Blogcunun halleri-1:)

Blogların  hayatımıza  girmesiyle beraber çok şey değişti.oturmamız kalkmamız,yatma ve uyanma saatlerimiz,önceliklerimiz,yemek alışkanlıklarımız vs……

Bir insan neden blog açar?

a)Can sıkıntısından

b)Arşiv oluşturmak için,

c)gerçekten insanlara faydalı olacak işleri,bilgileri  paylaşmak için

d)ben de varım mesajı vermek için

e)kocası,kaynanası görümcesi,konu komşu gibilere kendini ispat etmek için 😀

Her ne sebeple açarsanız açın,bir kere blog açtınız mı hayatınızın önemli derecede değişeceğini bilmeniz gerekir.Eğer komşuluk ilişkileriniz varsa büyük ölçüde sekteye uğrar.Eğer blog açana kadar yoktuysa ondan sonrada asla böyle bir ilişki olamaz 🙂

Halâ komşuluk yaptığınız ,blogtan önce çok samimi olduğunuz komşular arkadaşlar sizdeki garip halleri dile getirmeye başlarlar.

“Kız Makbule sabah zile bastım bastım açılmadı,ne oldu hayırdır?”

Nasıl diyeceksiniz “blog başındaydım” diye.Araya laf karıştırır geçiştirirsiniz.

Her yarım saatte bir mecburi görev gibi pc nin başına geçip blogu kontrol ettiğinizi anlatmak güç olur tabi 🙂

Blogcu herkese ayrı laf yetiştirir;

“Valla komşum sana bir haller oldu,önceden hergün yoklardın,şimdi yüzünü göremiyoruz”

“Ay kız biliyosun işte çocuklar falan işleri bitiremiyorum,kocamda titiz malum zaman kalmıyor ki 😛 ”

“Hanım ne bu saçının başının hali ya,saldın koyverdin iyice”

“Gözüne dizine durmasın bey,demiyorsun bu kadın akşama kadar ne yapıyor diye.Saçımla başımla uğraşacak halim mi var benim?”

“Kızım niye aramıyorsun kaç gündür?meraklandım iyice”

“Anne fırsat bulamadım,çocuklar boş bırakmadı.Olmaz bir daha söz 😛 ”

 “Anneee kaç saattir başındasın kalk artık! birazda ben oynayayım”

“Çocuğum ben oyun mu oynuyorum? şu yorumuda yazayım da kalkayım”

Blog, sahibinin oyuncağıdır aslında.Çocuk gibi oynadıkça oynayası gelir.Ne zaman çocukları veya kocası bilgisayar başına geçse:” Bi dakka ben bir bakayım yorum falan gelmiş mi?Acaba bugün kaç kişi girmiş? gibi sorularla fareyi kapma çabalarına girişir.

Kısa bir müddet farenin çekiştirilmesi ve küçükte olsa bir arbedenin yaşanması kaçınılmazdır 🙂

Yazılacak yorumları hiç bitmez.Bir ona koşturur,bir buna…”Güzel olmuş ellerine sağlık”  “bir tane kaptım gidiyorum” “Çayı koy ben kurabiyeleri getiriyorum” “her zamanki gibi nefis” uzar gider aynı sözler.Nereye gidecek,ordan kurabiyeyi nasıl alacak soranda olmaz hiç 🙂

Blogcu için yorum,su gibi ekmek gibi bir ihtiyaçtır.

Sürekli olarak başka blogculara yorum yazıp,kendi bloguna olan yorum akışını devam ettirmek zorundadır.hele bir kere gitmesin başkasına,sap gibi ortada kalakalır.     Sonra başlar yorum avcılığı yapmaya,yazarda yazar…Küçük mesajlarda verir,”banada beklerim” “seni listeme ekledim” “takibimdesin” “Yine geleceğim” vs…Sonra beklemeye başlar beklediği miktarda yorum gelmezse içten içe sinirlenmeye başlar.“Bak ben ona ikidir gidiyorum o bana gelmedi.Bana gıcık olduğunu anlamıştım zaten” 🙂

Arkadaş listelerinde adının olması gerekir illa.Eğer birinin arkadaş listesinde adını göremezse,o kişinin blogu ne kadar hoşunada gitse kendi listesine almaz.

Toplumda zenginlerin çok itibar görmesi gibi,hiti yüksek olan blogcularda saygın bir konuma sahiptirler 🙂

Hiti günlük 500 ü  geçtimi artık o saygın bir blogcudur.herkes onun listesinde yer bulmak ister.Bana link versin,benden bahsetsin ister.hele bir blogcu 3000-4000 hiti buldumu tamamen erişilmez olur.Sanki bir duayen gibi yaklaşılır.O da artık tenezül edipte fazla kimseye yorum yazmaz.Arkadaş listesi oluşturmaz 🙂

Blogcular dünyanın en iyi en yardımsever insanlarıdır.Onların kızabileceğini,kötü söz söyleyebileceğini düşünemezsiniz.Her biri kanatsız melektir sanki.Hep sever, sevilir,beceriklidir,hatasızdır.Her şeyin en iyisini blogcular bilir.

Fakat bazen beyi çileden çıkar;

“Yav sen ne yapıyorsun sabahtan beri?Çakıldın kaldın mı oraya kadın? 🙂 ”

“Ay canım bir arkadaş varda sıkıntılı biraz,ona cevap vereyim”

“Hangi arkadaş?”

“Şeyyy zencefilli kurabiye”

“O ne be ???, insanları bıraktında şimdi kurabiyelerle mi arkadaşlık yapıyorsun ?”

“Yok yok rumuzu öyle,adını bilmiyorum 😛 ”

“Allah sana akıl fikir versin,dün komşu “misafirim var yardım et” dedi,gitmedin,yüzünü görmediğin adını bilmediğin kurabiye rumuzlu birinin derdini dinliyorsun.Olacak iş mi bu?…”

Blogcunun eskiden sıkı fıkı olduğu arkadaşlarıda zamanla huylanmaya başlarlar.Ne zaman “sana gelelim bir gün” deseler,paçaları tutuşur.Bahaneler uydurur.Aklında evi nasıl temizliyeceği,işleri nasıl yetiştireceği vardır.

Çünkü ne zaman evi dip bucak temizlemeye kalksa bir yorum yazacağı,resim ekleyeceği tutar aksar işleri.Bazen blogun başından kalkıp şöööyle bir eve baktığında köşelere biriken tozların nasıl oluştuğunu düşünerek hayretle izler.Dolap içleri,çekmeceler uzun süredir düzelmeyi beklesede,bir şey elini kolunu bağlarda yaptırmaz sanki.

En nihayet kendini toplayıp misafir almaya karar verince bu kez ne yapacağı konusunda günler süren bir araştırmaya girer.Öyle 80’li yılların poğaçasını kekini yapamaz.İlla değişik,görülmedik bilinmedik bir şeyler yapması gerekir.Yapacağı her tarif bloguna koyacağı bir malzemedir de aynı zamanda.Bloguna koydumu görenler “aa” “uu” demeli hayrete düşmelidir.

YARIN:Blogcunun halleri-2

Bir Cevap Yazın

Bir Yorum Bırakın :)

  1. kısa zaman önce blog dünyasına merhaba dememe rağmen söylediklerinizin hepsine şahit oldum ,maalesef
    insanoğlu heryerde aynı zaaflar içinde sokakta da pc başında da samimi tavırlı insanlar hayal oldu herkes rol kesiyor birini onu izlediğini varsayarak.ama biliyorlarmıki,kimse kimsenin umurunda değil artık(bir kısım samimi iyiniyetli insanlar hariç,zaten onlarda öbürleri tarafından sömürülüyor)herkes kendine dönük
    harikasınız ya, herkesin bildiği ama bilmemişi oynadığı şeyleri açığa dökmüşsünüz
    inanın yorum yazmak takip listemdekilere benim için çok önemli tabii ,yazdıklarıma cevap yazılmasını ben de isterim ama paranoya yaparsanız o blog sizin için artık bir hırs olmuştur zevk değil
    yorumyazarken asla bloguma beklerim demem yanlış anlarlar diye

  2. Güzel arkadaşım,geleyimde izleyini sayın artsın inşaallah 🙂
    Ziyaretin için teşekkür ederiz.Muhabbetle kal…

  3. uzun bir süredir 11 ızleyıcı olan benı anlatıyorsun dertlıyım ama bu ısı sevıyorum. ınadına devam edıcem…

  4. DİLEK HANIMIN MUTFAĞI says:

    ALLAHA EMANET OLUN SELAMLAR

  5. ay bayıldım şahane bi yazı fakat en başta makbule kapıyı çaldım çaldım açmadın kısmına kesinlikle katılmıyorum. zaten makbule (yani ben)kapıyı çalmayan komşu ve akrabalar yüzünden bu blog işlerine dadanmış bulunmaktayım 🙂
    ewt maden yorumların motive ediciliğinin üsrtünde bu kadar durduk herkese samimi yorumlar ve samimi dostluklar diliyorum 🙂

Close
Tarif Üstü Muhabbet | Cahide Sultan
Close
%d blogcu bunu beğendi: