerlendirme. Teşekkürler.

  61. Aynur Says:

    evlat yetiştirmek emek ister sevgi ister özen ister fedakarlık ister isterde ister…..
    uyurken sevmek yetmez çocuk uyanıkken seveceksinki sevildiğini farketsin sevmenin ne demek olduğunu anlasın oda sevgisini gösterebilsin güveneceksin ki güvenebilsin sözünü tutacaksın ki söz verilince tutulması gerektiğini farketsin…….
    evet çocuk büyük sorumluluk ama asla bir yük değil bunu anlamış olsak her birimiz o zaman sorun kalmayacak değilmi bacım?
    ne güzel yazmışsın yine yüreğinden gelerek Allah razı olsun

  62. Kalb Ibresi Says:

    cok guzel bir yazi olmus Allah razi olsun.. henuz anne olmamama ragmen insanin icinde o sondaki burukluk duygusu olusuyor.. cocuk buyutmek bir sanat.. Dunya ya Rabbimin razisi istikametinde bir bakis acisi hazirliyorsun cocukla.. sen neysen eger cocugunda o oluyor sonunda.. cocuk egitimi konusunda “Cocuk deyip gecmeyin” diye bir yayin var. internetten cok cabuk ulasabilirsiniz.. herkese siddetle tavsiye ederim. ne kadarda dogru bilinen yanlis var diyorsun.. lutfen cocuklarimizi goz ardi etmeyelim. onlar bize hem emanet hemde birer lutuftur. Rabbim hayirli evlatlar edinmeyi ve yetistirmeyi nasip etsin Insallah.. Selamatle..

    • züleyha Says:

      Ben zaten sulu gözüm ben de bazen bunu yapıyorum ama tırnaklarına esen yel değse canım yanar ALLAHIM kımsenın yavrusunu kımseden ayırmasın


"...Güzel bir söz, kökü sağlam, dalları göğe yükselen bir ağaç gibidir.(İbrahim suresi:24)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: